Wedstrijdverslagen
Zaterdag 3 maart Oranje Blauw D1-Orion D2
Nou, ik weet niet de hoeveelste winst dit was, maar winnen blijft leuk, vooral als je met 5-1 wint.We moesten weer vroeg op, maar dat zijn we al gewend.Toen we om 8:45 moesten beginnen, speelden we al gelijk goed.We hadden een paar kansen, zoals de bal van Pieter die op de lat kwam.Wij scoorden dus wel als eerste: Pieter maakte de 1-0.We bleven goed spelen, en ook na een hoekschop had Berend gescoord.Toen was het rust.
Na de rust bleven we goed spelen, en Oranje- Blauw ging steeds slechter spelen; Vreemd was het dat de Bataven van Oranje Blauw hadden verloren.Toen werd het 3-0, na een goal van Rik, die eindelijk scoorde. We bleven maar goed spelen, en ook Daan maakte een mooi goal door in de verre hoek te schieten.Het stond dus 4-0.
Helaas scoorde Oranje- Blauw ook, maar ja, we stonden nog wel met 4-1 voor.
Luuk zat nog de hele tijd te zeuren of hij in de spits mocht, maar hij werd op het middenveld geplaatst, en dat werd bekroond door een schitterend goal.Het stond dus 5-1, en daar bleef het bij. Een van de hoogtepunten van deze wedstrijd was toen een hond op het veld kwam rennen.
Gemaakt door Berend.
Zaterdag 28 januari Orion D2-Brakkenstein D1
Deze is voor Pieter
Het is een zaterdag in januari. De winter schijnt eraan te komen, maar dat is niet erg. De dagen lengen en ja, dan begint het voetbal ook weer. Brakkenstein D1 komt vandaag op bezoek. Daar hebben we nog een appeltje mee te schillen. Zij hebben een goed team met daarin een schitterend meisje. Ze is lang, iets ouder dan de mannen in spe om haar heen en ze was in de return op Brakkenstein f****** goed. Onze Rik en onze Gilles, de stevigste mannen in ons elftal, hadden daar het nakijken. Ja, eerlijk gezegd zijn we vandaag een heel klein beetje bevreesd voor het Meisje.
Maar we zijn ook scherp op een revanche. We verloren daar met 3-0 en dat was deels door het Meisje, en deels doordat we een beetje slap begonnen. Daar kan vandaag geen sprake van zijn. In de kleedkamer gaat het maar over één ding: Brakkenstein! Na een redelijke warming up zijn er wat sprintoefeningetjes en Orion is er klaar voor. Vanaf de eerste minuut wordt duidelijk gemaakt dat het Meisje en haar jongens een zware ochtend tegemoet gaan.
We krijgen al snel een paar kansjes en als Rik een splijtende pass geeft op Luc, maakt de laatste geen fout. Hij schiet de bal keurig in het zijnet, en dan wel aan de juiste kant. 1-0 voor Orion. Brakkenstein komt zoals verwacht sterk opzetten. Dit zijn ze niet gewend en dit pikken ze niet. Ze komen een paar keer gevaarlijk door en het is aan Tim te danken dat we op voorsprong blijven.
Orion blijft fel op de bal, het Meisje wordt moedeloos van de Gillette GII bij Orion achterin. Daar is het eerste mesje van het Orion-scheerapparaat Gilles, en als hij een keer niet succesvol is, komt het tweede mesje in de vorm van Oege. Na de tweede kans en redding van Tim, kiest Orion opnieuw voor de aanval. Rik breekt door op het middenveld, passt op Teun en die tikt eenvoudig het balletje voorbij de keeper. 2-0 denkt iedereen maar de grens van Brakkenstein heeft buitenspel gezien. De goal wordt afgekeurd en voor sommige teams is dat een mentale dreun. Niet echter voor Orion D2 op 28 januari 2012 in de thuiswedstrijd tegen Brakkenstein. Orion vecht en voetbalt door en de 2-0 van Berend is volkomen terecht. We halen de rust met deze voorsprong, maar iedereen voelt: dit hebben we nog niet gewonnen.
In de rust drinken we de limonade van Piet en zegt zo ongeveer iedereen tegen iedereen: gewoon doorgaan zo. En er zijn wat tips: Friso kan zich wat meer verdedigend opstellen; Oege mag zo nu en dan best terugspelen op Tim; Tim zelf hoeft niet veel meer te doen dan in de eerste helft; Gilles mag mee naar voren bij een corner, maar dan om te koppen en niet voor ‘een korte corner’. Marijn heeft een schop tegen zijn scheenbeen gehad, hij krijgt wat aandacht en hij mag in de tweede helft niet door het centrum uitverdedigen. Op het middenveld mag Rik op cruciale momenten geen balverlies lijden, Thijs en Bram deden het goed op rechts, maar mogen ook wat eerder spelen, linkshalf Just moet net als Friso letten op de man die uit zijn rug komt. (Dat is een mooie voetbalzin, de man die uit zijn rug komt.
Enfin, voorin moeten Teun, Daan en Luc het spel breed houden. En centrale spits Berend deed eigenlijk niets fout. Hij is overal gevaarlijk en zijn telescoopbenen schuiven op de juiste momenten uit.
Zonder dat het team in het in de gaten heeft, speelt zich in de rust nog een klein drama af. Marcel is op weg voor limonade en vindt in de gang een eenzaam jongetje. Het is een F-spelertje. Sterker nog, hij is misschien voor het eerst op pad met een voetbalclub. Het ventje huilt enorme tranen. Hij staat voor het ballenhok. ‘Ik weee-hheet niet meer waar de kinderen zijn’, snikt hij. Marcel slaat een arm om het mini-schoudertje en loodst hem naar buiten. Als het ventje buiten is, klaart hij wel wat op. En als hij in de verte de geelzwarte kleuren van zijn eigen team ziet, veegt hij zijn gezicht droog. ‘Red je het vent?’, vraagt Marcel. ‘Ja meneer’, zegt het ventje.
Voldaan om deze goede daad keert Marcel daarna terug naar het team. ‘Meteen erop’, luidt het motto. En dat is ook weer zo’n mooie voetbalzin. Toch doet Orion niet wat afgesproken is. Het Meisje en haar kornuiten krijgen wat kansen en een overwicht. Daan is er kort voor rust ingekomen en zorgt zo nu en dan voor wat opluchting. De wedstrijd lijkt te kantelen maar dan is er een flitsaanval van de oranjehemden. Het is lekker druk geworden rondom het veld als Daan op links de bal van Rik krijgt, Daan rent slalommend naar de achterlijn en geeft voor op Teun. Die krijgt de bal in een stuit en het ding ketst keihard tegen de lat. Het net trilt ervan en soms is dit inderdaad mooier dan een goal. Het publiek begint spontaan te klappen. Teun kijkt verbaasd om. Hij had liever gescoord.
Dan tikt de tijd in het voordeel van Orion. Brakkenstein wordt moedeloos en als er iets erg is voor een voetbalteam dan is het moedeloosheid. Het Meisje probeert het nog wel een paar keer, maar als er twee Orionisten zijn gevallen staat er altijd een derde op en tikt de bal voor haar voeten weg.
Kort voor tijd is er een rugby-achtige aanval. Van links naar rechts wordt de bal razendsnel door de Orion-gelederen gespeeld. Het begint bij Thijs, dan Daan, dan Rik en dan Luc en weer Rik. Die tikt door op Teun die de bal naar binnen priegelt. Het is 3-0 en Brakkenstein is niet alleen moedeloos maar ook verslagen.
De scheids fluit af en Orion verzamelt zich rond de middencirkel. Iedereen is keiblij. Er vormt zich een Oranje-lint dat juichend naar de tribune rent. Een dankbaar applaus klatert naar beneden. Orion heeft gewonnen. Van de tegenstander, die best goed was, maar zijn dag niet had. En van iets dat in elke voetballer sluimert. Dat is een gevoel dat je bezig bent met veel andere dingen en niet met het moment waarin je zit. Voetbal is zen en 13 Orion-jongens waren vandaag Zen-meesters.
Na afloop was er frites en schreef het team een kaart voor Pieter. Hij wordt gemist. Ziek zijn is niet leuk en het lullige aan het voetbalteam is dat het allemaal gewoon doorgaat. Ook als je een keer of vaker niet mee kunt doen. In die zin was het volgende plaatje van onze Zen-meesters wel het mooiste.
De Orion-mannen hebben zich na afloop voor de kleedkamer verzameld. Ze kletsen en juichen en aangezien de deur op slot is, dringt het lawaai tot heel ver. In een moment van stilte roept Thijs ‘En deze is voor Pieter’. En misschien, heel misschien heeft Pieter het wel gehoord. (Pieter kom je snel terug?)
Met 3-0 winnen is zo leuk.
Zaterdag 19 november Orion D2-RKHVV D3G
Orion-RKHVV 14-0 (7-0)
We moesten weer eens vroeg op. Om kwart over 8 stonden we klaar om in te spelen. Gelukkig was het niet echt koud. Binnen 8 minuten was de stand 4-0 , met onder andere een hattrick van Luuk. Super! Langs de kant had het publiek al uitgerekend dat het wel 30-0 zou kunnen worden. Onze tegenstanders speelden steeds heel aanvallend tijdens de aftrap. Just en Gilles reageerden hier heel goed op. Het was eenrichtingsverkeer in deze wedstrijd: Tim had niet veel te doen.
In de rust heerste er een goede sfeer, want we roken de overwinning. Na de rust kwamen er twee terechte penalties. De eerste overtreding werd gemaakt op Rik. De scheids bestrafte dit dan ook goed. Omdat Tim nooit de kans krijgt om te scoren, werd hij uitgenodigd om 'm te nemen. Hij schoot 'm zuiver in de rechterhoek. Goal! Daarna kwam er nog een flinke overtreding; deze keer op Pieter. Ook deze penalty was terecht. Dit keer nam Rik de penalty: zuiver in de linkerhoek. Goal! Bijzonder was dat Oege in de spits stond en meteen ook 2 keer scoorde in deze wedstrijd. Er zijn zoveel doelpunten gemaakt in deze wedstrijd, dat ik niet meer precies weet wie er allemaal gescoord heeft. De 2 mooiste goals waren volgens mij de kopbal van Berend en het afstandsschot van Just.
Verslag van Pieter.
Zaterdag 12 november 12:30 uur Trekvogels-Orion 0-3
We begonnen een beetje slapjes aan de wedstrijd. Trekvogels had de 2e bal en wij waren niet fel genoeg. Dat leidde ook tot een paar kansen voor de thuisclub. We leden te vaak balverlies en we waren slordig in de passing. Daarna pakten we het weer een beetje op en kwamen we niet geheel verdiend op voorsprong na een mooie actie van Daan (die veel te snel was voor zijn directe tegenstander) kwam hij na de kluts weer bij Daan die hem kalm in de korte hoek schoot : 0-1. Daarna bleven zij druk zetten maar kwamen er niet veel grote kansen op een na: een doorgebroken speler ging op Tim af maar die ging goed in de weg staan waardoor hij naar buiten werd gedreven, waarna Oege de bal weg kon rossen. Rik had nog een kans waarbij hij voor had moeten geven.
En we kwamen er nog een paar keer uit maar niet heel gevaarlijk. Ik was opgelucht toen het rustsignaal klonk want de wedstrijd was een echte wedstrijd, waarin veel inspanning en concentratie van je gevraagd werd. Na een peptalk van Rob betraden we vol goede moed het veld. Dat leidde da nook tot een geode 2e helft waarin we Trekvogels geen centimeter gegund hebben. Na 10 minuten in de 2e helft kregen we een vrije trap op een positive waarvan je denkt dat het moeilijk wordt om die bal erin te krijgen, maar niet voor Just. Hij schiet de bal richting de uitstekend keepende keeper (jij ook hoor Tim), maar die heeft pech met de zon en de bobbels in het veld waardoor hij de bal niet pakt : 0-2 . Daarna hebben we echt gedomineerd en kregen we nog een paar kansen waaronder de 0-3 na een gelukkige voorzet vanRik was het Teun met het hoofd (1 euro) met de 0-3.
Goed gespeeld jongens : verdiend gewonnen!!!!!!!!! Groet rik
Zaterdag 5 november Orion D2-Bemmel D1
Ik weet niet de hoeveelste winst dit is, maar elke winst is weer leuk. Bemmel kwam dit keer bij ons op bezoek. We begonnen weer lekker vroeg met de wedstrijd wat ook niet nieuw is. Na de winst van dinsdag zou dit wel kunnen, maar we moesten het nog wel doen. Toen de wedstrijd al om 8:45 begon, waren we een beetje slordig met passen, maar na 2 minuten pakten we het weer op, waardoor Luuk de eerste bal in de goal schoot. Na de goal waren er een paar kansen, waarbij iedereen bijna door de grond zakte. Maar uiteindelijk werd het 2-0, door een heerlijke actie van Berend. We gingen de rust in met een goed gevoel. Toen de 2e helft begon, speelden we weer heerlijk. Berend was de eerste die in de tweede helft scoorde. 3-0 wegspelen kon toen eigenlijk niet.
De scheidsrechter was bij de meeste van ons (ik denk iedereen) niet de meest geliefde man op het veld. We hadden in de 1e helft al een penalty moeten hebben, maar die kregen we niet. Bemmel wel, in de 2e helft. Misschien had Tim nu wat te doen. Maar jammer voor Bemmel, en ook jammer voor Tim dat hij misschien nu wel een redding kon hebben. Maar de speler van Bemmel schoot hem minstens 1 meter naast. Toen scoorde Teun voor het eerst in de wedstrijd: 4-0. En de 5-0 was ook voor Teun. Rik had nog niet gescoord, maar scoorde de 6-0 wel. En hoe… Toen de wedstrijd was afgelopen, waren 2 spelers van Bemmel niet al te blij met ons, maar wat maakt dat ook eigenlijk uit!
Berend
Westrijdverlag Orion D2 - SCE (Sport Club Excelsior uit Lindenholt) D1
Zaterdag 15 oktober 2011, 08:45 uur
Soms heb je van die wedstrijden. De ochtend is koud, het gras (veld 2) is nat en de bal rolt niet lekker. “Ze kunnen niet van je winnen, maar je kunt wel van ze verliezen”. Zo’n wedstrijd. Na de gala voorstelling van vorige week (11-2) weer met beide voeten op de grond. De tegenstander doet meteen stevig de beuk erin. Ze zijn groter, sterker. Schouderduw, zelfs een elleboog en hier en daar natrappen. Dat soort werk. Dat kennen we niet bij Orion. Eerste kwartier komen we niet onder de druk vandaan. SCE is dreigend en overheerst. In 12e minuut komt SCE alleen voor Tim. De uitstekend keepende Tim komt goed uit en voorkomt doelpunt! Na links en rechts wissel van aanvallers Daan en Luuk komt er meer dreiging. Orion wordt een paar keer gevaarlijk met diepe ballen. Toch blijft SCE het meest gevaarlijk. Een vrije trap vanaf 20 meter door een boomlange SCE speler wordt fraai gekeerd door Tim. SCE komt nog een paar keer zeer gevaarlijk door. Dankzij stug verdedigen van Oege, Gilles, Marijn en Friso houden we de nul. Rik valt uit met knieblessure.
Na de pauze. “Wat kan mij die panna schelen, als je maar scoort!” horen we langs de lijn. Het mag vandaag niet zo zijn. Gewerkt wordt er wel ! Orion wordt sterker. Er komen ook kansen. Een fraai actie van Berend. Hij passeert de keeper, maar bal komt helaas in het zijnet. In de 10e minuut een mooie actie van Luuk. Hij stift de bal heel goed over de keeper. Helaas, helaas: net op de paal !!! Weer even later. Slalom van Daan. Hij passeert 3 man. Schot in de lange hoek gaat maar net voor langs. Meteen 2 counters achter elkaar. SCE komt 2 keer alleen voor de Tim ! Tim komt beide keren goed uit en voorkomt zo achterstand. Het is duidelijk. Wie nu scoort zal de pot winnen. Er wordt hard geknokt. Nog een aantal malen wordt Orion gevaarlijk maar hij wil er maar niet in. Eindstand 0 -0. Goed gewerkt jongens!
Dick Johan
Zaterdag 8 oktober DVOL D1 – Orion D2 2 – 11
Zaterdag 8 oktober speelde de D2 uit tegen DVOL in Lent. Of het aan de nieuwe trainingspakken en shirts lag (van onze nieuwe sponsor Coop Walraven), het iets later dan gebruikelijke tijdstip of was het het effect van de trainingen van onze geweldige trainers Rob en Marcel? Het ging goed!
De eerste goal viel na zo’n 5 minuten toen Teun scoorde. Enkele minuten later scoorde, na een prachtige voorzet van Luuk, Rik zijn eerste goal van de wedstrijd. DVOL gaf zich in deze fase zeker nog niet gewonnen en scoorde een minuut later een tegengoal. Enkele minuten later spurtte Daan zijn verdediger voorbij, gaf een voorzet aan Rik, die de bal trefzeker in de rechterbovenhoek schoot.
Ook schoten vanaf de tweede lijn kwamen ruim aan bod. Een keihard schot van Gilles was bijna te hoog voor de niet zo grote keeper, maar helaas kon die hem net houden. Het volgende afstandschot van Rik was echter raak, evenals het schot na een supersnelle sprint van Pieter. Hierna kwam DVOL toch weer meer in verzet en wisten door een klein misverstandje tussen Tim en Oege de tweede tegengoal te maken. Daarna werd Daan iets te fel uitverdedigd door DVOL, waarna Luuk uit een penalty 6-2 scoorde. We gingen de rust in met 7-2 na nog een goal van Rik.
Na rust ging de score verder omhoog. Eerst nog een corner van Daan, waar Berend net naast schoot, maar enkele minuten later scoorde Daan zelf, gevolgd door een prachtige volleygoal van Berend na een assist van Pieter. Rik scoorde zijn vijfde goal en Luuk scoorde 11-2. Dit resultaat kon natuurlijk niet bereikt worden zonder het harde werken van de verdedigers achterin, de middenvelders en de andere aanvallers, die net niet scoorden.
De enige donkere wolken die zich samenpakten boven de wedstrijd waren de enkele tegengoals en in letterlijke zin de regenbuien, maar tussendoor scheen de zon vooral aan de kant van Orion. Heren in het veld, het was een genoegen om naar de kijken!
24 september Orion D2 – Oranje Blauw D1
Wat een wilskracht !!!
Nou dat was me mijn wedstrijd wel. Het was nog wat vroeg voor velen van Orion geloof ik afgelopen zaterdagmorgen alhoewel de aanvangstijd daar toch niet te veel redenen voor gaf….. 10.15 h aftrap is een hele mooie tijd zou ik zeggen. Er werd dan ook reeds in de eerste 10 minuten door de vader van Rick gewag gemaakt van het feit dat Rick een schoolfeest had gehad en daarom misschien wel niet erg in vorm zou zijn. Ja, daar waren wij ouders niet zo vroeg voor ons bed uitgekomen…….
In de eerste 20 minuten, eigenlijk de hele eerste helft speelden de zwarte parels van oranje blauw onze verdediging meerdere malen zoek, ook ingegeven door het feit dat het mandekken niet erg precies werd uitgevoerd. Oege moest dan ook vaak ingrijpen in de laatste linie en ook Pieter moest een keer van de doellijn redden……
Na een minuut of 20 deed Marcel als grensrechter ons voor hoe je hoorbaar moest vlaggen, zeer scherp en inderdaad dat hoorde je goed. Wellicht was de scheids iets minder goed qua gehoor of was hij deze vlagdemonstraties ietwat zat want de eerste keer dat er hoorbaar voor buitenspel werd gevlagd….. besloot onze eigen orionscheids niet te luisteren en werd er dus vakkundig gescoord door Oranje Blauw. Ook het daarna onstane rumoer bij de ouders legde hij begrijpelijk naast zich neer, maar hielp ons wel een paar minuten later. De vader van luuk spoorde Orion aan om wat actiever, feller te verdedigen wat Oege wel iets te letterlijk opvatte en net voor rust een van de zwarte parels werkelijk ondersteboven kegelde in het strafschopgebied. Nu bleek het hebben van een Orion scheid wel zijn waarde te bewijzen, er gebeurde niets, het bleef 0-0.
Wat er in de rust gebeurde blijft voor ons ouders een raadsel, een pilletje, een donderpreek van Rob of Marcel, de thee met suiker die natuurlijk weer heel goed smaakte, wie zal het zeggen maar een ander Orion D2 stapte het veld op. Wat een inzet, wat een wilskracht. Was er in de eerste helft eigenlijk heel weinig gecombineerd, nu werd er lustig op los gespeeld, het was een lust voor het oog. Ook de tegenstander moest erkennen, hier stond een andere ploeg. Veel aanvallen over rechts met Luuk, waren het gevolg. Het moest gewoon gebeuren. En inderdaad na nogmaals een mooie aanval over rechts bleek Gilles in kansrijke positie te komen en haalde doeltreffend uit het was 1-1. Een ieder die nu dacht dat de D2 hier tevredenheid zou stellen kwam bedrogen uit want het maakte de mannen alleen nog hongeriger naar meer. Ze bleven maar gaan, ook zij hadden door dat er toch nog een verassing in de lucht hing. En inderdaad in de allerlaatste minuut, seconden voor het laatste fluitsignaal, het was de laatste aanval, kwam uiteindelijk Pieter vrij voor de keeper en wist hem te passeren, tergend langzaam liep de bal in de goal 2-1. Zo hielp Pieter zijn keeper door in de eerste helft de bal van de doellijn te schieten, en in de tweede helft door hem erin te schieten, maar nu in de andere goal. Een zinderende wedstrijd met alle ingrediënten, een buitenspel goal, een niet gegeven strafschop, twee prachtige goals, wilskracht…. Wat wil een toeschouwer nou nog meer ?
Jongens super gedaan, een echte teamprestatie !!! Bouke (Vader van Oege)