Verslagen najaar 2011
10 december 2011 Orion C4 - Achilles ’29 2 - 1 (1 - 0)
Een teamprestatie van formaat!
De tegenstander in de 1/8e finale van de beker was geen onbekende van ons. Op 29 oktober speelden we ook al een competitiewedstrijd tegen Achilles ‘29, die we met 6 - 3 verloren. Het verloop van die wedstrijd was erg ongelukkig en na afloop hadden we het gevoel dat er meer in had gezeten. Een aantal spelers is ook van mening, dat het fietsen naar de uitwedstrijden in Groesbeek duidelijk een negatieve invloed op de prestaties hebben gehad. Voor de bekerwedstrijd tegen Achilles gold dat excuus in ieder geval niet. De enige die hard moest fietsen was Ap, want bij aankomst op het Orion terrein kwam hij erachter dat hij de kledingtas vergeten was, maar gelukkig is hard fietsen wel aan Ap toevertrouwd. Ook moesten we nog twee heren uit bed bellen, die een andere aanvangstijd in gedachten hadden.
Het tactisch plan voor deze wedstrijd was duidelijk. In de competitiewedstrijd was de nummer 13 van Achilles de spelbepalende speler geweest, een plaag voor ons middenveld en verdediging. Vandaar dat we kozen voor een 4-4-2 opstelling, waarbij extra middenvelder Kamiel als mandekker die spelbepaler uit de wedstrijd moest spelen en daarmee de angel uit het spel van Achilles moest halen.
Na een lastig begin kwamen we steeds beter in ons spel en kregen we langzamerhand een overwicht. Zodanig zelfs, dat Kamiel, naast zijn verdedigende activiteiten, ruimschoots de gelegenheid kreeg om zich ook met de aanval te bemoeien. In de 13e minuut leverde hem dat een goede schietkans op, na een goede aanval over links. Wouter kreeg er even later ook één, maar kon niet voldoende kracht aan het schot meegeven. In dezelfde minuut ontsnapten we aan een achterstand, toen keeper Rens en Sami samen de bal niet weggewerkt kregen en er ternauwernood naast werd geschoten. Een goed schot van Kamiel werd vervolgens door de keeper gestopt. In de 30e minuut sloegen we eindelijk toe. In een flitsende aanval ging de bal vanuit het centrum over rechts via Thomas en Wouter naar Ward S, die koelbloedig de keeper passeerde: 1 - 0. Nauwelijks een minuut later kreeg Achilles een grote kans op de gelijkmaker, maar gelukkig wist Rens dit met een goede redding te voorkomen.
Ook na rust waren we de betere ploeg. De verdediging met uitblinkers Menno en Pim S stond als een huis en de middenvelders combineerden uitstekend, zowel in het centrum als over de flanken. Jos stond na de wissel op links en bezorgde daar zijn directe tegenstander een slechte dag. Jos was hem steeds veel te snel af en in de 53e minuut kon hij na een goede combinatie alleen op de keeper af en krulde de bal fraai in de rechterbovenhoek: 2 - 0. Dat gaf wat meer lucht, want Achilles bleef een niet te onderschatten tegenstander en met het scoreverloop tegen Nijmegen nog vers in het achterhoofd, wisten we dat we absoluut niet mochten verslappen. Maar wij waren in die tweede helft eigenlijk de enige ploeg die echte kansen kreeg. Jos (2x) en Kamiel kregen geweldige kansen om de score op te voeren en ook Sol schoot een keer net naast. In de laatste vijf minuten drong Achilles nog een keer aan. Eerst ging een schot nog maar rakelings over, maar in de laatste minuut wisten ze na een scrimmage toch nog de 2 - 1 binnen te schieten. In de blessuretijd was het daarom nog even billenknijpen, maar toen Achilles de laatste te nemen corner meteen achterschoot, klonk gelukkig het laatste fluitsignaal.
Deze overwinning was een prestatie van het hele team. Iedereen was bij de les en zette zich volledig in voor het resultaat. De wilskracht straalde ervan af. Je kunt ook zien dat de vele fanatieke trainingen hun vruchten beginnen af te werpen, want de combinaties lopen steeds vloeiender. Als je de wedstrijd van vandaag hebt gezien, dan kun je eigenlijk alleen maar vaststellen, dat we in de competitie met een 8e plaats veel te laag zijn geëindigd. De kwartfinale van de bekercompetitie spelen we na de winterstop thuis tegen Aquila C1D. Dat wordt een zware dobber, want dit team heeft in de 3e klasse alles gewonnen met een doelsaldo van plus 70. Maar we zullen onze huid duur verkopen.
26 november 2011 Nijmegen C1 - Orion C4 5 - 4 (2 - 3)
Never change a winning team..(?)
Met nog een zware bekerwedstrijd in het vooruitzicht, wilden we de laatste competitiewedstrijd tegen Nijmegen gebruiken om ons strijdplan voor die wedstrijd uit te proberen. Wat Ap en mij vervolgens door ons team in het eerste half uur werd voorgeschoteld, was oogstrelend. Dit was met afstand de beste periode van het hele seizoen! Nijmegen had in het eerste half uur werkelijk niets in te brengen en Ap en ik keken aan de kant genietend toe hoe bal van Orionvoet tot Orionvoet ging en Nijmegen alle hoeken van het veld te zien kreeg.
In de 6e minuut was het al 0 - 1 toen de bal na een mooie aanval door Wouter werd voorgegeven en door Ward S binnengekopt. Twee minuten later stond het 0 - 2 toen Wouter na alweer een mooie combinatie de bal, op aangeven van Victor, in één keer over de keeper in het doel deponeerde. Met een prachtige pass dwars door de verdediging van Nijmegen zette Victor vervolgens Ward S alleen voor de keeper, maar die bal ging net naast. Het overwicht was overweldigend, dan over links, dan weer over rechts en dan weer door het midden rolde de ene aanval na de andere op het doel van Nijmegen af. Na een aanval die op links begon en op rechts eindigde, was het Jos die in de 16e minuut de 0 - 3 binnenschoot. Pas na 20 minuten konden we de eerste serieuze kans van Nijmegen noteren, toen een schot net naast ging. De 0 - 3 was op dat moment een magere afspiegeling van de krachtsverhoudingen. Het had toen al minstens 0 - 5 of 0 - 6 moeten staan.
Op de bank kregen de vier wissels erg veel zin in deelname aan dit voetbalfeest en vroegen mij of het al tijd was om in te vallen. Gekscherend zei ik dat het zo anders wel heel erg goed ging en vroeg of ze het spreekwoord “Never change a winning team” kenden. Helaas bleek deze spreuk pijnlijk bewaarheid te worden.
De 1 - 3 viel in de 31e minuut, twee minuten later gevolgd door een gretig gegeven penalty na een onbewuste handsbal: 2 - 3. Na rust viel na vijf minuten de gelijkmaker en een minuut later was het zelfs 4 - 3. Terwijl ik, met Ap als grensrechter aan de overkant, probeerde te bedenken wat ik in hemelsnaam moest doen om dit te stoppen, klonk er alweer gejuich aan Nijmegen kant en was het al 5 - 3. Het enige plan dat toen naar mijn idee nog kans maakte om het tij te doen keren, was de opstelling van het begin van de wedstrijd terugbrengen. Dat was zuur voor de jongens die er weer uit gingen, maar ik zag geen andere mogelijkheid om binnen de resterende tijd drie keer te scoren. Inderdaad was het overwicht daarna weer aan onze kant, maar minder overtuigend dan in de eerste helft. Ward S werkte in de 57e minuut de 4 - 5 binnen, maar met kunst en vliegwerk hield Nijmegen het doel verder schoon en sleepten ze met een zucht van verlichting de overwinning over de streep.
Over de oorzaak van de totale ineenstorting van ons team breek ik mij nog steeds het hoofd. Het wil er bij mij namelijk niet in, dat het wisselen van vier spelers er de oorzaak van was, dat we in een tijdsbestek van nog geen twintig minuten maar liefst vijf doelpunten om de oren kregen. Met alle respect voor onze tegenstander, dat mag tegen dit team niet gebeuren, met welke opstelling we ook spelen. Feit was wel, dat de “flow” plotseling uit ons team was verdwenen en Nijmegen, dat voorafgaand aan dat moment waarschijnlijk ook onder eigen kunnen had gespeeld, kreeg misschien daardoor de gelegenheid om de wedstrijd te doen kantelen.
Nijmegen was na afloop erg blij met de overwinning. Het leek erop dat ze zelf het idee hadden dat ze van een beter team hadden gewonnen. Bij mij overheerst dan ook de prettige herinnering aan dat prachtige eerste half uur..
19 november 2011 Orion C4 - Quick 1888 C2D 1 - 4 (1 - 2)
Als, als, als…
Het begin van deze wedstrijd leverde eerst een kans op voor Quick en meteen daarna één voor ons. In de 6e minuut was het echter toch weer 0 - 1 toen Quick de bal letterlijk over de lijn wist te frommelen, nadat onze verdediging hem maar half had weten weg te werken.
Hoewel Quick wat behendiger leek aan de bal en iets agressiever in de duels, deden we in deze wedstrijd goed mee en lieten we zien, dat we absoluut niet van plan waren om ons zomaar aan de kant te laten zetten. Na een goede aanval in de 16e minuut, belandde de bal op links bij Victor, die een prima voorzet afleverde. Zo goed zelfs, dat de bal, na nog door een Quick speler te zijn aangeraakt, in het doel van Quick eindigde: 1 - 1. Twee minuten na de gelijkmaker kwam de bal na een mooie aanval op rechts bij Wouter, die hard en strak voortrok. De bal leek in een flipperkast beland en werd uiteindelijk in het doel van Quick gewerkt. De treffer werd echter afgekeurd wegens buitenspel. De rest van de eerste helft golfde het spel op en neer, maar één minuut voor rust sloeg het noodlot toe. Quick kreeg na een ons inziens correcte ingreep een vrije trap op de rand van de zestien en deze werd snoeihard langs de muur en langs Rens gekogeld: 1 - 2. Een zuur einde van deze eerste helft.
In de tweede helft kregen we een hele serie corners te verwerken, die door één van de Quick spelers elke keer met veel gevaar werden ingebracht. Rens wist in de 43e minuut met een prachtige redding de 1 - 3 te voorkomen, na een schot uit één van die corners. Maar ook wij lieten enkele goede aanvallen zien en uit één ervan kon Ward S plotseling alleen op de keeper af. Helaas wist hij deze niet te passeren en daarmee de gelijkmaker aan te tekenen. In de 63e minuut was het weer een goede aanval, die uiteindelijk op rechts bij Thomas terecht kwam, die hard uithaalde. De keeper wist de bal echter via de lat tot corner te verwerken.
Even later sloeg het noodlot opnieuw toe, toen een lange bal van Quick richting onze keeper Rens stuiterde. Deze wilde de bal van buiten het strafschopgebied wegwerken, maar trapte volledig mis. Eén van de Quick spelers kon de bal vervolgens eenvoudig in het lege doel werken: 1 - 3. Balen voor ons, maar vooral ook voor Rens, die verder een uitstekende wedstrijd keepte. Toen even later uit een corner ook nog de 1 - 4 werd binnengekopt, was het pleit beslecht. Na nog een laatste mooie aanval van ons werd door Thomas net naast geschoten.
Als, als, als hoorde ik in de kleedkamer na afloop van deze wedstrijd, die onze eerste thuisnederlaag betekende. Als die vrije trap niet gegeven was.. en als Ward die kans had benut.. en als Rens niet misgetrapt had... Maar aan als heb je niet veel. Deze dingen gebeuren nou eenmaal als je voetbalt en soms vallen ze voordelig uit en soms nadelig. Bovendien zijn er natuurlijk nog tientallen andere zaken misgegaan die minder opvielen, maar evengoed het resultaat bepaalden. We hebben echter inzet getoond en voetballend ook een aantal goede dingen laten zien en daar moeten we ons aan vasthouden, want er komt nog een belangrijke wedstrijd aan..
12 november 2011 Trekvogels C1 - Orion C4 5 - 1 (4 - 1)
Vrije val…
Na het puntverlies van vorige week tegen de hekkensluiter was ons zelfvertrouwen natuurlijk niet al te hoog, maar tegelijkertijd hadden we ook het gevoel, dat we juist tegen de koploper beter voor de dag wilden komen.
Helaas werden onze goede voornemens voor deze wedstrijd al snel de kop ingedrukt. Zoals al vaker deze competitie is gebeurd, was de beginfase van de wedstrijd meteen ook onze slechtste fase. Na precies 14 minuten schoot Trekvogels het derde doelpunt binnen en stonden we met 3 - 0 op een bijna hopeloze achterstand. Daarnaast was het veldoverwicht van Trekvogels van dien aard, dat het er ook niet naar uitzag dat we een dergelijke achterstand nog recht zouden kunnen trekken. Trekvogels combineerde dat het een lieve lust was, met veel vrijlopende mensen en we konden daar maar weinig tegenover stellen.
Pas na twintig minuten kregen we enigszins vat op de wedstrijd en het was eigenlijk onze eerste echte aanval, toen Victor op links met een fraaie individuele actie goed doorkwam en vanaf een metertje voor de achterlijn de bal voortrok. De bal zeilde echter op fraaie wijze over de keeper heen in de verre bovenhoek: 3 - 1. Helaas voor ons was dat niet de ruststand, want nadat Trekvogels in de 27e minuut nog een keer de paal had getroffen, werd het in de laatste minuut toch nog 4 - 1 door een prachtige knal van afstand in de kruising.
In de tweede helft hadden we de zaak veel beter onder controle. Ward S speelde zichzelf in de tweede minuut na rust prachtig vrij, maar schoot helaas recht in de handen van de keeper. In de 50e minuut viel nog wel de 5 - 1 van Trekvogels, maar voor het overige waren er over en weer niet veel kansen meer. Onze hardwerkende verdediging wist de zaak nu goed op te vangen en ik kreeg na afloop van de wedstrijd de complimenten van de leider van Trekvogels voor het goede spel van Kamiel in de tweede helft. Aanvallend lieten we enkele keren zien dat wij ook kunnen combineren. Bij één van die aanvallen kwam Ward S een half metertje te kort om een voorzet van Ward H in te tikken en Trekvogels voor het eerst dit seizoen een tweede tegentreffer te bezorgen.
Door de derde nederlaag van dit seizoen zijn we in de gevreesde vrije val terechtgekomen en op de ranglijst gedaald van de 3e naar de 7e plaats. Met nog twee zware wedstrijden te gaan, thuis tegen Quick en Nijmegen uit, is de 3e plaats nog haalbaar, maar kan het evengoed ook de 8e plaats worden..
5 november 2011 Orion C4 – Brakkenstein C2 2 - 2 (1 - 1)
“We zijn met 2 - 2 verloren…”
Dat was de conclusie van Sami na de wedstrijd tegen Brakkenstein. En hij had het niet beter kunnen uitdrukken, want het gelijkspel voelde als een nederlaag. Voor de tweede maal binnen drie weken werd pijnlijk duidelijk, dat ook van de “gemakkelijke” tegenstanders niet zo maar even wordt gewonnen. Daarvoor is het maken van meer doelpunten dan je tegenstander nog steeds een voorwaarde.
Het zag er in het begin trouwens helemaal niet naar uit dat het die kant op zou gaan. In de eerste minuten kregen we al een mooie schietkans voor Thomas en Ward S schoot in de 9e minuut op de lat. Het veldoverwicht was ook wel aanwezig, ondanks dat we niet goed speelden. Het met een 4-4-2 systeem spelende Brakkenstein stichtte echter met de twee kleine spitsen ook het nodige gevaar in onze achterhoede en dat leidde in de 16e minuut tot een 0 - 1 achterstand, toen één van de twee met een mooi schot de bal over Rens heen in ons doel deponeerde. Ongeloof aan Orion zijde, want Brakkenstein had in deze competitie pas drie keer gescoord. Het duurde tot de 34e minuut, voordat Kamiel de gelijkmaker kon aantekenen: 1 - 1. Daarvoor hadden we al enkele grote kansen gemist en ook de paal had al een doelpunt in de weg gestaan.
In de tweede helft leek het erop dat we orde op zaken konden stellen, toen Ward S in de 43e minuut de 2 - 1 voorsprong liet aantekenen middels een miraculeus doelpunt. De keeper werkte de bal weg met een schot dat, bewust of onbewust, via het hoofd van Ward in het doel van de tegenstander belandde. Nu de voorsprong was bereikt, zou het niet lang duren of we zouden kunnen gaan uitlopen naar een hogere score, was de verwachting. Maar niets was minder waar. De hardwerkende Brakkensteiners roken bloed en waren in voor een stunt. En ze kregen loon naar werken, want bij een tegenstoot in de 48e minuut wisten ze Rens opnieuw te passeren: 2 - 2. Wat we daarna ook probeerden, niets wilde lukken. Het was allemaal te slordig en te gehaast. Brakkenstein bleef, af en toe met kunst en vliegwerk, overeind en kreeg zelf ook nog een grote kans op een voorsprong, maar de bal verdween gelukkig voor ons net naast.
Grote frustratie dus na afloop in onze kleedkamer, maar in de kleedkamer naast ons werd deze uitslag heel anders beleefd. Daar vierden ze uitbundig de 2 - 2 overwinning….
29 oktober 2011 Achilles ‘29 C2 - Orion C4 6 - 3 (4 - 2)
Geen baaldag, toch een baaldag..
Twee weken geleden werd aan alle leiders gevraagd of we tijdens de herfstvakantie voldoende spelers hebben. Als je te weinig spelers hebt, kun je namelijk een baaldag aanvragen, waardoor je wedstrijd naar een latere datum wordt verzet. Nu misten wij alleen onze keeper Rens en Casper en dat was nog wel op te lossen door het lenen van een keeper van een ander team. Dus besloten we om geen baaldag op te nemen.
Voor deze wedstrijd hadden wij Luc, de keeper van de C3, bereid gevonden om bij ons te keepen, ondanks het feit hij bijna direct daarna ook nog voor zijn eigen team zou moeten spelen. De eerste minuten waren voor Achilles, maar in de 6e minuut was het onze eerste tegenstoot waarin we meteen resultaat boekten, toen Victor kon intikken op aangeven van Ward S: 0 - 1. Drie minuten later was het al 1 - 1, een doelpunt met een luchtje van buitenspel, maar dat konden we in de 12e minuut alweer rechtzetten, toen Ward S kon scoren op aangeven van Victor: 1 - 2. Achilles kreeg echter meer en meer het overwicht, vooral door toedoen van de nummer 13, die veel gevaar stichtte vanaf het middenveld. In de 16e minuut wist Luc een hard schot nog net over de lat te tikken, maar twee minuten later was de 2 - 2 niet te voorkomen, uitgerekend net nadat een doorbraak aan onze kant was afgefloten voor twijfelachtig buitenspel.
Nadat een schot van Kamiel in de 21e minuut rakelings over gegaan was, sloeg een minuut later het noodlot toe. Bij een corner van Achilles sprong een tegenspeler omhoog en landde op de voet van Luc. Bal in het doel, 3 - 2 achter en Luc kermend op de grond. Een wissel was noodzakelijk en met Menno in het doel kregen we in de laatste minuut voor rust tot overmaat van ramp ook nog de 4 - 2 om de oren, iets waar Menno overigens weinig aan kon doen.
Na rust kregen we weer even hoop, toen Victor, de absolute uitblinker aan onze kant, in de 40e minuut de 4 - 3 liet aantekenen, maar met doelpunten van Achilles in de 50e en 60e minuut, werd ons lot definitief bezegeld: 6 - 3.
Al met al werd het dus toch een behoorlijke baaldag. De voet en onderbeen van de ongelukkige Luc zitten inmiddels in het gips, vanwege een botbreukje in zijn voet. We wensen hem beterschap toe en hopen dat hij snel hersteld zal zijn. Door het verlies is de “platte kar” inmiddels ook ver uit het zicht verdwenen en er moet een wonder gebeuren wil die weer in beeld komen. Gelukkig zijn er ook andere doelen om voor te voetballen. Een plaats bij de eerste drie is nog steeds realistisch en natuurlijk is ons hoofddoel nog altijd "voetballen voor je plezier" en dat gaan we de laatste vier competitiewedstrijden van dit najaar ook gewoon doen.
22 oktober 2011 Victoria C2 - Orion C4 3 - 1 (1 - 1)
Misrekening in Afferden..
Voorafgaand aan deze laatste wedstrijd in onze bekerpoule, heerste er in onze kleedkamer groot optimisme over het aantal doelpunten dat we gingen scoren. Rekenen kunnen ze bij de C4 namelijk allemaal erg goed: Orion C4 - Trekvogels C2 20 - 0, Trekvogels C2 - Victoria C2 6 - 0, dus opgeteld een nulletje of 26. De waarschuwing dat ze bij Victoria ook niet gek zijn en dat er misschien wel versterking van de C1 zou kunnen komen, maakte niet veel indruk.
Maar rekenen konden ze bij Victoria ook en zo speelden we niet tegen de C2, maar tegen de C1½ en daar hadden we erg veel moeite mee. Dat lag deels aan de versterkte tegenstander, deels aan andere factoren, maar voor het grootste deel toch echt aan onszelf. En daarvoor was het ontbreken van een deel van onze achterhoede, keeper Rens, Pim S en Casper, maar gedeeltelijk een excuus.
We begonnen de wedstrijd nog redelijk. Na zes minuten stonden we namelijk al voor. Met drie goede passes achter elkaar (een zeldzaamheid aan onze kant in deze wedstrijd), waarvan de laatste van Rens E, schoot Ward S de bal goed in de lange hoek: 0 - 1. Dat was het dan meteen wel zo’n beetje wat Orion C4 betrof. Ons spel werd steeds slordiger, we verloren steeds meer persoonlijke duels en lieten ons aftroeven op agressiviteit en inzet. Het was daarom niet meer dan logisch, dat Victoria acht minuten voor rust de gelijkmaker scoorde. En het was aan onze dappere invalkeeper Sol te danken dat we even later al niet op achterstand kwamen, toen hij een snoeihard schot nog tot corner kon verwerken. Een kopbal uit die corner ging vervolgens net naast.
Na rust was het allemaal niet veel beter. Gelukkig hadden we een marge van 16 doelpunten om door te gaan naar de volgende ronde. Die gingen we zeker niet verspelen, maar de uiteindelijke 3 - 1 nederlaag, ontstaan door twee ongelukkige momenten in de verdediging, was ook met een laat slotoffensief van onze kant niet meer af te wenden.
We zijn dus op doelsaldo door naar de volgende bekerronde. Volgende week spelen we de eerste van de laatste vijf zware competitiewedstrijden. We zullen echter uit een heel ander vaatje moeten tappen om die wedstrijden tot een goed einde te brengen…
15 oktober 2011 Orion C4 – DVSG C1 2 - 2 (1 - 1)
Een geluk bij een ongeluk..
Onze derde Groesbeekse tegenstander van deze competitie was DVSG. Gezien de stand op de ranglijst, DVSG stond 5e, was ook deze tegenstander zeker geen eitje en dat bleek ook tijdens de wedstrijd. Vorig seizoen kwam het regelmatig voor dat we in de eerste minuten van de wedstrijd scoorden, maar die tijd ligt al geruime tijd achter ons. Dat is ook te merken aan ons publiek, dat inmiddels weer de gewoonte heeft opgepakt om die eerste minuten over te slaan. Nee, deze competitie zijn we vaker zwak begonnen dan goed. We hadden ons daarom voorgenomen om deze keer scherp en geconcentreerd te beginnen, maar dat liep helaas toch weer anders.
In de 2e minuut kreeg DVSG een corner op rechts, die halfhoog voorgegeven werd. Kamiel wilde de bal bij de eerste paal met de voet aannemen, maar de gladde bal gleed over zijn schoen heen en verdween tot ieders schrik, maar nog het meest tot schrik van Kamiel zelf, in ons doel: 0 - 1. De laatkomers hadden daarmee toch nog iets gemist… Nu zijn we als team wel zover, dat we een tegenslag als deze aangrijpen om er vol tegenaan te gaan, om de situatie zo snel mogelijk recht te zetten. In het vervolg van de eerste helft hadden we dan ook een overwicht, met enkele goede schietkansen. Achterin moesten we echter heel scherp blijven. Met name Casper had zijn handen vol aan de kleine, maar venijnige en razendsnelle rechtsbuiten van DVSG. In de 26e minuut was het dan eindelijk Ward S die zich handig losmaakte van zijn directe tegenstander en oog in oog met de keeper koel bleef: 1 - 1. Vlak voor rust was het echter toch weer DVSG dat een voorsprong had kunnen nemen, toen de bal in de counter werd voorgegeven en door twee vrijstaande spelers werd gemist.
De tweede helft begon spectaculair, maar van onze kant toch weer niet goed. Geknoei in de verdediging in de 40e minuut leidde er uiteindelijk toe, dat de spits van DVSG vrij kwam voor Rens en beheerst binnenschoof: 1 - 2. Maar ook nu weer toonden we onze veerkracht. Binnen een minuut kwam Victor op links goed door en waar hij eigenlijk had moeten voorgeven, waagde hij een schot dat op het gladde veld tussen linkerpaal en de grabbelende handen van de keeper doorschoot: 2 - 2. Het restant van de tweede helft werkten we hard om de drie punten alsnog binnen te halen, met Kamiel voorop, die dolgraag zijn slippertje van de eerste helft wilde rechtzetten. De beste kans was echter vlak voor tijd nog voor DVSG, maar gelukkig ging het schot net voorlangs.
Een geluk bij een ongeluk dus, dat we uiteindelijk niet helemaal met lege handen stonden, na een wedstrijd die beide kanten op had kunnen vallen. Het gelijkspel was daarom een terechte uitslag, waarmee DVSG echter blijer was dan wij. Omdat onze concurrenten dit weekend geen fout maakten, zijn we gezakt naar de 3e plaats en raakt “de platte kar” weer een beetje uit zicht. De achterlichten zijn echter nog te zien. Met in de laatste vijf competitieronden nog enkele cruciale wedstrijden te spelen, kan er nog van alles gebeuren. Volgende week spelen we echter eerst nog de laatste poulewedstrijd voor de beker. Met de volle winst en een doelsaldo van 27 voor en nul tegen moet het wel heel raar lopen, willen we de volgende ronde niet halen.
8 oktober 2011 Treffers C2 - Orion C4 0 - 2 (0 - 1)
Moeizame overwinning onder moeilijke condities.
Voor de tweede maal dit seizoen togen we naar Groesbeek. De eerste keer eindigde in de tot nu toe enige nederlaag van dit seizoen. Treffers stond wat lager op de ranglijst, maar in deze poule is geen enkele wedstrijd een zekerheidje. We kenden een moeizame start in deze wedstrijd, die 20 minuten te laat begon. Ook deze keer waren we fysiek sterker, maar ook nu hadden we daar helemaal niks aan, om geheel andere redenen dan de vorige keer. Orion hanteert de richtlijn dat in wedstrijdverslagen op de website alleen positief geschreven wordt over de arbitrage. Aangezien mij in dat opzicht even niks te binnen wil schieten, laat ik het er maar bij.
Uit eerdere wedstrijdverslagen hadden we opgemaakt dat Treffers met snelle mensen voorin nogal wat problemen had gehad. Ons voornaamste wapen was daarmee Jos, die met zijn snelheid voor diezelfde problemen bij de tegenstander zou moeten zorgen. Het duurde echter ruim een kwartier voordat het zover was. In dat kwartier waren we twee keer aan een achterstand ontsnapt. In de 2e minuut ging een speler van Treffers alleen op Rens af, maar wist dat niet af te maken. En drie minuten later ging een schot maar net over. Daarna was het de beurt aan Jos, die in de 17e minuut zijn tegenstander de hielen liet zien en alleen op de keeper af kon. Gelukkig hield hij het hoofd koel en maakte het beheerst af: 0 - 1. Het grootste deel van de wedstrijd speelde zich daarna op het middenveld af, met een licht overwicht voor Treffers, waarbij wij continu het gevoel hadden tegen de stroom in te moeten roeien. Vijf minuten voor rust had Kamiel ons daarom bijna een groot plezier gedaan met een solo door het centrum, maar zijn harde schot ging rakelings over.
Tijdens de rust hadden we afgesproken dat we deze wedstrijd kost wat kost over de streep wilden trekken. Dat viel niet mee gezien de hoeveelheid vrije trappen die we de hele wedstrijd al tegen kregen. De rest van de wedstrijd beperkten we ons daarom hoofdzakelijk tot verdedigen en spelen op de counter. In de 41e minuut leverde één van die sporadische aanvallen resultaat op, toen Jos de bal uit een corner op randje zestien voor zijn voeten kreeg en raak knalde: 0 - 2. Treffers bleef daarna echter aandringen. Een vrije trap op de rand van het strafschopgebied ging hard door de muur, maar Rens wist deze met de voet uit het doel te werken. Vervolgens kwamen we nog enkele keren goed weg, omdat de spitsen van Treffers het vizier niet op scherp hadden staan. Twee minuten voor tijd kreeg Jos een unieke kans om zijn derde te maken, maar hij schoot helaas net naast.
Daarmee kwam een eind aan een wedstrijd, die we maar snel moeten vergeten en waarbij we gelukkig geen averij hebben opgelopen. Of het moet de gele kaart zijn, die één van onze spelers nog kreeg, vanwege een complimentje aan de arbitrage.
1 oktober 2011 Orion C4 – Woezik C3 5 - 1 (0 - 0)
Ruime overwinning brengt ons terug op de 2e plaats.
Na het verlies van vorige week was het zaak om vandaag weer aan te haken aan de goede reeks van daarvoor. Door opnieuw punten te verliezen, zouden we het contact met de koplopers verliezen en zou onze eerste doelstelling (ja, ja, niks minder dan een rondritje op de platte kar) uit het zicht verdwijnen. Vandaar een “preek” vooraf in de kleedkamer van ondergetekende, waarvoor ik applaus van het team mocht ontvangen. Hoe gemeend dat allemaal was, daar ben ik nog niet helemaal uit… J
Ook vandaag was het, net als vorige week, uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar en het was te hopen dat we daar minder last van zouden hebben dan vorige week. We begonnen de wedstrijd met een duidelijk overwicht. In de 10e minuut kreeg Wouter een mooie schietkans, maar de keeper wist de bal ternauwernood uit de bovenhoek te plukken. Vervolgens kregen Jos en Victor enkele goede kansen. In de 17e minuut kwam Jos goed door op rechts en legde de bal af op Ward S. Zijn schot draaide door het effect echter net naast. In de 20e minuut moest Rens redden op een gevaarlijk schot van Woezik, maar dat was eigenlijk ook het enige echte wapenfeit aan hun kant. Verdedigend hadden we de zaak dus goed onder controle, hoewel daarvoor door sommigen wel flink gewerkt moest worden.
Een brilstand dus na de eerste helft, maar daar kwam al heel snel in de tweede helft verandering in. Goed druk zetten leidde al in de 37e minuut tot balverlies in de verdediging van Woezik, waardoor Rens E plotseling een unieke kans kreeg om ons aan de leiding te brengen. Koelbloedig schoof hij de bal langs de keeper aan de goede kant van de paal: 1-0. Zo heel lang mochten we echter niet genieten van deze voorsprong, want tien minuten later was het al gelijk, toen de bal na een aanval van Woezik niet goed werd weggewerkt en een speler van Woezik de bal met een mooie lob over Rens in het doel deponeerde: 1-1. Dat was een behoorlijke tegenvaller, maar dit keer waren we vastbesloten om die drie punten in eigen huis te houden. Een goede aanval over rechts in de 55e minuut resulteerde in een voorzet op Wouter, die de bal in één keer met veel effect binnen schoot: 2-1. Dat was een enorme mentale tik voor Woezik, dat hierna de weg kwijt was. Twee minuten later was het weer Wouter die de winst nagenoeg in veilige haven schoot: 3-1. Vijf minuten later maakte Thomas er 4-1 van en Wouter zette nog een minuut later de 5-1 eindstand op het bord.
Eén minuut voor tijd kregen we nog een penalty tegen, toen Kamiel een ongelukkig opspringende bal tegen zijn hand kreeg. Maar onze keeper Rens was niet bereid om Woezik dit doelpunt kado te doen en stopt de inzet overtuigend.
Een goede overwinning dus en zoals vorige week al voorspeld, lieten diverse concurrenten dit weekend alweer punten liggen. We hebben dus hele goede zaken gedaan en alles weer in eigen hand.
24 september 2011 Groesbeekse Boys C1 - Orion C4 2 - 0 (2 - 0)
Valse start blijkt niet meer te repareren.
Het seizoen was tot nu toe perfect verlopen met vier klinkende overwinningen in beker en competitie. Onderweg naar Groesbeek bekroop mij echter het vreemde voorgevoel dat er wel eens een keer een kink in de kabel zou kunnen komen. Dat voorgevoel kwam helaas al meteen in het begin van de wedstrijd uit, want we kwamen niet goed uit de startblokken. Dat lag trouwens niet alleen aan ons, want Groesbeekse Boys liet zien, dat ze een goed combinerend team hebben, dat het ons, onder aanvoering van een uitstekend spelende nummer tien, in het eerste kwartier vreselijk moeilijk maakte. Tegen de tijd dat we ons daarop hadden ingesteld, stonden we al met 2-0 achter door doelpunten in de 4e en 12e minuut.
In het vervolg bleef de wedstrijd redelijk in evenwicht, al moest onze verdediging uiterst geconcentreerd blijven, om de combinaties van Groesbeekse Boys te pareren.
Fysiek waren we sterker dan onze tegenstander, maar dat leek op het warme kunstgrasveld eerder een nadeel dan een voordeel. De passing was te onnauwkeurig waardoor onze combinaties niet liepen en de dieptepasses die we in de eerste wedstrijden veelvuldig hadden laten zien, werden steeds weer onderschept, waardoor onze spitsen nauwelijks in stelling kwamen. Nee, de beste kans was in de laatste minuut van de eerste helft nog voor Groesbeekse Boys, waarvan diezelfde nummer tien nog een keer snoeihard de kruising trof (waar dat engeltje uit de vorige wedstrijden dus nog wel steeds zit).
In het verdere verloop van de wedstrijd hebben we nog diverse omzettingen gedaan en hebben we met zijn allen keihard gewerkt in een poging de wedstrijd nog in ons voordeel te doen kantelen, maar het resultaat bleef beperkt tot een goede kans voor Victor, die na een slippertje van de keeper van afstand naast schoot en een kans voor Jos die ook geen doel trof. Aan het eind van de wedstrijd schoot Wouter nog van dichtbij hard op de keeper. Groesbeekse Boys zette daar overigens ook nauwelijks nog kansen tegenover.
Al met al valt er op de overwinning van Groesbeekse Boys niet zoveel af te dingen.
We laten ons door deze tegenslag echter niet ontmoedigen. Iedere week zijn er in onze poule weer verrassingen. Geen enkel team is nog zonder puntverlies, dus dat zal in het vervolg waarschijnlijk ook niet zo zijn. Alle kans dus nog om een goed resultaat neer te zetten. Daarvoor moet de komende wedstrijden én trainingen alles uit de kast.
17 september 2011 Orion C4 – Blauw Wit C2 5 - 1 (3 - 0)
De C4 trein dendert voort…
Onze trainer kon deze week helaas niet aanwezig zijn. Dat jullie in staat waren om als team zelf een training te organiseren, waarbij maar liefst 14 van de 16 spelers aanwezig waren, is grote klasse. Ook tijdens de wedstrijden straalt de motivatie en teamgeest ervan af. Iedereen vervult zijn taken zonder morren, ook als het even niet je favoriete positie is waar je speelt en doet een stapje extra als een ander een keer een steekje laat vallen.
De wedstrijd tegen Blauw Wit begon spectaculair. Binnen drie minuten had het al 1-1 kunnen staan, toen eerst Blauw Wit op de lat knalde (daar boven Rens zit al vier wedstrijden een engeltje dat er van mij nog even mag blijven zitten) en vervolgens Ward S alleen op de keeper af mocht, maar deze kans helaas niet wist te verzilveren. Daarna waren wij het, die definitief het heft in handen namen. Een mooie aanval op links werd door Victor in de 13e minuut afgerond met een strak schot in de lange hoek. Een minuut later had Ward S pech dat zijn prachtige afstandsschot op de lat uiteenspatte en even later had Rens E pech, toen zijn mooie kopbal uit een corner van Deniz net over zeilde. In de 27e minuut was het dan toch raak, toen Rens E zijn uitstekende spel van de eerste helft bekroonde met een strak schot in de linkerbovenhoek, nadat de verdediging van Blauw Wit helemaal zoek was getikt, 2-0. Op slag van rust werd de wedstrijd al praktisch beslist, toen Sol een strakke voorzet van Ward S kon intikken, 3-0. Deze ruststand was dik verdiend, aangezien Blauw Wit niet in staat was geweest om onze goed georganiseerde verdediging in grote problemen te brengen.
Na rust was het Ward S, die in de 37e minuut eerst nog een grote kans miste, maar drie minuten later maakte hij het gelukkig wel goed af, 4-0. Nadat Sol in de 53e minuut uit een scrimmage voor het Blauw Wit doel de 5-0 had laten aantekenen, werd het aan onze kant allemaal een stuk minder. Daardoor kreeg Blauw Wit ook tegenkansen. Een tweede schot op de lat had een waarschuwing moeten zijn, maar in de 60e minuut viel dan toch de voor Blauw Wit verdiende eretreffer, die meteen ook onze eerste tegentreffer van dit seizoen betekende, 5-1. Al met al een goede uitslag, zeker omdat ik Blauw Wit vooraf toch als één van de teams beschouwde, die meedoen om de bovenste plaatsen.
Volgende week de uitwedstrijd tegen het eveneens nog ongeslagen Groesbeekse Boys. De verhoudingen binnen de poule worden iedere week duidelijker, maar wees gewaarschuwd voor al te veel rekenwerk. We zullen uiterst geconcentreerd moeten blijven om deze positieve lijn vast te houden.
10 september 2011 Orion C4 - Millingen C2 3 - 0 (1 - 0)
Prima start van de najaarscompetitie.
Na de overtuigende overwinningen in de bekercompetitie, begon vandaag het serieuze werk met de eerste wedstrijd in de najaarscompetitie. De afgelopen wedstrijden hebben niet echt een beeld gegeven over waar we als team nu eigenlijk staan, maar de wedstrijd tegen Millingen C2 zou hierover meer duidelijkheid kunnen geven.
Zoals verwacht, werd al snel duidelijk dat dit geen team was, waar we ook even met grote cijfers van zouden gaan winnen. Fysiek waren ze niet zo heel erg sterk, maar Millingen liet met enkele vlotlopende aanvallen zien, dat ze heel aardig kunnen voetballen. De eerste 15 minuten was het een gelijkwaardige strijd, zonder grote kansen aan beide kanten. Na dit kwartier waren wij het, die met enkele corners en vrije trappen langzamerhand een overwicht afdwongen en de rest van de wedstrijd veranderde dat beeld niet meer. We kwamen dan ook verdiend op voorsprong door Ward S, die in de 25e minuut een voorzet van Jos bij de eerste paal binnen kopte: 1-0. Vlak voor rust kregen we een unieke kans om deze voorsprong te vergroten, maar Wouter wist een toegekende penalty wegens hands helaas niet te benutten.
Het eerste wapenfeit in de tweede helft was voor Millingen, dat uit een vrije trap van afstand maar net over schoot. Daarna waren wij het weer die de draad van de eerste helft oppakten. Nadat Victor in de 52e minuut nog vol op de lat had geknald, was het drie minuten later toch raak. Na goed doorkomen van Jos op rechts, kreeg Ward S net binnen de zestien de bal voor het inschieten, maar het schot dat Ward in gedachten had, werd niet veel meer dan een effectvol rollertje. Tot ieders verbazing rolde de bal echter door de benen van de verbouwereerde keeper: 2-0.
Nadat Rens even later met een knappe reflex de 2-1 door Millingen had voorkomen, na een inzet uit een corner, was het in de 62e minuut opnieuw Ward S, die met zijn derde treffer de winst veilig stelde: 3-0. Ook dit doelpunt ontstond na uitstekend voorbereidend werk van Jos, die daarmee zijn derde assist van deze wedstrijd afleverde.
Onze goed georganiseerde verdediging, met uitblinkers Casper en Kamiel, wist ook deze wedstrijd het doel schoon te houden, mede dankzij een redding van Rens en het nodige geluk, toen vlak voor het einde van de wedstrijd een mooie lob over Rens net naast ging. Daarmee bedraagt ons doelsaldo van de eerste drie wedstrijden van dit seizoen maar liefst 30 voor en nul tegen. Een prachtige prestatie!
3 september 2011 Trekvogels C2 - Orion C4 0 - 20 (0 - 9)
Monsterzege op de Kwakkenberg!
Na de goede 7-0 overwinning vorige week, waren we optimistisch gestemd over de afloop van deze wedstrijd tegen onze voormalige buurman, maar niemand zal vooraf aan bovenstaande uitslag hebben gedacht.
Vanaf de eerste seconde was het duidelijk, dat dit een hele moeilijke ochtend voor Trekvogels zou gaan worden. Nadat Victor in de 1e minuut al met een goed schot een corner had afgedwongen, was het Ward S die uit diezelfde corner met het hoofd de 1-0 liet aantekenen. Daarna was het eenrichtingsverkeer naar het doel van het arme Trekvogels dat op het middenveld grote ruimtes liet ontstaan, waar we optimaal van profiteerden. Een lob van Victor ging nog over, een mooi schot van Rens belandde op de kruising, maar nadat een schot van Wouter niet goed door de keeper werd verwerkt was Ward S er als de kippen bij om er 2-0 van te maken. Toen even later onder grote druk de bal door Trekvogels ook nog in het eigen doel werd gewerkt (3-0), was het hek helemaal van de dam. De vele kansen waren niet meer bij te houden, daarom hier een opsomming van de doelpunten en de makers ervan.
16e minuut, Deniz, tweede poging na een vrije trap in de muur, 4-0
18e minuut, Ward S, 5-0
20e minuut, Thomas met een mooi schot van afstand, 6-0
21e minuut, Wouter, lobje over de keeper, 7-0
27e minuut, Ward S, 8-0
33e minuut, Wouter, na een prachtige rush van Sami, 9-0
Na rust was het beeld niet veel anders, met het volgende resultaat:
40e minuut, Wouter, 10-0
43e minuut, eigen goal onder druk van Wouter en Ward S, 11-0
45e minuut, Victor met hard schot, 12-0
50e minuut, Wouter, 13-0
52e minuut, Kamiel, 14-0
55e minuut, Wouter met een mooi stiftje, 15-0
58e minuut, Ward S die zichzelf mooi vrijspeelde, 16-0
61e minuut, Wouter, 17-0
64e minuut, Ward S, 18-0
67e minuut, Ward S, 19-0
70e minuut, Rens B uit een penalty wegens hands, 20-0
Het laatste doelpunt leverde een mooi feestje op, waarbij keeper Rens met zijn eerste doelpunt in zes jaar geheel werd bedolven onder de rest van zijn team.
Tijdens de wedstrijd sprak een toeschouwer van Trekvogels bewondering uit over de manier waarop wij als team speelden en de manier waarop de spelers met elkaar omgingen. Natuurlijk is dat een stuk gemakkelijker als je ruim wint, maar ook in moeilijkere tijden, zoals de 2e seizoenshelft van vorig seizoen, was dat het geval. Met deze combinatie van teamgeest, motivatie en voetbalkwaliteiten, die zelfs onze tegenstanders opvalt, kunnen goede resultaten niet uitblijven.
Volgende week spelen we de eerste competitiewedstrijd tegen Millingen C2. Daar zullen we niet zo gemakkelijk overheen walsen. Deze week dus nog even genieten van de overwinning, maar zaterdag weer met beide benen op de grond…
27 augustus 2011 Orion C4 - Woezik C4MD 7 - 0 (2 - 0)
Goede seizoenstart met 7-klapper in bekerwedstrijd
Zoals gebruikelijk, begint ook het seizoen 2011-2012 met twee bekerwedstrijden. In tegenstelling tot vorig jaar als C6, zijn we dit seizoen in een veel gunstigere bekerpoule ingedeeld. Woezik C4MD speelt net als wij in de competitie in de 3e klasse, terwijl onze overige tegenstanders, Trekvogels C2 en Victoria’25 C2 in de 4e klasse uitkomen.
De wedstrijd begon met een overwicht van onze kant, hetgeen resulteerde in enkele schietkansen van afstand, die echter weinig gevaar opleverden. Na een minuut of tien zakte dat overwicht een beetje weg en kregen onze vrouwelijke tegenstanders meer vat op het spel. Zozeer zelfs dat we in de 17e minuut op achterstand hadden kunnen staan, toen een mooi afstandsschot van één van de dames boven Rens op de lat plofte. Na deze waarschuwing waren we weer bij de les. Bovendien werden we geholpen door onze tegenstander, want na balverlies in de verdediging van Woezik in de 22e minuut, kon Ward S eenvoudig profiteren: 1–0.
Nadat vijf minuten later een mooie aanval geen doelpunt opleverde, was het even later toch Jos, die met een lage schuiver in de linkerbenedenhoek de 2–0 ruststand liet aantekenen. Vlak voor rust had het zelfs al 3-0 kunnen staan, maar Jos schoof de bal net naast.
Na rust werd duidelijk dat de keeper van de tegenstander erg veel problemen had met het verwerken van schoten van afstand. Wouter kon in de 13e minuut de 3-0 binnen tikken, toen een afstandsschot niet goed werd verwerkt en vervolgens scoorde hij nog tweemaal binnen vijf minuten met niet al te harde schuivers in de benedenhoek. Met deze 5-0 voorsprong was de wedstrijd gespeeld. Nadat Pim Smeets op de lat had geschoten en vervolgens, na een door hem zelf opgezette mooie aanval, ook niet had weten scoren, was het Sol die na een goede actie van Jos de 6-0 kon binnentikken. Vervolgens was het Jos zelf die de 7-0 eindstand op het scorebord bracht, na een mooi opgezette aanval via Ward H en Victor.
Ondanks dat we behoorlijk geholpen werden door de fouten van onze tegenstander, viel er op de overwinning weinig af te dingen. Natuurlijk ging in deze wedstrijd nog lang niet alles goed, maar met pas één training van onze nieuwe trainer in de benen, kan dat ook niet worden verlangd. Je kunt echter wel zien, dat iedereen erg gemotiveerd is en erop gebrand om er een mooi en succesvol seizoen van te maken.
Gezien onze overige tegenstanders maken we al een goede kans om in de beker een ronde verder te komen. Dat zullen we volgende week tegen Trekvogels waar moeten maken, aangezien zij met een 6-0 overwinning op Victoria de tweede plaats in de poule hebben ingenomen.