Verslagen voorjaar 2012
12 mei 2012 Eldenia C5 - Orion C4 0 - 12 (0 - 2)
KAMPIOEN!!!
Vandaag was dan eindelijk de dag om te oogsten, waar we de afgelopen tien wedstrijden zo hard voor hadden gewerkt. Door de gelijke stand met GVA in punten en doelsaldo, beloofde het een spannende dag te worden. Onze taak was om tegen Eldenia niet alleen te winnen, maar ook nog zoveel mogelijk te scoren, want als GVA tegen Beuningse Boys met één goal verschil meer zou winnen, dan waren zij kampioen. Het was ook nog zo, dat hun wedstrijd een kwartier later zou beginnen dan die van ons. Een kleine marge na afloop van onze wedstrijd zou voor onze concurrenten een extra motivatie kunnen zijn, om er in het laatste kwartier nog een schepje bovenop te doen.
Voorafgaand aan de wedstrijd was er wat commotie in de kleedkamer, aangezien één van onze spelers geen spelersbroek en twee linkervoetbalschoenen in zijn tas bleek te hebben. In allerijl werd een “couriersdienst” ingeschakeld om het ontbrekende materiaal (en geen extra spelers, zoals boze tongen beweren) van de ongelukkige naar Arnhem te brengen. Vlak voor de wedstrijd ontvingen we een smsje van collega Ap die ons succes wenste vanuit het Sauerland waar hij met zijn Alp d’Huzes wielerteam van vorig jaar verbleef.
Op papier zou de wedstrijd tegen de nummer 11 van de competitie een eenvoudige overwinning moeten worden. Meteen bij aanvang van de eerste helft kregen we al drie grote mogelijkheden om de score te openen. Dat gebeurde uiteindelijk in de 6e minuut toen Ward S door de verdediging van Eldenia soleerde en eenvoudig de keeper passeerde: 0 - 1. De 0 - 2 was ook van Ward, maar liet eigenlijk al veel te lang op zich wachten en wat erger was, de productie stokte daarna volledig. Kansen waren er genoeg, maar ze werden gemist, gepareerd door de goede keeper of onschadelijk gemaakt door die uitstekend voetballende nummer 7 van Eldenia.
Bezorgd togen we bij rust naar de kleedkamer, want inmiddels was ook duidelijk dat GVA in de nog lopende eerste helft een 3 - 1 voorsprong had genomen tegen Beuningse Boys. Een 2 - 0 voorsprong leek mij daarom volstrekt onvoldoende. Bij afwezigheid van collega coach Ap was aan mij de taak om actie te ondernemen.
Zoals iedereen weet, hanteren wij met onze 15 veldspelers het hele seizoen een strikt wisselbeleid, waarbij iedereen 2/3 van de wedstrijd speelt. Na 23 minuten wisselen we vijf spelers tegelijk en na 12 minuten in de tweede helft doen we dat nog een keer. Voor ieder van deze drie delen van de wedstrijd hebben we vooraf een opstelling gemaakt. Het Systeem, zoals ik het zelf ben gaan noemen, zorgt voor rust in het team. Iedereen weet dat hij aan de bak komt, iedereen speelt zowel in de eerste als in de tweede helft en iedereen speelt nagenoeg altijd op zijn favoriete positie(s). Ap en ik hebben ons wel het recht toegeëigend om in de laatste tien minuten nog wijzigingen aan te brengen als de stand daarom vraagt.
De situatie waarin we nu verkeerden vroeg echter om onmiddellijke actie. Er moest iets gebeuren om het team over het dode punt heen te helpen. Wachten tot tien minuten voor tijd zou te laat kunnen zijn. In de kleedkamer heb ik de spelers de keuze voorgelegd: of onmiddellijk met de meest aanvallende opstelling gaan spelen om te proberen de score op te voeren, of doorgaan volgens het Systeem en het risico lopen om alles weg te geven, waar we tien wedstrijden zo hard voor hebben gewerkt. De keuze viel op de eerste mogelijkheid. En dat bleek een hele goede keuze, want Eldenia werd in de tweede helft vanaf het begin totaal overrompeld. Het was ook mijn verwachting, dat de motivatie van Eldenia zou wegvallen op het moment dat de score zou oplopen. En dat gebeurde ook. Met tussenpozen van steeds slechts enkele minuten werd de score opgevoerd tot maar liefst twaalf nul. Doelpuntenmakers in de tweede helft waren Ward S, Wouter (3x), Jos (4x), Thomas en Kamiel. Jammer was het dat één van de spelers van Eldenia daarna zijn frustratie nog even moest afreageren met een forse overtreding op Victor.
Na het laatste fluitsignaal door de goed leidende scheidsrechter van Eldenia, was het wachten op de definitieve uitslag bij GVA. Dit duurde erg lang, aangezien de wedstrijd daar schijnbaar voor enige tijd was onderbroken. Uiteindelijk bleek de eindstand 4 - 4 te zijn, waardoor we zelfs ook nog op punten kampioen zijn geworden. Het "waar is een feestje, hier is een feestje" barstte dan ook los in de kleedkamer.
Ik kan het niet laten om er iets over te schrijven. Het stoort me mateloos dat er op sociale media (Twitter) door slechte verliezers wordt gesuggereerd, dat we tegen Eldenia en ook in eerdere wedstrijden spelers van hogere teams hebben ingezet om dit kampioenschap te behalen. Ons team bestaat uit zestien spelers, die niet alleen teamgenoten zijn, maar ook echte vrienden. Wij hebben, met uitzondering van keeper Luc van de C3 tegen SVO (onze eigen keeper Rens was op vakantie), geen enkele speler van een andere team ingezet. Het kampioenschap is behaald door deze zestien spelers en door niemand anders. En dat is het laatste wat ik hierover zeg of schrijf.
Bij aankomst in het Orion clubhuis werden we door onze supporters ontvangen met het bekende kampioenen nummer van Queen, gebak, een drankje en een mooi woordje van John Brits. Op 23 juni zal er nog een huldiging volgen tijdens het Galabal der kampioenen van Orion.
Namens het hele team, Ap en mijzelf wil ik iedereen bedanken die op enigerlei wijze heeft bijgedragen aan het succes van ons team: onze trainers, de organisatie van Orion, die iedere week weer ruim 60 jeugdteams laat voetballen en niet te vergeten ook alle ouders, die ons het hele seizoen zo fantastisch hebben gesteund.
Volgende week zondag 20 mei spelen we nog een toernooi in Hapert. Even een keer lekker gezellig en ontspannen voetballen, zonder druk. Heerlijk! Ik hoop dat iedereen die dag aanwezig kan zijn.
5 mei 2012 Orion C4 – GVA C1 3 - 2 (1 - 2)
Waar een wil is…
Na een reeks van acht prachtige overwinningen was vandaag de lang verwachte dag aangebroken waarop we de rechtstreekse confrontatie met koploper GVA C1 aan moesten gaan, met maar één doel: winnen. Op één of andere manier bekroop mij in de voorafgaande dagen het gevoel dat het met GVA wel eens mee zou kunnen vallen, mede ook gezien de uitslagen die zij de afgelopen weken hadden neergezet. Niets bleek echter minder waar.
Onder een druilerig regentje dromde van beide partijen de aanhang samen rond veld 3, dat wat kwaliteit van de grasmat betreft niet veel onderdoet voor veld 2, dramatisch dus. Misschien werkte dat deze wedstrijd wel in ons voordeel, want wij zijn inmiddels dit soort omstandigheden wel gewend.
In de eerste helft was daar echter weinig van te merken. Vanaf het begin hadden de voornamelijk eerstejaars C-spelers van GVA de overhand. Het moet gezegd: het is knap wat deze jongens deze competitie in de derde klasse hebben laten zien. Na in de eerste vijf minuten wat kleinere kansen van GVA onschadelijk gemaakt te hebben, ging het in de 7e minuut toch mis. Een voorzet belandde ergens tussen aanvallers en verdedigers in de flipperkast en één van de spitsen van GVA wist er zijn voet tegenaan te krijgen: 0 - 1.
Nauwelijks een minuut later kreeg Jos een grote kans op de gelijkmaker, maar zijn schot miste de juiste richting. In de 14e minuut was het GVA zelf dat ons hielp, door in de verdediging slordig de bal te verliezen. En zoals al zo vaak deze competitie, was Ward S er razendsnel bij om daar van te profiteren: 1 - 1. Deze treffer was tevens ons 100ste doelpunt van dit seizoen! Lang plezier hadden we echter niet van deze gelijkmaker, want nagenoeg vanaf de aftrap kon GVA de 1 - 2 binnenschieten.
Victor soleerde met een prachtige actie op links langs de verdediging naar de achterlijn, maar zijn voorzet ging helaas achter iedereen langs. Een vrije trap van GVA vloog rakelings naast. Het spel ging in het restant van de eerste helft op en neer zonder nog echt grote kansen voor één van beide partijen.
Enigszins bedrukt gingen we de kleedkamer in, want het leek een moeilijke opgave om het tij nog te keren. Maar zoals al eerder deze competitie lieten onze jongens een formidabele mentale veerkracht, wilskracht en vastberadenheid zien. GVA zag een heel ander Orion C4 de kleedkamer uit komen dan er was ingegaan. In plaats van vele lange trappen werd er nu weer gecombineerd en daarmee namen we het heft in handen. In de 45e minuut kreeg Thomas de bal ver buiten de 16 meter vrij voor zijn rechtervoet. En daarmee haalde hij vernietigend uit. Terwijl de bal nog onderweg was, kon iedereen al zien dat die keeper hem nooit ging hebben. De bal plofte dan ook boven de keeper in de touwen: 2 - 2.
Dit was de boost die we nodig hadden om er nog een schepje bovenop te doen. Wouter kreeg even later op links de bal en passeerde binnen het strafschopgebied zijn verdediger, maar werd onderuit getikt: een terechte penalty. Wat er dan nog even moet gebeuren is, dat iemand hem er in schiet en dat is gemakkelijk gezegd dan gedaan. Sergio Ramos wordt nog iedere nacht zwetend wakker van die bal die hij de tweede ring in schoot. Het was Ward S die de verantwoordelijkheid op zich nam en hij schoot de bal koelbloedig en onhoudbaar in: 3 - 2. Daarmee was de zo gewenste voorsprong bereikt. Wat duren die resterende 20 minuten dan toch lang. Maar ook in die periode waren we de betere ploeg en oogde GVA ontgoocheld. Onze keeper Rens kreeg niet al te veel meer te doen, maar kreeg verrassend genoeg in de laatste minuut toch nog last van krampverschijnselen. Na het bevrijdende eindsignaal bleek GVA een sportieve verliezer.
De uitgangspositie voor de laatste wedstrijd lijkt iets voordeliger voor ons. GVA speelt nog tegen de nummer drie van de ranglijst en wij tegen de voorlaatste. In doelsaldo en punten staan we exact gelijk met GVA. Het is dus zaak om te winnen en liefst met een ruime marge, ook al omdat het aanvangstijdstip van de wedstrijd van GVA een kwartier later gepland staat. We hopen dan ook op de steun van vele supporters in Elden.
28 april 2012 Orion C4 – SVO ‘68 C1 8 - 0 (3 - 0)
Eerste doelstelling bereikt!
Een week geleden stonden we, naast 3 wedstrijdpunten, ook in doelsaldo nog 11 doelpunten achter op koploper GVA. Eerste doelstelling voor deze weken was, om daaraan iets te doen, zodat we bij de noodzakelijke winst op GVA volgende week, ze ook in doelsaldo kunnen passeren. Vorige week lukte dat al door zelf met 6 - 1 te winnen, terwijl GVA een magere 3 - 2 zege boekte op SVO. Dat waren er dus al vier.
Vandaag mochten we zelf aantreden tegen SVO. Voor mij en Wouter toch een beetje een bijzondere wedstrijd, omdat het de oude club van Wouter is en het nog steeds onze dorpsgenoten zijn. Op papier zouden we niet veel te vrezen moeten hebben van SVO, omdat zij onderaan de ranglijst staan, maar ervaringen uit het verleden (denk aan Brakkenstein), hebben geleerd dat je met dat soort verwachtingen erg voorzichtig moet zijn.
Op het zeer moeilijk bespeelbare veld 2, was de eerste helft van een matig niveau. Zoals verwacht, hadden we een groot overwicht tegen de overwegend eerstejaars spelers van SVO, die fysiek zeer in de minderheid waren. In de 9e minuut kon Kamiel de score openen op aangeven van Ward S: 1 - 0. Een mooie corner van Kamiel werd in de 18e minuut binnengekopt door Wouter en nauwelijks een minuut later werd de wedstrijd definitief beslist, toen Ward S de 3 - 0 kon binnenschieten. Tussendoor probeerde SVO er op snelheid uit te komen. Ze hebben een paar snelle, handige spelers waar ze in de toekomst nog veel plezier aan kunnen beleven, maar tegen onze fysiek veel sterkere verdedigers konden ze nauwelijks gevaar stichten.
Na rust was het overwicht zo mogelijk nog groter. Eigenlijk was het nog slechts eenrichtingsverkeer op het doel van SVO en meer doelpunten konden niet uitblijven. De prima spelende Sol had zichzelf al een verjaardagskado kunnen geven, door de bal binnen te schieten na een mooie actie van Victor, maar een onregelmatigheid in het veld zorgde ervoor dat de bal naast ging. Een vrije trap werd door Ward S op waarde geschat, door de bal over de keeper heen te schieten: 4 - 0. Wouter poortte zijn tegenstander, lifte de bal over een verdediger richting Ward S, die de 5 - 0 kon binnentikken. Ward S schoot vervolgens in 3 pogingen de 6 - 0 binnen, na eerst de keeper en vervolgens de lat getroffen te hebben. Nadat Jos een vrije kans nog over had geschoten (onregelmatigheidje in het veld) kon hij even later, na mooi tikwerk op het middenveld, de 7 - 0 scoren. De 8 - 0 eindstand werd vervolgens door Ward S op het scorebord gezet.
Thuis aangekomen bleek GVA slechts met 3 - 0 gewonnen te hebben van Dodewaard. Daarmee is de achterstand in doelsaldo teruggebracht tot slechts 2. Dat betekent dat we volgende week zelfs al bij een 1 - 0 winst de koppositie overnemen. De club uit Doornenburg zal waarschijnlijk begeleid worden door de nodige supporters, omdat zij bij winst of gelijkspel kampioen zijn. We hopen dan ook dat er ook voor ons voldoende aanhang aanwezig zal zijn, om daar tegenwicht aan te geven.
21 april 2012 Orion C4 – DFS C1 6 - 1 (4 - 0)
Matige wedstrijd levert ruime overwinning op.
Opnieuw waren we uitverkoren om op veld 2 te spelen en net als tegen Roda stond er een stevige wind, die we de eerste helft mee hadden. Mede daardoor hadden we vanaf het begin een stevig overwicht. Dit leidde al in de 7e minuut tot de 1 - 0 van Ward S na een goede voorzet van Jos. In de 12e minuut maakte de keeper van DFS een beoordelingsfout door het doel uit te komen na een diepe bal. Ward S was hem te snel af en legde de bal panklaar voor Victor die een leeg doel had: 2 - 0. Na nog wat kansjes over en weer op was het in de 30e minuut Wouter die op rechts uitbrak, de achterlijn haalde en teruglegde op de in het midden prima meegelopen Menno: 3 - 0. Daarmee was de koek voor de eerste helft nog niet op. In de laatste minuut kwam een voorzet van Ward S net iets achter Wouter terecht, die de bal prachtig achter zijn standbeen langs in de lange hoek tikte: 4 - 0. Een riante ruststand dus.
In de kleedkamer namen we ons voor om ook in de tweede helft te blijven voetballen en zo mogelijk de score op te voeren. We hebben namelijk nog een achterstand in doelsaldo op GVA. De tweede helft begon echter anders dan verwacht. DFS had blijkbaar ook een peptalk gehad en startte voortvarend. Dat leidde binnen enkele minuten tot de 4 - 1 want onze verdediging was niet attent toen DFS met meerdere mensen tegelijk ten aanval trok. Gelukkig wist Ward S dit met doelpunten in de 48e en laatste minuut van de wedstrijd recht te zetten: 6 – 1.
Al met al een matige wedstrijd, waarbij als excuus mag worden aangevoerd dat het veld zeer moeilijk bespeelbaar was. Toch merkte ik ook dat met name in de 2e helft een bepaalde achteloosheid in het team sloop en dat mag in de laatste drie wedstrijden absoluut niet gebeuren. Tegen GVA zullen we uiterst gemotiveerd zijn, maar juist in de wedstrijden tegen SVO en Eldenia, de hekkensluiters van onze competitie, schuilt het gevaar. Koploper GVA won ternauwernood met 2 - 3 van SVO. Laat dat een waarschuwing zijn voor de wedstrijd van aankomend weekend. Het zou jammer zijn, als we, na zeven achtereenvolgende overwinningen, tegen deze ploegen punten laten liggen.
16 april 2012 Orion C4 – SDOO C1 2 - 1 (0 - 1)
Overwinning op wilskracht.
Hoewel we ingepland waren op veld 3 vond de terreinmeester (terecht) dat competitie voorgaat op training en dus mochten we aantreden op het hoofdveld. Vol zelfvertrouwen na de overwinning van eergisteren begonnen we aan deze nieuwe zware klus. Dat het zwaar zou gaan worden was op voorhand duidelijk, want op de ranglijst waren de teams qua punten en doelsaldo volledig in evenwicht.
Het eerste kwartier was helemaal voor ons en speelde zich voornamelijk af rond het strafschopgebied van SDOO. De kansen stapelden zich op. Wouter was nog het dichtst bij een doelpunt, maar hij trof slechts de binnenkant van de paal. Het was dan ook volledig tegen de verhouding in toen SDOO bij de eerste de beste uitbraak in de 16e minuut een schietkans kreeg en de bal onhoudbaar voor Rens in de touwen vloog : 0 - 1. Toen kregen we toch even een mentale tik. Omgekeerd had SDOO zichtbaar zelfvertrouwen gekregen. Ze waren erg handig in de korte combinaties en daar hadden we best moeite mee. Toch wisten we ze in de meeste gevallen te stuiten voordat ze rond of in ons strafschopgebied kwamen. Zelf kregen we in die eerste helft ook geen echte kansen meer.
In de rust was iedereen het erover eens dat we ons dit niet zouden laten gebeuren. Er moest gescoord worden en liefst snel. Meteen na de aftrap kreeg Wouter al een goede kans, maar die ging er nog niet in. Een minuut later ging onze vurige wens echter in vervulling toen Ward S op zijn bekende wijze door de verdediging liep en de 1 - 1 binnen schoof. Ward haalde zelf de bal uit het doel ten teken dat we nog niet tevreden waren. En de kansen bleven komen. Helaas werden we een paar keer afgevlagd voor zeer twijfelachtig buitenspel op momenten dat Jos, Ward S en Wouter werden gelanceerd met een dieptepass. Thomas kreeg een dikke schietkans die naast ging. In de 53e minuut kwam eindelijk het verlossende en verdiende doelpunt, toen een mooie pass van Jos Wouter bereikte die de bal in één keer op doel schoot. De keeper kreeg er zijn vingers nog tegenaan, maar onvoldoende en even later buitelde er een stapeltje Orion spelers over elkaar heen: 2 - 1. Daarna volgden nog 17 lange minuten, waarin te merken was dat we met de tweede wedstrijd in drie dagen bezig waren. Kamiel moest zelfs worden gewisseld vanwege kramp. De laatste 5 minuten stonden we nog met 10 spelers, toen Ward van het veld moest, omdat hij bij een vrije trap voor SDOO voor de bal ging lopen. Het eindsignaal kwam daarom als een verlossing.
Een overwinning behaald op wilskracht, op een team met een aantal hele goede voetballers en een sportieve leiding. Complimenten aan onze keeper en verdedigers, die in de laatste 6 wedstrijden slechts 4 doelpunten moesten incasseren. Complimenten aan onze middenvelders die uitstekend combineren en strijden voor iedere bal. En last but not least onze aanval die met 27 doelpunten in de 7 wedstrijden van de voorjaarscompetitie uiterst productief is.
Zaterdag a.s. volgt er weer een zware strijd tegen DFS, dat afgelopen weekend van Beuningse Boys won.
14 april 2012 Arnhemse Boys Schuytgraaf – Orion C4 1 - 5 (1 - 2)
Ruime, maar zwaar bevochten overwinning.
In Arnhem aangekomen stonden we al voor aanvang van de wedstrijd in ons hemd. De spelers letterlijk en Ap en ik figuurlijk, want als leiders zijn wij er natuurlijk verantwoordelijk voor, dat de kledingtas wordt meegenomen. Gelukkig konden we van de wedstrijdleiding uitstel van aanvang van de wedstrijd krijgen. Rond het Orion-nest cirkelde gelukkig nog een halve Trekvogel in de persoon van Thom, die na een belletje zo vriendelijk was om met zijn rode bolide naar Arnhem te spurten. Daarbij werd hij per mobiel door Ap de nieuwe wijk Schuytgraaf binnengeloodst, omdat die nog niet in de “ThomThom” was opgenomen. Gelukkig is Thom ook penningmeester van de jeugdafdeling, dus alle declaraties van boetes voor door rood rijden en snelheidsovertredingen kan hij bij zichzelf indienen.
Aldus begon de wedstrijd een half uur later, maar niet voordat wij als leiders met een tweede verrassing waren geconfronteerd. Loek stelde ons namelijk onze twee nieuwe vrouwelijke grensrechters Jeanet en Harriette voor (dit tot afgrijzen van Kamiel en Jos). Nou hebben Ap en ik de hele route naar het kampioenschap tot op het bot geregisseerd, niets aan het toeval overlatend (ja, ja, behalve de kledingtas dan). Vrouwen in combinatie met buitenspel heeft niet een hele goede reputatie, dus een vrouwelijke grensrechter paste niet geheel in dit beeld. Wij konden dan ook een bezorgde frons niet onderdrukken, maar besloten om het even aan te zien.
“Wtf” zullen onze spelers inmiddels denken. Na dat afkortingenverslag van de vorige keer willen we wel weer eens normaal lezen hoe goed we waren.
===
In de 1e minuut ging het bijna mis, toen de grote sterke spits van Arnhemse Boys plotseling oog in oog stond met Rens, die uitstekend ingreep. Dat had 1 - 0 kunnen zijn, maar twee minuten later stuurde Ward S met een mooie bal tussendoor Wouter weg, die de keeper passeerde en vervolgens met links de 0 - 1 maakte. Een mooie opsteker, maar het vervolg liet enige tijd op zich wachten. De strijd speelde zich voornamelijk op het middenveld af, tot een verdediger van Arnhemse Boys in de 22e minuut mistrapte en Ward S vakkundig profiteerde: 0 - 2. Dan zit je op rozen zou je zeggen, maar de laatste tien minuten van de eerste helft kregen we het erg moeilijk. In de 30e minuut kregen we de bal niet goed weggewerkt en een harde trap van die grote spits stuitte via de handen van Rens en de onderkant van de lat achter de doellijn: 1 - 2. Sol kreeg even later een mooie schietkans, die naast ging. In de laatste minuut van de eerste helft was het echter opnieuw Arnhemse Boys dat de gelijkmaker op de schoen had, maar de rechtsbuiten schoot gelukkig rakelings voorlangs.
In de tweede helft hetzelfde beeld. Veel strijd op het middenveld en enkele fases waarin wij het moeilijk hadden. Onze keeper Rens, die de afgelopen wedstrijden had geklaagd dat ie te weinig te doen had (wat wij overigens niet erg vinden), moest nu meerdere keren in actie komen en ook de lat moest een keer redding brengen. Deniz had het erg moeilijk met de centrale spits en Casper had zijn handen vol aan de snelle rechtsbuiten. Na enkele omzettingen kregen we echter weer grip op de wedstrijd. Een goede kopbal van Wouter ging nog in de handen van de keeper, maar in de 59e minuut passte Ward S op Victor en werd daarbij zelf gevloerd. Victor mocht echter door en passeerde de keeper met een mooie lob: 1 - 3. Nauwelijks een minuut later een prachtige aanval via Thomas en Jos over rechts, een voorzet die bij Wouter uitkwam die teruglegde randje zestien, waar Ward S koeltjes binnen kon schieten 1 - 4. Daarmee was de strijd gestreden, maar Wouter deed nog een toefje slagroom op de overwinning, door een hoge voorzet van Victor achterwaarts binnen te koppen. De 1 - 5 was al met al verdiend, maar maskeert de harde strijd, die we ervoor hebben moeten leveren.
===
Het moet gezegd: onze vrouwelijke grensrechters hadden een goede prestatie geleverd. En wat na de wedstrijd ook bleek was, dat ze daarbij de scheidsrechter behoorlijk hadden ingepalmd, want hij haastte zich om te vertellen hoe prettig hij de samenwerking had gevonden. Deze scheidsrechter had een goede partij gefloten, waarbij de balans van vrije trappen voor kleine overtredingen naar mijn smaak wel iets te veel in ons nadeel is uitgevallen. Het besef drong nu echter tot mij door, dat het charme offensief van beide dames mogelijk ook een positieve bijdrage heeft geleverd. Compliment!
7 april 2012 Orion C4 – EMM C1GD 7 - 1 (3 - 1)
Maar wat betekenen die letters nou eigenlijk?
We wisten van tevoren niet zo goed wat we van EMM moesten verwachten: 1 - 0 gewonnen van Beuningen, waar wij van verloren en 3 - 1 verliezen van Dodewaard waar wij met 6 - 0 winnen. In de voorafgaande week ontstond er een spontane mailwisseling over de betekenis van de letters GD, variërend van Geen Doelpunten tot het wat pikantere Gemengd Douchen.
EMM staat voor Eendracht Maakt Macht, maar daar was deze wedstrijd niet zoveel van te zien. Vanaf de 1e minuut zaten we er vol op en stond EMM onder Grote Druk. Na 10 minuten had het al 2 - 0 kunnen staan, waarbij Ward S de beste mogelijkheid kreeg op aangeven van Sol, maar de uitstekende keeper van EMM voorkwam met een goede reflex een achterstand. Het was dan ook schrikken toen de eerste de beste uitbraak van EMM na 11 minuten meteen tot een doelpunt leidde. Onze verdediging reageerde wat naïef en de spits van EMM schoot knap raak: 0 - 1. Geen Doelpunten was dus al niet van toepassing. Gelukkig schrokken we niet al te hard van deze tegenvaller. De eerste tien minuten hadden het vertrouwen gegeven dat het goed moest komen. Een schot van Ward S in de 16e minuut werd nog door de keeper via de lat onschadelijk gemaakt, maar twee minuten later zeilde een enigszins mislukte voorzet van Kamiel vanaf rechts pardoes in de verre kruising: 1 - 1. Een Gelukkig Doelpunt dus, maar wel dik verdiend. En twee minuten later zette Ward S alles recht, toen hij vanuit de draai een schot van afstand loste dat strak in de kruising belandde: 2 - 1 en een Geweldig Doelpunt dus.
In de 28e minuut ging Ward S op volle snelheid achter een bal aan, maar één van de dames van EMM trok hard aan de noodrem en kreeg daarvoor een gele kaart: Gevloerd door een Dame. Oefening op de training baart kunst en daardoor leveren onze corners inmiddels veel gevaar op voor het vijandelijk doel. Uit één van die corners schoot Victor hard in, maar het was weer de keeper die op de goede plaats stond. Toch kon hij niet voorkomen, dat Ward S op slag van rust de 3 - 1 binnen slalomde.
Kort na rust viel de definitieve beslissing, toen de keeper van EMM zijn enige foutje maakte. Hij liet een redelijk gemakkelijk schot los en Rens E was er als de kippen bij om weer zijn doelpuntje mee te pikken: 4 - 1. Ook de rest van de wedstrijd hadden we niets te vrezen van EMM. Totaal Geen Druk op onze verdediging zorgde ervoor dat we achterin rustig de bal rond konden spelen Voorin de ene kans na de andere. Jos schoot over, Victor in vrije positie naast, maar Wouter scoorde de 5 - 1 met een mooie lob op een pass van Victor en Kamiel de 6 - 1 op aangeven van Wouter. De 7 - 1 was eigenlijk nog de mooiste. Een afgeslagen bal belandde voor de voeten van de ver opgekomen Casper die van afstand prachtig raak schoot. Een Grote Dreun dus voor EMM waarvan de leider na afloop van de wedstrijd als excuus aanvoerde dat ze door vele blessures met een drietal D-spelers moesten aantreden: Gemengd D dus…
Komende week wordt het spannend. De uitwedstrijd tegen Arnhemse Boys Schuytgraaf C1D en de thuiswedstrijd op maandagavond tegen SDOO C1 zullen duidelijk maken of de wedstrijd op 5 mei tegen GVA C1 een hele belangrijke zou kunnen gaan worden. SDOO, GVA? Wat betekenen al die letters eigenlijk?
31 maart 2012 Orion C4 – Roda ’28 C1 2 - 1 (2 - 0)
Paal en lat staan een ruimere zege in de weg.
De eerste thuiswedstrijd van de voorjaarscompetitie moesten we spelen op veld 2, een stukje Nijmegen-Oost dat de klimaatverandering ver vooruit is en derhalve bijna geheel uit stuifzand bestaat. Gelukkig stond de wind de goede kant op, anders had ik het zwaar gekregen met mijn contactlenzen. Wat dat betreft verheugen we ons op volgend seizoen, want dan zullen de velden er een stuk groener bij liggen. Die wind speelde een grote rol in deze wedstrijd die met een krappere zege eindigde dan ik van tevoren had ingeschat.
De eerste helft hadden we de stevige wind mee. Deels daardoor en deels doordat we gewoon goed aan deze wedstrijd begonnen, hadden we groot overwicht. Dit resulteerde in diverse mogelijkheden. Thomas schoot net naast na een mooie pass van Kamiel en Victor trof met een ver schot voor de eerste maal de lat. Het duurde derhalve tot de 28e minuut dat een goed opgezette aanval via Wouter en Kamiel bij Ward S eindigde: 1 - 0. En vier minuten later kon Ward S zelfs de 2 - 0 binnen schieten nadat Wouter eerst de paal had getroffen. Een mooie ruststand waarbij we het idee hadden dat we die in de tweede helft verder zouden moeten kunnen uitbouwen.
De tweede helft hadden we echter de wind tegen en dat scheelde behoorlijk. Roda, dat erg gemotiveerd uit de kleedkamer kwam, beschikte over een stevige laatste man met een Puyol-achtig uiterlijk. die elke bal met de wind mee naar voren roeide, het liefst richting rechterspits, want dat was een handige en snelle jongen. Uit één van de aanvallen die daaruit voortkwam wist Roda de 2 - 1 binnen te schieten. In het vervolg van de 2e helft herpakten we ons en kregen diverse grote mogelijkheden om Roda weer op een veiligere achterstand te zetten. Ward S miste alleen voor de keeper, een mooie lob van Wouter eindigde weer op de lat en Victor trof nog een keer de paal. Het bleef dus tot het einde billenknijpen, maar dankzij onze goed georganiseerde verdediging, met een goed spelende Deniz als voorstopper, konden we de dik verdiende zege over de streep trekken. Daarmee stomen we op naar de vierde plaats op de ranglijst.
24 maart 2012 Dodewaard C1 - Orion C4 0 - 6 (0 - 3)
Ruime zege valt eigenlijk nog te laag uit.
Het eerste kwartier van de wedstrijd tegen Dodewaard wekte niet de indruk dat we deze met grote cijfers zouden gaan winnen. Ondanks het prachtige voetbalweer leek het wel of we niet echt op gang konden komen. Ons spel, maar ook dat van de tegenstander, was rommelig: veel inworpen, veel strijd op het middenveld, veel duels om de bal. Maar aan de zijlijn hadden we wel het vertrouwen dat we de wedstrijd op een gegeven moment in handen zouden krijgen. En dat was ook zo.
Nadat Kamiel in de 12e minuut het eerste echte waarschuwingsschot had afgevuurd, was het vier minuten later raak, toen Wouter zijn tegenstander afjoeg, de bal veroverde en Ward S een niet te missen kans gaf: 0 - 1. De volgende kans was in de 22e minuut voor Rens, die van afstand maar net naast schoot. Nauwelijks een minuut later kwam de bal na een halve mistrap van Victor bij Wouter terecht, die de keeper met een lob verschalkte: 0 - 2. Twee minuten later was het alweer raak. Een prachtige strakke voorzet van Jos kwam bij Deniz terecht, die uithaalde, maar via een tegenspeler de lat trof. Ward S kon de bal vervolgens binnen koppen: 0 - 3.
Verdedigend kwamen we praktisch niet in de problemen. Vlak voor rust kreeg Dodewaard pas de eerste echte kans, maar die werd door Rens onschadelijk gemaakt. De arme linksbuiten van Dodewaard, totaal machteloos tegen Sami, was op dat moment al zo gefrustreerd, dat hij zijn leider vroeg om hem op een andere positie neer te zetten.
Na rust hetzelfde wedstrijdbeeld. Een op en neer gaande wedstrijd, maar de echte kansen waren steeds voor ons. Ward S kon in de 42e minuut alleen op de keeper af na een mooie pass van Thomas: 0 - 4. Een minuut of vier later was Ward S niet zelfzuchtig en mocht Rens E de 0 - 5 binnentikken. Gaandeweg de tweede helft verzuimden we om het grote aantal kansen in een monsterscore om te zetten. Ward S lepelde de bal alleen voor de keeper over. Thomas schoot maar net naast en diverse keren ontbrak de nauwkeurigheid bij de laatste pass. Na een mooie combinatie kon Wouter op aangeven van Kamiel eindelijk toch de 0 - 6 binnenschieten. Een pegel van Ward H die via de onderkant van de lat weer het veld in stuiterde, leverde een spektakel op voor het doel, waarbij de bal nog twee keer werd ingeschoten, maar geen doel trof.
Dodewaard stelde er weinig tegenover. De kansen die ze kregen, ontstonden voornamelijk door lange ballen, waarbij het af en toe leek of onze verdediging door het lenteweer even in slaap was gesust. In de laatste minuut gunde de verder goed leidende scheidsrechter Dodewaard de eretreffer door een penalty weg te geven. Onze keeper Rens, die een rustige middag had gehad, weigerde daar aan mee te werken en hield zijn doel schoon door de penalty te stoppen.
Een goed resultaat, maar als we wat zorgvuldiger met de kansen waren omgesprongen, dan was een score met dubbele cijfers mogelijk geweest.
17 maart 2012 SML C4 – Orion C4 0 - 3 (0 - 2)
Prima overwinning na lange pauze.
Afgelastingen, krokusvakantie, droevige omstandigheden bij SDOO en overbezetting bij Orion waren er de oorzaak van dat we maar liefst 7 weken moesten wachten op onze tweede wedstrijd van de voorjaarscompetitie. Het gevolg is dat we in de komende 9 weken 10 wedstrijden zullen spelen, waarvan één doordeweeks, twee in de weekenden rondom de meivakantie en één in het paasweekend.
Tijdens de trainingen van de afgelopen week bleek al dat iedereen er erg veel zin had om weer eens wedstrijd om de punten te spelen. Zo begonnen we echter niet aan de wedstrijd. Weliswaar kwamen we al heel snel op voorsprong, toen een vrije trap van Pim de L. achter de verdediging van SML viel en door Wouter kon worden binnengetikt, 0 - 1, maar het eerste kwartier oogde nogal gezapig. In dat kwartier kreeg SML twee behoorlijke kansen om iets terug te doen, waaronder een vrije trap die maar net over zeilde. Na dat kwartier kwamen we beter in ons spel, maar het duurde tot de 28e minuut dat Wouter, na een mooie aanval over rechts via Jos, de hoog opstuitende bal over de keeper wist te schieten: 0 - 2. Op slag van rust knalde Victor maar net naast en wist Ward S de bal na mooi doorgeven van Wouter net niet binnen te werken.
Na rust viel al snel de definitieve beslissing, toen in de 41e minuut een voorzet van Jos door een verdediger tegen Ward S werd aangeschoten, waarna de bal voor de voeten kwam van de geheel vrij staande Wouter die eenvoudig binnen kon schieten: 0 - 3. Het restant van de wedstrijd waren we eigenlijk heer en meester. Onze verdediging speelde prima georganiseerd, was rustig aan de bal en daardoor kwam SML niet verder dan wat schoten van afstand die óf naast gingen óf geen probleem vormden voor Rens.
Middels enkele mooie combinaties kregen we zelf nog enkele grote kansen om de score verder op te voren. Met name Victor was betrokken bij diverse goede mogelijkheden, maar wist die niet goed uit te spelen. Een schot van Jos werd nog gestopt door de keeper en vlak voor het eind van de wedstrijd was het de razendsnel opgekomen Menno die op aangeven van Jos maar net naast schoot. Al met al een prima overwinning op een sportieve tegenstander met een goede scheidsrechter.
28 januari 2012 Beuningse Boys C3 – Orion C4 4 - 2 (2 - 1)
Zure nederlaag in eerste wedstrijd van de voorjaarscompetitie.
Het zou achteraf best wel eens kunnen dat de eerste wedstrijd van de voorjaarscompetitie tegen Beuningse Boys de beslissende is geweest. Al onze tegenstanders zijn namelijk redelijk aan elkaar gewaagd en zowel Beuningse Boys als ons eigen team acht ik in staat om hoog te eindigen. Voorafgaand aan de wedstrijd kregen we van de leider van Beuningse Boys de mededeling dat ze geen scheidsrechter hadden en daarbij het verzoek of iemand van ons kon fluiten. Gelukkig hadden we Eric Bouwmeister bij ons en hoewel hij zijn kloffie natuurlijk niet bij zich had, was hij toch bereid om deze klus op zich te nemen en hij deed dat naar ieders tevredenheid. Waarvoor dank.
De eerste helft begon aan onze kant wat moeizaam en dat leverde een paar angstige momenten voor ons doel op. Pas na een minuut of acht lieten we ons voor het eerst aan de goede kant van het veld zien en dat resulteerde in een tweetal goede kansen voor ons. In de 15e minuut kregen we op rechts een vrije trap tegen, enkele meters buiten het strafschopgebied. De aanvoerder van Beuningse Boys haalde formidabel uit en de bal zeilde over Rens heen in de verre bovenhoek: 0 - 1. Nauwelijks van de schrik bekomen, leverden we de bal op eigen helft zomaar in en onze tegenstander profiteerde optimaal door de bal simpel binnen te schuiven: 2 - 0. We lieten ons door deze tegenslagen echter niet ontmoedigen en trokken voortvarend ten aanval. Dat leverde in de laatste vijf minuten van de eerste helft meerdere kansen op, waaronder een hele mooie voor Victor die net naast schoot. Toch was het op slag van rust Ward S die op aangeven van Victor simpel kon scoren : 2 - 1. Een opsteker die we wel konden gebruiken.
De tweede helft startten we voortvarend en we kregen langzamerhand steeds meer overwicht. Op jacht naar de 2 - 2 kregen we enkele grote kansen. Ward S wist een mooie steekpass van Wouter niet af te maken en kopte even later een mooie voorzet van Victor net naast. In de 19e minuut was het dan eindelijk wel raak toen Thomas met een prachtpass Ward S vrij voor de keeper zette: 2 - 2. Op dat moment hadden we het gevoel dat we erop en erover zouden gaan. Sol, die een prima wedstrijd speelde, kreeg een mooie schietkans die in de handen van de keeper eindigde. Op vijf minuten voor tijd leek iedereen zich langzaam neer te leggen bij een gelijkspel. De aanvoerder van Beuningse Boys dacht daar echter anders over. Een uittrap van Rens belandde recht in zijn voeten. Hij bedacht zich geen moment en haalde opnieuw uit en weer had Rens daar geen antwoord op 3 - 2. Toen twee minuten later een scherpe corner ook nog van richting werd veranderd, waardoor de uitgestoken handen van Rens leeg bleven, was het pleit beslecht: 4 - 2.
Een zure nederlaag, waar een gelijkspel dik verdiend was geweest en die na afloop, maar ook al tijdens de wedstrijd wat onderling gemopper opleverde. Het moet gezegd dat bij ons op sommige momenten de agressiviteit ontbrak, die we bijvoorbeeld in de bekerwedstrijd tegen Achilles wel hebben laten zien. In deze poule kunnen we van iedereen winnen, maar dan zullen we ons echt voor de volle 100% en als een team moeten inzetten, want zonder die inzet kunnen we ook van iedereen verliezen.
21 januari 2012 Orion C4 - Aquila C1D (1/4 finale beker) 0 - 2 ( 0 - 1)
Waardig afscheid van bekertoernooi in waterballet.
De eerste wedstrijd na de winterstop was meteen een zware, want onze tegenstander in de kwartfinale van de beker was Aquila C1D, een team dat tien competitiewedstrijden voor de winterstop had gewonnen met een doelsaldo van plus 70. Hun leider deelde ons voor de wedstrijd mee dat enkele van hun beste spelers naar een hoger elftal waren verhuisd. Dat was maar goed ook, want ook zonder die spelers hadden we onze handen vol.
Vanaf het begin had Aquila een overwicht zonder dat ze daaruit echte kansen kregen. Gaandeweg de eerste helft kregen we er echter nog een tegenstander bij. Niet alleen begon het vreselijk te hozen, maar de wind die daarbij kwam, stond schuin in de richting van ons doel en daardoor werd het voor ons steeds moeilijker om verder van ons doel te voetballen. Door het slechte weer werd het zowel voor ons als voor Aquila praktisch onmogelijk om een goede wedstrijd op de mat te leggen. Niettemin streden we voor wat we waard waren en we wisten tot de 23e minuut de 0 - 0 vast te houden. Dat was het moment waarop Aquila simpel kon afmaken, nadat we al een paar keer goed waren weggekomen: 0 - 1. Volledig doorweekt zochten zowel spelers als leiders in de rust de kleedkamer op, want zelfs in de dug out waren we niet veilig.
Na rust was het weer een stuk rustiger. De regen was weg en de wind, die we de eerste helft schuin tegen hadden, was nu een stuk minder en daar hadden we dus niet veel voordeel meer van. Toch kwamen we veel meer aan voetballen toe en dat werd beloond met enkele goede kansen. Ward wist het de keeper van Aquila met een vrije trap niet moeilijk genoeg te maken. Een schot van Thomas was niet hard genoeg en Victor schoot hard in maar raakte ongelukkigerwijs eigen speler Rens. Dat was onze grootste kans en meteen daarna werd alle hoop aan diggelen geschoten, toen Aquila simpel de 0 - 2 liet aantekenen.
Al met al hebben we onder slechte weersomstandigheden hard gewerkt en goed weerstand geboden aan een net iets beter team. Dat biedt perspectief voor de competitie, die volgende week begint en waarin we veel tegenstanders uit Arnhem en omgeving treffen die voor de winterstop in de middenmoot van de 3e klasse zijn geëindigd.