Wedstrijdverslagen
5 mei 2012
Uit tegen SCE C1: 3 - 0
Geen bevrijdend voetbal op bevrijdingsdag
Wat kan ik rapporteren?
Het seizoen zit er bijna op… en dat is goed.
Tegen SCE zat het er
niet in. Ook dat past bij het seizoen want we hebben wel meer van deze
wedstrijden gehad. Maar dat was nu wel jammer omdat we zo’n mooie stijgende
lijn te pakken hebben waar alle goede wedstrijden die we ook gespeeld hebben
alsnog beloond kunnen worden. We hoopten een paar weken geleden op een
geweldige eindsprint waarin we al het het goede van ons voetbal in iedere
wedstrijd zouden samenbrengen. We gingen punten pakken…Maar helaas, niet tegen
SCE.
Het allermooiste is wel
dat we weer wel de volle 70 minuten prima inzet en passie hebben laten zien. En
dat is iets wat ook past bij dit team, op het mentale vlak zit het wel goed. We
worden niet gemeen en we worden niet moedeloos. Dat is een groot compliment
want als het niet vanzelf gaat…dan moet je er hard voor werken.
Vanwege vakanties
beschikten we niet over een aantal vaste spelers. Iedere coach zou hier gek van
worden maar gelukkig waren er 3 vervangers die zich uitstekend hebben
geweerd…heel knap voor 3 D-spelers die vast en zeker een mooie C-toekomst
hebben.
Laten we afspreken dat
we zaterdag tegen Overasseltse Boys nog een keer alles geven…nog een keer laten
zien waar dit team echt goed in is en dat we dan gaan voetballen of het
kampioenschap er van af hangt.
H.
28 april 2012
Uit tegen DIO Druten: 4 - 4
Benauwd gelijkspel
Uit tegen SCE C1: 3 - 0
Geen bevrijdend voetbal op bevrijdingsdag
Wat kan ik rapporteren?
Het seizoen zit er bijna op… en dat is goed.
Tegen SCE zat het er
niet in. Ook dat past bij het seizoen want we hebben wel meer van deze
wedstrijden gehad. Maar dat was nu wel jammer omdat we zo’n mooie stijgende
lijn te pakken hebben waar alle goede wedstrijden die we ook gespeeld hebben
alsnog beloond kunnen worden. We hoopten een paar weken geleden op een
geweldige eindsprint waarin we al het het goede van ons voetbal in iedere
wedstrijd zouden samenbrengen. We gingen punten pakken…Maar helaas, niet tegen
SCE.
Het allermooiste is wel
dat we weer wel de volle 70 minuten prima inzet en passie hebben laten zien. En
dat is iets wat ook past bij dit team, op het mentale vlak zit het wel goed. We
worden niet gemeen en we worden niet moedeloos. Dat is een groot compliment
want als het niet vanzelf gaat…dan moet je er hard voor werken.
Vanwege vakanties
beschikten we niet over een aantal vaste spelers. Iedere coach zou hier gek van
worden maar gelukkig waren er 3 vervangers die zich uitstekend hebben
geweerd…heel knap voor 3 D-spelers die vast en zeker een mooie C-toekomst
hebben.
Laten we afspreken dat
we zaterdag tegen Overasseltse Boys nog een keer alles geven…nog een keer laten
zien waar dit team echt goed in is en dat we dan gaan voetballen of het
kampioenschap er van af hangt.
H.
28 april 2012
Uit tegen DIO Druten: 4 - 4
Benauwd gelijkspel
Uit tegen SCE C1: 3 - 0
Geen bevrijdend voetbal op bevrijdingsdag
Wat kan ik rapporteren?
Het seizoen zit er bijna op… en dat is goed.
Tegen SCE zat het er
niet in. Ook dat past bij het seizoen want we hebben wel meer van deze
wedstrijden gehad. Maar dat was nu wel jammer omdat we zo’n mooie stijgende
lijn te pakken hebben waar alle goede wedstrijden die we ook gespeeld hebben
alsnog beloond kunnen worden. We hoopten een paar weken geleden op een
geweldige eindsprint waarin we al het het goede van ons voetbal in iedere
wedstrijd zouden samenbrengen. We gingen punten pakken…Maar helaas, niet tegen
SCE.
Het allermooiste is wel
dat we weer wel de volle 70 minuten prima inzet en passie hebben laten zien. En
dat is iets wat ook past bij dit team, op het mentale vlak zit het wel goed. We
worden niet gemeen en we worden niet moedeloos. Dat is een groot compliment
want als het niet vanzelf gaat…dan moet je er hard voor werken.
Vanwege vakanties
beschikten we niet over een aantal vaste spelers. Iedere coach zou hier gek van
worden maar gelukkig waren er 3 vervangers die zich uitstekend hebben
geweerd…heel knap voor 3 D-spelers die vast en zeker een mooie C-toekomst
hebben.
Laten we afspreken dat
we zaterdag tegen Overasseltse Boys nog een keer alles geven…nog een keer laten
zien waar dit team echt goed in is en dat we dan gaan voetballen of het
kampioenschap er van af hangt.
H.
Bram overziet het geheel...
Maar de vraag is toch: ‘moeten
we wel blij zijn met dit gelijkspel?’. Een vraag met vele antwoorden. Ik geef er hier een paar van.
‘NEE!!!!, we moeten absoluut
niet blij zijn’. We komen immers binnen 10 minuten op een prachtige 0 – 2
voorsprong. En die moet je kunnen vasthouden of beter nog: uitbouwen. Dat is
helaas niet gebeurd.
Een ander antwoord is:
‘BEST WEL’. Tegen het einde van de wedstrijd kijken we namelijk gewoon tegen
een achterstand aan. En dat we dan alsnog een puntje mee naar huis nemen is dan
wel fijn.
Het laatste antwoord
luidt: ‘JA!!!!!, we moeten enorm blij zijn’. Als je deze uitslag beziet vanuit
alle uitslagen van dit seizoen (en de bijbehorende stand op de ranglijst) dan
moeten we superblij zijn. Hoeveel wedstrijden hebben we nipt verloren….???
Hoeveel wedstrijden waren we minstens gelijkwaardig maar konden we niet
verzilveren….??? Kijk, dan is een gelijkspel niet alleen verdiend maar ook een
opluchting.
Kevin..op weg naar zijn 3e???
Maar de vraag is toch: ‘moeten
we wel blij zijn met dit gelijkspel?’. Een vraag met vele antwoorden. Ik geef er hier een paar van.
‘NEE!!!!, we moeten absoluut
niet blij zijn’. We komen immers binnen 10 minuten op een prachtige 0 – 2
voorsprong. En die moet je kunnen vasthouden of beter nog: uitbouwen. Dat is
helaas niet gebeurd.
Een ander antwoord is:
‘BEST WEL’. Tegen het einde van de wedstrijd kijken we namelijk gewoon tegen
een achterstand aan. En dat we dan alsnog een puntje mee naar huis nemen is dan
wel fijn.
Het laatste antwoord
luidt: ‘JA!!!!!, we moeten enorm blij zijn’. Als je deze uitslag beziet vanuit
alle uitslagen van dit seizoen (en de bijbehorende stand op de ranglijst) dan
moeten we superblij zijn. Hoeveel wedstrijden hebben we nipt verloren….???
Hoeveel wedstrijden waren we minstens gelijkwaardig maar konden we niet
verzilveren….??? Kijk, dan is een gelijkspel niet alleen verdiend maar ook een
opluchting.
Vooraf wisten we weer een mooie statistiek: DIO had veel MINDER doelpunten gescoord en tegelijkertijd veel MEER doelpunten tegen gekregen. Je moet wel bijna een wiskundige zijn om te begrijpen hoe het dan mogelijk is dat wij niet hoger op de ranglijst staan…maar toch is het zo.
Naud weer ouderwets op dreef
Tja, en als er dan snel 0 – 2 op het scorebord staat dan…dan…verslap je misschien wel een beetje. Maar eigenlijk deden we dat ook weer niet. DIO bleef zich dapper verweren en verzaakten niet. Wij waren bij vlagen domininanter…DIO ook wel. We moeten zeggen dat deze uitslag terecht is.
Lorenzo met inzet...
Laten we het er maar op houden dat ook dit weer een nuttig leermoment is. Zowel Barcelona, Real als Orion C2 hadden deze week de optimistische verwachtingen mee. Maar in de voetballerij telt maar een ding: de stand bij het eindsignaal. Barcelona en Madrid hebben echt verloren….wij slepen er tenminste nog een gelijkspelletje uit. Dat is toch beter!!! Ik vermoed daarom dat Guardiola naar Nijmegen komt zodat voor Thijs en Pieter de weg vrij is naar Barcelona.
21 april 2012
Thuis tegen Blauw Wit: 2 -2
Gemengde gevoelens
Een gelijkspel tegen de
koploper en aanstaand kampioen is natuurlijk mooi. Maar als ik aan het eind van
de dag de balans opmaak dan ben ik toch niet zo blij. Dat de scheids en de
grensrechter uitgescholden worden…dat is niet fraai. Dat ons publiek afgeblaft
wordt is jammer. Dat de trainer de kanker krijgt toegewenst is ongepast maar
dat onze materiaalman Piet , die het elftal van Blauw Wit aanmaant om de kleedkamer niet te
slopen ook al de kanker-riedel over zich heen krijgt is buiten proporties. Dat
laat bij mij een hele nare smaak na. Nodig Piet en ondergetekende (Hans van
Haandel) een keer uit en dan praten we een keertje samen over kanker. Maar
eerlijk gezegd denk ik dat rondom de spelers van Blauw Wit voldoende
kanker-verhalen te vertellen zijn. Vraag er eens naar in je omgeving. Die
verhalen zijn niet leuk.
In dit licht bezien is
de actie van de trainer van Blauw Wit erg te waarderen. Hij is onze kleedkamer
ingestapt en heeft ons elftal gefeliciteerd. Klasse…dank je wel.
Als ik de verslagen van
ons elftal nog eens nalees dan is dit gelijkspel een mooie beloning voor een
sterke reeks. We hebben achter elkaar gespeeld tegen de nummer 2, de nummer 3
en nu tegen de nummer 1. Tegen NEC en Germania speelden we gewoon heel sterk en
hoefden niet te verliezen maar deden dat wel. Ik kan me voorstellen dat voor
Blauw Wit de druiven zuur zijn dat we nu eindelijk wel een puntje pakken. Blauw
Wit speelde fysiek en sterk maar verzuimde afstand te nemen. Onze keeper Puya
verdient een mega-compliment. Hij hield ons in de wedstrijd samen met een
ijzersterke verdediging, niets ten nadele van de rest.
Want het hele elftal
deed wat het al heeeeel veeeeel wedstrijden gedaan heeft. Dat begint met het
snel-op-achterstand-komen ha ha ha. Maar omdat we er al zo aan gewend zijn
laten we ons helemaal niet meer gek maken. We blijven gewoon voetballen. De
laatste weken is de inzet hartverwarmend. Iedere wedstrijd zijn er pluspunten te
noteren en inzet, doorzettingsvermogen en niet-de-kopjes-laten-hangen zijn daar
wel de belangrijkste van. En dan zit het eindelijk een keer mee.
Toeval wil dat er al een
feest-avond gepland stond en ik kan wel vertellen dat de sfeer ‘savonds
optimaal was. De interessante wedstrijd Barcelona – Madrid werd maar matig
bekeken want de spelers hadden het te druk met elkaar….waarschijnlijk adrenaline
na een spannende wedstrijd.
Voor mij eindigde de
avond in mineur. Barcelona won niet. En Bram liet een reportage zien van zijn
droom-bezoek aan Ajax. Ik hou niet van Ajax ha ha ha. Maar ik moet toegeven dat
het een prachtige reportage was van een welverdiend bezoek aan een grote club
(net als Blauw Wit aanstaand kampioen en dat verdient een felicitatie). Bram straalde op iedere foto en zo
hoort het ook!!!
H.
In dit licht bezien is de actie van de trainer van Blauw Wit erg te waarderen. Hij is onze kleedkamer ingestapt en heeft ons elftal gefeliciteerd. Klasse…dank je wel.
14 april 2012
Uit tegen Germania: 6 – 5
Wedstrijd begint 5 minuten te vroeg voor Orion C2
Hoe dat zo? Kan een
wedstrijd te vroeg beginnen? Jazeker! Na 4,5 minuut stonden we namelijk met 2
– 0 achter. Waren we 5 minuten later begonnen dan was dat dus niet gebeurd. Je
moet gewoon constateren dat Germania scherp van start ging en dat we geen enkel
antwoord hadden op hun inzet.
Het was een
teleurstellend begin nadat we de vorige wedstrijd tegen NEC zo briljant
geeindigd waren. Zie het vorige verslag. Met de strijdlust die daar ten toon
gespreid werd zijn wij zeker in staat om het iedere tegenstander NOG moeilijker
te maken.
We stonden dus
razendsnel achter met 2 – 0. Blijkbaar worden we dan wakker…of denken we dat de
wedstrijd pas echt kan beginnen. Mischien is het wel een vriendelijk gebaar
naar de tegenstander: ‘we geven jullie 2 doelpunten voor…en dan beginnen we
voor het echie…’, zoiets. Misschien is het gewoon wel ongeconcentreerd….of
arrogant. Is het Orionitis? Ik weet het niet. Ik hoop dat de spelers deze week
er eens goed over nadenken hoe het komt dat we iedere wedstrijd een stijgende
lijn van inzet en beleving zien. Het begint altijd ONDER het gewenste niveau en
meestal eindigen we erboven. De vraag is hoe kunnen we er voor zorgen dat we
die stijgende lijn op een hoger punt inzetten. Dus vanaf de aftrap VOL er
tegenaan…DRUK zetten en je tanden in de wedstrijd zetten. En als je DAN nog
verder groeit in de wedstrijd…wauw.
Want gisteren gebeurde
het weer. We kwamen gewoon knap terug naar 2 – 2. We komen weer achter….halen
weer op…en dan is de balans aan het eind van de wedstijd: 6 – 5. Eenzelfde
score als in de eerste seizoenshelft. Ongelooflijk.
Ik wil niet onvermeld
laten dat bovenstaande beschrijving geschreven is voor het hele TEAM…want er
zijn zeker wel klasbakken die met hart en ziel, met gevaar voor eigen leven
strijdlust vertonen. Die moeten dat nog een paar interessante wedstrijden
volhouden en hun kompanen op sleeptouw nemen…maar die moeten ook zichzelf op
sleeptouw nemen. Helaas gaat het voetballen niet vanzelf en is de techniek niet
toereikend maar moet aangevuld worden met bovengemiddelde inzet!!!
Een nauwkeurige blik op de ranglijst laat iets interessants zien. Qua aantal doelpunten VOOR staan we op de 5e plaats. Qua aantal doelpunten TEGEN staan we op de 7e plaats (Germania heeft er immers nog meer tegen). Toch staan we in de totaaltelling op de 11e plaats. Stof om over na te denken...
Vorige week speelden we,
zoals gezegd tegen NEC. Die staan no 2 op de ranglijst en we speelden
uitstekend. Deze wedstrijd speelden we tegen Germania, de no 3 van de ranglijst
en we hoefden zeker niet te verliezen. Binnenkort komt de no 1 van de ranglijst
op bezoek…ik kijk er naar uit!!!! Jullie ook?
H.
31 maart 2012
Thuis tegen NEC: 2 – 3
Alweer de tweede helft gewonnen
Wat een wedstrijd…Het is
voor iedere Nijmeegse club natuurlijk een uitdaging om tegen NEC-shirts te
spelen. In de eerste competitiehelft hebben we al prima gepresteerd tegen NEC
en waren we zeker niet kansloos. Toch begonnen we in deze wedstrijd met de
handrem erop…leek wel. We speelden niet slecht…we speelden niet goed…we
speelden maar wat. En dat is niet zo handig tegen de tweede op de ranglijst.
Die gastjes kunnen best wel wat en dat bleek ook wel. Een snelle voorsprong die
uitgebouwd werd met 2 ballen NET onder de lat en dan zijn eigenlijk alle
C-keepers kansloos. Zwaar balen.
De tweede helft leverde
nog wat discussie op over de windrichting…hadden we die nu mee of tegen? Achteraf
gezien deed de windrichting er niet toe…en ook de kwaliteit van het veld
speelde geen rol meer. We speelden een wedSTRIJD!!!! Geweldig…wat een feest.
Wat was er gebeurd in de kleedkamer? Welke doping is toegediend…welke
bedreigingen zijn er geuit…zijn er soms nachtelijke orgien toegezegd?
Het mysterie van de
kleedkamer zal wel nooit onthuld worden maar gelukkig werd het weer ouderwets
spannend en gezellig voor de toeschouwers. Kennelijk is de huidige effectieve
strijdwijze van Ajax overgenomen (als Brabander zeg ik dit niet graag). Ook
Ajax predikt nu met name de passie en inzet…eerder nog dan spel en techniek.
AFJAGEN en DRUK ZETTEN…VOL ER TEGENAAN. De tegenstander wordt groen van
ellende (in dit geval groen-zwart), komt totaal niet meer in het eigen spel en dat is de bedoeling. En dat is precies wat onze sterspelers in de tweede helft deden, afjagen en druk zetten...vol er tegenaan. De vonk sloeg over naar het
publiek en in een gezamenlijk opwaarts enthousiasme kwamen we terug tot 2-3. De
laatste 10 minuten zouden de overwinning brengen…toch op z’n minst een
gelijkspel!!! Maar helaas. Een paar geweldige kansen werden net niet
verzilverd. NEC hield stand.
We houden een goed
gevoel over aan deze wedstrijd. OK…geen punten maar wel enorm veel winst
geboekt.
We stropen de mouwen op
en gaan de competitie heel mooi afronden. Spelers, trainerstaf en publiek…
H.
24 maart 2012
Oranje bont en Blauw
Haalden we tegen Oranje
Blauw in de eerste competitiehelft nog een prachtig resultaat (4-1 winst), deze
uitwedstrijd lukte het niet om dat te herhalen. Een 4-2 verlies werd genoteerd.
Volgens de internationale regels is de optelsom van deze twee uitslagen een
duidelijke overwinning voor ons….maar helaas voelt dat niet zo.
De afgelopen twee
wedstrijden heb ik als journalist niet kunnen bijwonen (buitenland) maar de
uitslagen van die wedstrijden zijn helaas ook niet echt vermeldenswaard. We
zitten in de hoek waar de klappen vallen. Terwijl onze concurrenten hun punten
bij elkaar sprokkelen…zelfs tegen ons, lukt het maar niet om al onze
individuele kwaliteiten (want die hebben we ECHT genoeg) om te zetten in mooie
resultaten. Als je naar de trainingen kijkt dan kun je zien dat ook het
samenspel heel goed uitgevoerd kan worden. Tijdens de trainingen zie je
regelmatig oogstrelend voetbal….tikkie breed…tikkie terug….pass naar
voren…mannetje uitspelen…pass…man vrij…goal. Maar ook verdedigend zie je van
alles goed gaan. Het blok…keeper er bij betrekken…veld breed maken…opbouwen…en
dan gaat de mooie aanval weer ingezet worden. Iedere keer gaan we dan ook
terecht met zelfvertrouwen naar de wedstrijd.
Een ongeluk komt nooit
alleen. Oranje Blauw beschikt over een razendsnelle aanval en over diverse
potige verdedigers die de aanval snel in werking kunnen zetten. Dat is
natuurlijk op zichzelf geen ongeluk maar als je daarbij te maken krijgt met een
falende grensrechter die vermoedelijk toch minstens 1 buitenspelletje over het
hoofd zag…dan draagt dit wel bij aan de klappen die we krijgen. De grensrechter
verkeerde vermoedelijk nog met zijn hoofd in het buitenland en hij werd in de
rust volkomen terecht vervangen.
Het spelbeeld was in de
tweede helft niet echt anders…hoewel we wel twee keer wisten te scoren…en
Oranje Blauw ook nog een keer, de tweede helft hebben we dus toch gewonnen
Een ander deel van het
ongeluk is mogelijk ook de ongelijke fysieke strijdwijze. Een oud en bekend
Orion-probleem. Meestal delen onze tegenstanders meer uit dan wij en ook nu
zagen we een paar hele forse overtredingen. Al met al leidt dit tot de
bovenstaande titel van dit verslag: zowel mentaal als fysiek heeft Oranje ons
bont en Blauw achtergelaten.
Dat is jammer maar het
betekent alleen maar dat de resterende wedstrijden een mooie uitdaging zijn
voor alle spelers en staf. Aan het publiek zal het niet liggen want dat was
weer massaal aanwezig. Ze genoten van het zonnetje ook al was dat niet de reden
van hun aanwezigheid…
Kom op mannen…recht de
rug…stroop de mouwen op…en maak er een mooie slot van de competie van!!!!
H.
Na zonneschijn (Juliana)
komt regen (Brakkenstein)
Tegen Juliana speelden we een fantastische wedstrijd. Fantastische wedstrijden hebben we al eens vaker gespeeld maar nu viel alles op z’n plek…waardoor ook eindelijk de uitslag recht deed aan de krachtsverhouding. We wonnen met 9 – 0. Gezien de beperking van het scorebord was dat maar goed ook want 10 – 0 past er niet meer op. Juliana is een sympathieke tegenstander die ondanks de gestaag oplopende achterstand vol inzet en sportief doorzette. We gunnen ze van alles maar het zat er niet in voor hun. Puya kon zijn doel schoon houden. Na afloop zagen we blije gezichten…de tweede competie-helft was goed begonnen. We hebben allemaal al lang het gevoel dat we veel beter presteren dan de stand op de ranglijst doet vermoeden. Zou de ommekeer nu hebben plaatsgevonden….???? Een echte test stond op het programma. Onze buren uit Brakkenstein…die een mooie 3e plaats op de ranglijst innemen.
Al twee keer eerder hebben we dit seizoen Brakkenstein als tegenstander gehad en beide keren konden we niet winnen. Driemaal is scheepsrecht.
We kwamen van een koude
kermis thuis.
Maar niet helemaal. De
start was duidelijk voor ons. We speelden misschien wel 10 minuten vrijwel
helemaal op de helft van Brakkenstein. Het zag er allemaal prachtig uit en voor
de spelers moet het een goed gevoel geweest zijn. Lekker voetballen. Van Basten
zou zeggen: ‘mooi en dominant…zo willen we spelen’. Het was de zoveelste
bevestiging van de capaciteiten van dit team. Een 0 – 2 voorsprong was dan ook
zeer verdiend. Maar Brakkenstein staat niet voor niets 3e. Ze kunnen
echt wel wat. Ze hielden het hoofd koel en ontworstelden zich toch aardig aan
onze dominantie. Ze lieten zich zeker niet gek maken en scoorden de
‘aanluitingstreffer’ (iets wat grappig genoeg in het Duits veel beter klinkt).
Waar we misschien wel het meest door van slag raakten waren de kuren van het
scorebord. Hun doelpunt werd almaar niet geteld en of het nu wel of niet een
rol speelde…de gelijkmaker stond er wel snel.
Pieter en Thijs hebben
in de rust de lijnen weer goed uitgezet en er was geen vuiltje aan de lucht als
we in staat waren geweest om de draad uit de eerste helft weer op te pakken.
Puya hield ons nog een tijdje in de race dankzij een paar onverschrokken
reddingen. Maar de onrust kwam in het team, kleine blessures, lichte ziektes,
al met al verloren we de greep op de wedstrijd. En ere wie ere toekomt:
Brakkenstein zette aan en dat was het begin van een toch wel geflatteerde
nederlaag: 6 – 2.
Niet getreurd. We gaan
twee prachtige tegenstanders bestrijden. Ik noem ze ‘prachtig’ omdat ze ons de
gelegenheid zullen bieden om helemaal in ons eigen spel te komen. Dan kunnen we
experimenteren met onze eigen vaste patronen. Dat zal een goed gevoel geven
vooral als we dan ook eens een hele wedstrijd alleen maar lekkere complimenten naar elkaar kunnen maken. Dan kun je ook ervaren
hoe motiverend en inspirerend dat werkt. Van dat alles zullen we in de rest
van de competie heel veel voordeel hebben…
H.
7 januari 2012:
Orion D1 – Orion C2: 1 - 4 (oefenwedstrijd)
Het mocht niet misgaan…en dat deed het dan ook niet.
Een C-team dat aantreedt tegen een D-team…dat is normaal gesproken een duidelijke zaak. En zo is het ook gegaan. Onze C2 hielden er zelfs de inloopshirtjes bij aan maar dat was meer een praktische overweging. Echt ontspannen was het toch eigenlijk ook weer niet.
De D1 gaf fantastisch goed partij en verdienen dan ook een compliment. Ze traden blijmoedig het veld op en waren niet echt onder de indruk van het leeftijdsverschil, noch van de fysieke verschillen die met leeftijd kunnen samenhangen.
Bijna plichtmatig speelden we de wedstrijd uit want de buit was binnen. Het werd wat rommelig…laten we het er maar op houden dat dat ‘de bedoeling’ is van oefenwedstrijden…(hoewel Bert van Marwijk het hier absoluut niet mee eens zal zijn).
D1 scoorde een welverdiend doelpunt en zij gingen dan ook met opgeheven hoofd van het veld.
De winterstop duurt nog even…maar de trainingen en oefenwedstrijden gaan vast bijdragen aan een scherp en gemotiveerd team dat in de tweede helft van het seizoen boven zichzelf gaat uitstijgen. Er is namelijk voldoende ruimte-naar-boven op de ranglijst!!! Laten we die ruimte maar eens op gaan zoeken.
H.
3 december 2o11
Orion C2 – DIO C2: 1 - 3
Sinterklaas bezorgt cadeau bij verkeerde team
Soms is het wel eens moeilijk om een goede titel te vinden voor een artikel. Dat is nu niet zo moeilijk. Hier volgen er een paar:
DIO: Dit Is Onverdiend….Onbegrijpelijk…Onmogelijk….
Orion C2 zet overwicht niet om in klinkende overwinning
Orion morele winnaar, DIO de punten
1ehelft
We zitten in de hoek waar de klappen vallen. We worstelen
meer met onszelf dan met de tegenstander. De eerste helft hadden we een ENORM
overwicht. Het kunstgras is alleen gesleten op de helft van DIO. Je zou kunnen
denken dat dat kwam omdat we met de harde wind in de rug speelden (Osei had
slim gekozen voor wind-mee!!). Toch hadden we vaker last van de wind omdat
mooie passes (paasjes) op het natte veld onhaalbaar werden. We speelden met
gruwelijk veel inzet en passie, duels werden gewonnen, ballen veroverd, we
zochten naar de juiste voortzetting…helaas kwam er geen beloning.
En daar heb je het weer, voebalwetten bestaan niet voor
niets. Als je zelf niet scoort dan doet de tegenstander het wel. Een enkele
uitbraak van DIO leverde wel een doelpunt op en even schrokken we daar van.
Maar we zaten zo goed in ons voetbalvel dat we de draad oppakten en gewoon
verder gingen met inzet en goed voetbal. Kans op kans….geen doelpunt voor ons.
En jawel hoor, voetbalwet…een fantastisch schot van DIO was weer wel raak. Dan
sta je ineens met 0-2 achter.
Je zou even de angst kunnen hebben dat we last zouden krijgen
van wind-tegen. Maar dat bleek niet het geval. We gingen nu het kunstgras op de
andere helft kapot spelen. De start van de tweede helft was verbluffend, we
werden beloond voor de inzet want we scoorden (Luuk, met het hoofd) de
aansluitingstreffer. Er was hoop en het leek een kwestie van tijd voordat we gelijk
zouden maken en vervolgens DIO zouden gaan oprollen, dat kon toch niet
anders!!!!
Het team bleef geconcentreerd en vol overgave spelen. Het massaal aanwezige publiek leefde hartstochtelijk mee. Nagels bijten en schorre kelen (supporter zijn van de C2 is niet altijd even gezond). Het was dus weer ouderwets genieten langs de lijn.
We weten hoe het afgelopen is. Als je voor de overwinning
gaat dan worden de uitbraken van de tegenstander levensgevaarlijk. DIO kreeg
aan het eind van de wedstrijd heus nog wel de kansen. DIO pakt nog wel een
keertje het voordeel van de wind waardoor de bal (overigens wel mooi hoor) in
de verre hoek verdwijnt.
De stemming in de kleedkamer was achteraf begrijpelijk, er heerste voornamelijk ongeloof. En gelukkig waren de spelers niet terneer geslagen en er vielen geen verwijten. Ook Pieter en Thijs benadrukten terecht de goede prestatie.
Je moet er bij geweest zijn om het te begrijpen. Een eenzijdige wedstrijd, maar zeker NIET saai, met een omgekeerde uitslag.
Al met al verdient het team een heel groot compliment (of 10). Ze hebben heel goed gespeeld en het publiek enorm vermaakt. De inzet was hartverwarmend. We worden geen najaarskampioen maar de weg omhoog is duidelijk gevonden. We spelen nog 1 wedstrijd voor de winterstop en dan gaan we hopelijk nog een keer genieten van alles wat voetbal zo mooi maakt: inzet en strijd.
H.
Zaterdag 12 november: Overasseltse Boys C1D - Orion C2: 4 - 4
Jochem is weer terug!!!
Jochem scoort de gelijkmaker (no 4) waardoor we met een zeer verdiend punt weer huiswaarts keerden. Jochem: na een lange periode van herstel, na enkele weken weer op gang komen was het zaterdag weer zover…ook al zat de keeper er nog wel met de handen aan, Jochem’s doelpunt werd gevierd alsof het een overwinning betrof. En eigenlijk was het dat ook wel. En wel een overwinning op onszelf.
We hebben een beroerde eerste helft gespeeld. Ook al waren er wat kansen…OB scoorde nogal gemakkelijk. Ze beschikken over een sterke en snelle spits en over een sterke en snelle verdediger. Op die manier hielden ze ons in de tang. Geen enkel moment liep het bij ons lekker…zodat je het gevoel krijgt dat er nog wat te halen valt. Het was om een beetje droevig van te worden. Een ontmoedigende 4 -1 stand stond er bij rust op het scorebord.
Briljante tweede helft
De tweede helft tapten we uit een ander vaatje. Wat Pieter en Tijs in de pauze hebben gedaan weet ik niet, misschien hebben de spelers zichzelf eens goed toegesproken, het verschil met de eerste helft was groot. OB had dit ook al snel door want de kansen regen zich aaneen en de bevrijdende tweede treffer van ons gaf ook nog eens de stimulans om er echt weer in te gaan geloven. Steeds meer kansen kwamen er voor ons. En ook een derde goal. Wij gingen bijna weer op vleugels en OB zag het lijk al drijven. En toen was daar inderdaad die bevrijdende treffer van Jochem. We waren teruggekomen van een grote achterstand en alles wees erop dat we gewoon door konden gaan op weg naar de overwinning. Maar helaas werd Loek met een rode kaart van het veld gestuurd, hij zou een doorgebroken speler hebben ‘neergelegd’. Er waren twee argumenten tegen deze beslissing. Ten eerste was die speler helemaal niet doorgebroken (er stonden nog twee andere verdedigers op hem te wachten) en ten tweede was van ‘neerleggen’ totaal geen sprake. Maar ja, zo gaat het in het voetbal: soms zitten de beslissingen van de scheidsrechter tegen, soms zitten ze mee.
…over scheidsrechtelijke beslissingen…
Sommige van onze eigen spelers waren nogal boos op de scheids (eigenlijk iedereen wel) en sommigen lieten dat ook duidelijk horen. Misschien is het goed om hier te melden dat ons tweede doelpunt (fantastisch doorzetten van Mees) een fraai voorbeeld was van ‘buitenspel’. De scheidsrechter negeerde het terechte en duidelijke vlaggen van de grensrechter en besliste dat het een geldig doelpunt was. Zo zie je maar weer: soms zit het mee, soms zit het tegen. Onthoud dat voor een volgende keer.
Puike prestatie
We zijn afgereisd naar Overasselt wetende dat zij de hekkensluiter waren. Deze wedstrijd was toch weer een fantastisch bewijs voor de al vaker vermeldde Orion C2-omschrijving: ‘we kunnen van iedereen winnen….maar ook verliezen’. We moeten hier aan toevoegen: ‘we kunnen ook tegen iedereen gelijkspelen’. Wat is voetbal toch mooi.
Zaterdag 22 oktober DIO C2 - Orion C2: 4 - 1
Zinloos bekerverlies.
Twee ploegen die NIET meer de beker gaan winnen kunnen er op een zonnige najaarsochtend natuurlijk een heerlijk ontspannen mooi potje voetbal van maken. Het publiek was massaal aanwezig, er waren juichers, fotografen, een spontane grensrechter en zelfs kundige supporters uit Delft, het zonnetje scheen. Een minpuntje was de jammerlijke ziekmelding van Kevin en Loek. Maar ach…we hebben tegen NEC bewezen dat we met de beste mee kunnen dus zouden we dat gaan terugzien in deze ontspannen atmosfeer.
En zo geschiedde…wel 30 minuten lang…
We kwamen op een mooie en zeer verdiende voorsprong…
Maar DIO gaf niet op, ze waren soms al heel gevaarlijk, vooral over links waar een snelle buitenspeler regelmatig voor problemen in onze defensie zorgde. Niet erg, maar wel een teken aan de wand.
Wat je niet wilt…gebeurde toch. De wedstrijd kantelde behoorlijk en DIO nam het initiatief over, werd gevaarlijker en dat betekent automatisch dat wij het intitiatief kwijtraakten en minder gevaarlijk werden. Dit is voer voor de Johan Derksen, die helaas niet altijd alles van de zonnige kant bekijkt maar er wel een grote prijs mee heeft gewonnen.
DIO liep uit naar een geflateerde 4 -1 voorsprong. Dat was schrikken.
Maar wat DIO kan…dat kunnen wij ook, zag je onze sterspelers denken. Kennelijk kun je in het voetbal een wedstrijd laten kantelen!! Laten we dat dan ook maar eens proberen. En dat lukte ze toch maar mooi. We werden zondermeer gevaarlijker, streden weer op de helft van de tegenstander en kregen uiteraard weer kansen. Zelfs hele mooie kansen…prachtige kansen. Maar ja, als die er niet invliegen dan schiet het niet op. De lat verhinderde ‘n keer een mooi doelpunt…de keeper redde nog een keer op miraculeuze wijze. Toen we tot slot nog een vrije trap kregen legde Lorenzo alle opgelopen frustraties in een prachtige knal over de grond: muur EN keeper volkomen kansloos. De eindstand is 4 – 2 en daar moeten we het mee doen.
Wat kan nu de les zijn uit deze wedstrijd? Dat vereist nog wel wat studie en Pieter en Thijs hebben al aangekondigd daar nog eens op terug te komen. Duidelijk is wel dat we heel goed kunnen voetballen, dat we het zo ongeveer altijd net na de pauze nogal moeilijk hebben maar dat we kennelijk wel de volle 70 minuten kunnen blijven aanzetten.
En dat geeft vertrouwen voor de toekomst…en we komen DIO nog twee keer tegen!!!
Volgende week….een 6-punten wedstrijd…we rekenen weer op veel publiek.
Zaterdag 15 oktober NEC C2 - Orion C2
De competitie is onderweg…..
Na 7 speelronden staan we op de 4e plaats. In ieder geval in het linkerrijtje. Na een paar klinkende overwinningen tegen Union en Juliana moesten we helaas het hoofd buigen voor Brakkenstein en de Eendracht. Een overwinning op Oranje Blauw zorgde ervoor dat we de aansluiting met de top 3 niet verloren. Dat is mooi.
Eerder al is vastgesteld dat we iedere wedstrijd kunnen verliezen…maar ook winnen omdat we eigenlijk nooit voor een tegenstander onderdoen. Het dubbeltje valt niet altijd op de juiste kant (= de onze). Ook de verliespartijen waren niet per se dramatisch slecht…behalve dan tegen de eendracht want dat deed af en toe wel pijn aan de ogen. En ook het geruzie aan de kant tussen hun leider en ondergetekende maar ook met Pieter en Thijs heeft vast niet bijgedragen aan mooi, verzorgd of geinspireerd veldspel. Jammer, uithuilen en opnieuw beginnen. Oranje Blauw was zo’n nieuw begin en toen kwam En-Ee-Cee.
Stel je voor….je bent 13 of 14 jaar, in Nijmegen geboren (of in de buurt) en je gaat spelen tegen de lokale topper. Dat is kicken, dat geeft adrenaline en inspiratie…en ook wat kriebels in de buik. NEC stond bovendien bovenaan dus met gepast respect togen we naar de Eendracht.
Orion had een ongelooflijk sterke start…we staan bekend om een slap begin (Latijns: Orionitis) maar daar was nu geen sprake van. Bloed Zweet en Tranen kwamen van onze kant en dat betekende nogal wat kansen voor ons. Luuk begon met een lepe bal, fraai gecurved maar hun keeper stond op de juiste plek. Nog geen 5 minuten later slaat het noodlot toe…ook NEC stuurt een zwabberschot (voorzet???) op goal die helaas wel over de doellijn verdwijnt. Een onterechte achterstand.
Maar het medicijn tegen de Orionitis was nog niet uitgewerkt want we gingen niet verslappen…we deden er nog een schepje bovenop!!! We bleven scherp combineren met volle overtuiging en inzet. Als je zo kunt voetballen zoals we in deze fase deden…dan…dan….dan…inderdaad.
De beloning kwam dus niet onverwacht. Niemand minder dan Loek frommelde op links voorbij de ene na de andere verdediger en rondde bekwaam af. Een beauty en een beloning voor de inzet van het hele team. Loek is wel een verdediger maar als het eenmaal loopt dan kent ook het Cruijffiaanse Totaalvoetbal voor ons geen geheimen.
Bij wijze van felicitatie werd er een enorm vuurwerk ontstoken, hetgeen ik liever aan het eind van de wedstrijd had ontvangen, maar ach.
Gezien het kansen-verloop hadden we bij de rust eigenlijk wel recht gehad op 3 of 4 doelpunten. In de rust raakte helaas toch het medicijn uitgewerkt…(we kregen ook geen drinken en konden niet naar binnen). Pieter en Thijs hebben vast nog wel wat toegediend maar de nieuwe dosis was nog niet aangeslagen bij de aftrap voor de tweede helft. Binnen 15 seconden stonden we toch weer achter. Ik geloof niet dat wij toen knakten maar ik geloof wel dat NEC hierdoor met meer zelfvertrouwen de tweede helft speelde. Hoewel we toch bleven aandringen, nog diverse mooie kansen kregen, kregen we niet het geluk aan onze zijde, niet het dubbeltje op onze kant en moesten we helaas toezien hoe NEC de voorsprong verder uitbouwde naar 4-1. Respect. Jammer voor ons. We verlaten de Eendracht met opgeheven hoofd, gesteund door de stemming onder het NEC-publiek: wij waren de eerste tegenstander geweest die echt goed partij had gegeven.
Pieter en Thijs werken in hun geheime laboratorium verder aan het medicijn tegen de Orionitis. Maar beter nog is het als alle sterspelers van de C2 het medicijn ZELF, direct, vanaf het begin in verhoogde concentraties gaan aanmaken: concentratie, felheid, inzet, passie, durf, zelfvertrouwen, plezier, samenspelen en elkaar positief coachend (en dat alles vanaf de allereerste seconde)…dan zijn we een topteam! H.
Een sfeerimpressie met enkele foto's:
De voorbereidingen van de C2
Hierover kan ik heel kort zijn: de voorbereidingen waren GEWELDIG, want leerzaam. Diverse tegenstanders hebben ons duidelijk gemaakt dat we een team zijn dat moet strijden voor iedere meter, voor ieder doelpunt. Het gaat namelijk niet vanzelf. We hebben een kleine selectie en Jochem (gelukkig wel op de weg terug) en Lodewijk (jammerlijk weer geblesseerd) konden niet optimaal meedraaien. Toch hadden we alle (oefen- en beker)wedstrijden het gevoel dat we minimaal gelijkwaardig waren. Dan weet je: we HOEVEN niet te verliezen maar dat vereist dan wel 100% inzet, concentratie en 200% alles voor elkaar over hebben.
De competitiestart: Orion C2 – Union C3 7 - 1
Ja Ja…daar was-ie dan: de eerste en meteen fantastische overwinning. De tegenstander Union C3 kon ook niet de sterkste opstelling inzetten maar datzelfde gold voor ons want nu is ook Kevin ernstig geblesseerd. Maar in de tweede helft zagen we dat Jochem nog een paar wedstrijdjes nodig heeft voor zijn wedstrijdritme en dan hebben we in de aanval weer nog wat meer in de melk te brokkelen. Maar gezien de uitslag hoeven we ons toch eigenlijk niet veel zorgen te maken. Liefst 7 doelpunten!!! En slechts een enkel tegendoelpuntje.
Lorenzo nam 3 doelpunten voor zijn rekening. In de voorbereidingen moest hij wat meer een verdedigende taak vervullen en dat deed hij natuurlijk prima…maar zijn hart ligt in de aanval. En hupsakee liefst 3 keer wist hij het net te vinden. Dat heet: een visitekaartje afgeven!!!
Had Lorenzo in z’n eentje Union op kunnen rollen…we hadden ook nog Luuk. Hij scoorde liefst 4 doelpunten waarvan er 3 zondermeer in de hall-of-fame thuishoren. Zijn eerste doelpunt zou de wereld overgaan want het was een volley a la van Persie, opspringend, vol op de wreef, strak tegen het net, ongekend moeilijk: een beauty. De andere twee wereldoelpunten waren identiek (maar tellen toch voor 2): vanaf de linkerflank naar binnen komen en dan met de rechtervoet de bal in de verre hoek voorbij de keeper plaatsen: bewust gemikt en RAAK. Waaauw.
Union werd er natuurlijk niet vrolijker van dus we kregen het ook niet moeilijk meer. De eindstand is vereeuwigd op bijgevoegde foto. Daar zien we ook Thijs en Pieter die eer hebben van hun inspanningen en, ook al staan ze wat donker afgebeeld, duidelijk veel plezier hebben in het verloop van deze wedstrijd.
Hetzelfde geldt voor het massaal aanwezige publiek; de thuisblijvers hadden ongelijk. Het zonnetje scheen en de wedstrijd was geweldig om naar te kijken. En het zonnetje zal niet het hele seizoen blijven schijnen maar als de wedstrijden zo aantrekkelijk blijven als deze dan gaan we een heel mooi seizoen tegemoet.
H.
tevreden trainers
Het past nog op het bord!
Luuk, man of the match, met Lorenzo als uitstekende tweede.....