Wedstrijdverslagen


5 mei Margriet C1 uit: 0-1 (0-0)
Doelpunt Job!!
Het bevrijdingsfeest begon pas ver in de blessuretijd na een moeizame wedstrijd. Job haalde nog maar eens een keer uit. In de thuiswedstrijd had hij ook gescoord met een afstandsschot. Ergens moet dat succes toen hem tot dit zondagsschot hebben aangezet. Van grote afstand nam hij de gok. Lang leve de intuïtie. Toen de bal nog onderweg was stonden zijn teamgenoten al op hem te mopperen. ‘niet schieten van zo’n afstand’ ‘heeft geen zin Job’ ‘niet doen’. Maar de keeper hielp een handje. Hij liet de bal door de handen glippen en hij viel pardoes achter de keeper in de goal. Even een fractie van een seconde was het heel stil. Daarna een explosie van geluk (zoals we dat al een paar keer hebben beleefd dit jaar). Job werd bijna onder het gras gewerkt. Toeters, trommels, lawaai en gejuich vanaf de tribune. Bevrijdingsdans bij de vader. De ‘dode’ accommodatie kwam in een keer tot leven. De bevrijding was bijna een feit. Maar de wedstrijd was nog niet afgelopen. Er volgde nog een lange minuut waarin Margriet er nog even alles aan deed om dit recht te trekken.
Al eerder in de tweede helft had de sterke nummer negen van Margriet een levensgrote kans gehad om de score te openen. Een meter voor een leeg doel kopte hij gelukkig over. Details en toeval bepalen meer dan je in een verhaal achteraf kunt schrijven. Even daarvoor had Giorgio een levensgrote kans om een bal binnen te koppen maar hij leek aan de grond genageld. Later in de wedstrijd had hij nog een geweldige open kans maar die schoot ie naast (sprong de bal op?). En Sebas had de eerste helft een enorme kans om de score te openen.
Het was een vreemde wedstrijd op een slecht veld met te lang en traag gras. Onze spelers zijn niet van het gras. Ze zijn gewend aan vloerbedekking waar de bal lekker op doorrolt. De eerste helft werden daarbij ook nog eens bijna alle duels verloren. Margriet had een solide, sterke verdediging. De slidings van de backs waren perfect. In z’n dromen zal Emre de benen nog wel eens voorbij zien vliegen. De nummer drie (de laatste vrouw) speelde als een Napoleon achter haar defensie. Altijd op de goede plek om te onderscheppen en met een prachtige trap weer de twee spitsen aan het werk te zetten. De nummer negen vooral was lastig. Hij zocht vooral Jeroen op aan de rechterkant. Jeroen deed het geweldig maar is een kop kleiner. Maar als je Jeroen voorbij bent kom je eerst Gijs nog tegen voordat je Pim op de proef kunt stellen. Dat was steevast een brug te ver voor de spitsen. Hij haalde alles weg achterin. Ook wat van de kant van Jip erdoor kwam. De twee teams deden er alles aan om te winnen maar voor de goal stopte alles. De middenvelders Rik (Vita), Hens (Vince), Daan (Job) en Guus hebben enorm veel gelopen vandaag. Het is wel tekenend voor het team dat ze niet het hoofd laten hangen en doorgaan tot na de laatste minuut. Misschien is dit wel de beloning daarvoor. 'We hebben wel meer van dit soort moeizame wedstrijden gehad en meestal eindigde dat dan in een gelijkspel. Nu eens een keer niet' (Ivo).
Een aanval en een corner van Margriet in de dying seconds leverde niets meer op.
Na het eindsignaal zagen we pas goed dat er enorm veel mensen uit Nijmegen waren meegekomen. De opa (Martin) van Rik, het hele jaar al een trouwe supporter was helemaal door het dolle heen. En ja wie niet eigenlijk. De assistent-trainers van Tom; Ivo, Pedro en Marcel konden de kroon op het werk aanschouwen. Chapeau allemaal!! Een gedenkwaardige Bevrijdingsdag. En dan ligt er ook nog een bekerfinale in het verschiet. Kan het nog mooier? Jawel…       


de laatse man en de laatste vrouw. Beiden erg sterk vandaag. Laatste man trok aan het langste eind.

krachtig geheel

Emre werd het erg moelijk gemaakt vandaag>

Pim geniet van het keepen

het eerste doelpunt wilde maar niet vallen. Wel veel dreiging

ongelijke strijd maar Jeroen gaf geen krimp

en weg is hij...

winst en verlies zit akelig dicht bij elkaar. Onze D1 weet er alles van. 

Gijs kan het amper vatten.







Vita viel goed in. Job op weg naar zijn schot? 

Ivo, Pedro, Marcel, Joost (vlagger) bedankt en Tom natuurlijk!

met z'n 17 en in de camper naar Mcdonalds!! Een spoor van oranje ballonnen op de weg.

Nuenen thuis 28 april 0-1 verloren (0-1).
kramp, kramp en nog eens kramp

Het eerste verlies dit jaar in een wedstrijd die overschaduwd werd door enorme krampverschijnselen. Zoveel kramp! Daar valt niet tegenop te voetballen. Hoewel we tussendoor nog kansen genoeg hadden om te winnen.
Orion startte heel slecht aan de wedstrijd. Het eerste kwartier was volledig voor Nuenen. Ze konden vrij het middenveld oversteken. De verdediging deed nog goed zijn best om de schade beperkt te houden. Maar in de zesde minuut ging het al mis. Een soepele combinatie over rechts en de voorzet kon door een speler (hoe kon die zo vrij staan?) in alle rust worden binnengeschoten. Het gemodder ging nog even door. Pim twijfelde even of ie uit moest komen bij een doorgebroken speler op links dit keer. Hij ging toch weer terug in de goal en gelukkig ging de bal dit keer naast. Hé, hé….wat is dat lastig om te zien als je weet dat het allemaal veel beter kan. Pas in de tiende minuut kwam de eerste serieuze aanval. Sebas (net hersteld van langdurige ziekte) was erdoor op links. Het omspelen van de keeper lukt net niet. Even later ging een schot van Rik op een leeg doel maar net naast. Het beeld begon wat te veranderen. Orion kreeg een beetje kleur op de wangen. Giorgio schoot nog een keer in het zijnet. Hens schoot nog een keer net naast en een tweede keer probeerde hij de keeper te omspelen maar dat lukte net niet bij die grote jongen. Die Brabanders waren sowieso groot geworden in een paar maanden tijd. Hoge ballen hadden weinig zin. Job kon het maar moeilijk verwerken en klom tot twee keer toe via de rug boven in de nek van een Nuenenaar. Het zag er bijna uit als een omhelzing. Maar de liefde werd niet beantwoord. Misschien na de rust. Het had er toch alle schijn van dat we dit de tweede helft konden rechtzetten. Maar het liep anders. Overal vielen ze om. Soms lagen er drie tegelijk met hevige krampverschijnselen op de grond. Groeien ze te hard, zijn het watjes, krijgen ze instructies? We zullen het nooit weten maar de wedstrijd ging volkomen naar de knoppen. Het kwam over als een laffe manier om de wedstrijd dood te maken en de winst over de streep te trekken. Jammer is dat van zo’n goede voetballers. Er zijn geen regels die verbieden om kramp te krijgen. Misschien zou het toch goed zijn om voor elke blessurebehandeling even minimaal een minuut aan de kant te moeten. De scheidsrechter zat er mee in z’n maag en stortte met kramp ter aarde. Zelfs de krampspecialisten uit Nuenen kregen hem niet meer aan het lopen. Freek (hartelijk dank) heeft de wedstrijd toen maar naar het einde gefloten. Niemand wist precies hoeveel blessuretijd er precies bijgetrokken moest worden. Ongeveer 14 minuten?! 
Ze beloofden wel plechtig om ook te winnen van Woezik. Maar liever niet afhankelijk hiervan zijn. Een heel vervelende wedstrijd en een dissonant in de prachtige wedstrijden die we gezien hebben waarin jeugd met hart en ziel jaagt op doelpunten. Zoals dat hoort natuurlijk. Een voordeel. We worden geen ongeslagen kampioen en dat scheelt mij een koude douche.


hachelijke momenten in het begin. Wat een sprongkracht!

21 april Bennekom uit 3-0 (2-0)
(Gijs, Hens, Rik)
Een standbeeld voor Pim!! Weer stopt hij een penalty. Gerechtigheid want de penalty en de gele kaart voor Pim sloegen helemaal nergens op. Daar waren vriend en vijand het over eens. We stonden toen al 3-0 voor. De eerste helft ging gelijkop. Orion begon erg nerveus. Bennekom had goede mogelijkheden. Misschien wel de beste maar Orion was effectief. Drie kansen twee doelpunten. De eerste een mooie vrije trap van Gijs. De tweede loopt Hens binnen na een voorzet van Rik. En Bennekom? Een schot op de lat een geweldige redding van Pim op een schot van de nummer 13 en een open kans die voorlangs ging. Aan het einde van de eerste helft kreeg Djordy rood vanwege te hard inkomen (niet gezien). Dan  verwacht je een zware tweede helft. Maar dit team houdt wel van wat tegenslag. De tweede helft, met de wind in de rug, was Orion de betere ploeg. Bennekom kreeg de opbouw niet meer voor elkaar en werd steeds onrustiger. De derde bleef ook niet lang uit. Actie van Emre naar binnen, pass op Vince, die legt breed op Rik en Rik legt de bal met een prachtige boog over de keeper. Emre had nog een prachtige omhaal die net langsging. Een doorgebroken speler van Bennekom werd onschadelijk gemaakt door wie anders dan Pim. En de scheids bleef maar gele kaarten geven. Vince en Pim. Het moet gezegd het zijn ook wel de ergste twee. En ook nog een aantal aan Bennekomse kant. Vreemd was het want het was eigenlijk een heel sportief duel.  
Nog twee wedtrijden te gaan en de bekerfinale.





1-0 VT Gijs

Emre klaar voor de omhaal






14 april DTS thuis 5-1 (1-1)
(Hens, Emre 2, Djordy 2)
Ziek, zwak, misselijk en slordig maar toch een keurige overwinning met mooie doelpunten. Op een of andere manier ging het maar moeizaam vandaag. Tom ziek, Sebas ziek, Job en Djordy vielen geblesseerd uit en Rik viel ook ziek uit. En zo stonden we het laatste deel van de wedstrijd met tien spelers. De griep tekende zich al af in de wedstrijd en de week erop vielen er nog meer om. Maar waar de ene omvalt staat de ander op. Dat maakt het team wel sterk. Emre scoorde als invaller twee keer en was heel dreigend met zijn acties. Heel soms ook voor onszelf maar toch vooral voor de Edenaren.
De eerste helft was rommelig. De taken werden niet echt goed uitgevoerd. Soms helemaal niet en soms heel ingewikkeld. Heel slordig. Hens kon de eerste binnenschieten. Vince schiet op de keeper na een ingooi van Giorgio en Hens kon binnenschieten. Even later had de tweede kunnen vallen na een prachtige onderschepping van Daan (speelde taakbewust) stond Orion met drie tegen twee maar dat werd wat besluiteloos uitgespeeld. de gelijkmaker van DTS viel na balverlies van Rik. Hij werd wat moeilijk aangespeeld door Daan maar een Rik in goede doen kan daar wel tegen. Het liep niet bij hem. De keel zat dicht, hij kon niet slikken en uiteindelijk maar gewisseld. De tweede helft liep Orion dan toch uit zonder heel goed te spelen. We zijn verwend geloof ik. DTS kon geen vuist meer maken. Ook zij misten wat spelers. De 2-1 was een mooie aanval via Hens, Emre, Vince en door Djordy afgemaakt. Even later een vrije trap van Gijs. Emre neemt aan
en schiet binnen. De vierde een balletje breed van Vince op Djordy. De vijfde weer een fraaie treffer van Emre na een pas van Vince passert hij in de breedte twee mannetjes en schiet als een echte spits met rechts in de hoek. Ondertussen was Vita ingevallen als rechtsback waar ze het vrouwenonderonsje met de linksbuiten van DTS met gemak won. Vergeleken met paasmaandag was het erg stil op de tribune maar dat wordt vast weer anders de komende weken. Nog drie spannende competitiewedstrijden te gaan. Ik hoop op iets meer taakbewust spel.

Giorgio onze Tevez

Daan lekker bezig vandaag

hij zou er altijd in moeten  kunnen zou je zeggen




9 april halve finale beker tegen Zwolle C1 thuis 2-2 (1-2). Orion door na penalty's (3-1)
(Gijs, Sebas)
Na een bijnadood start kwam dan toch de verrijzenis. In een geweldige ambiance met muziek en honderden supporters werd het uiteindelijk een zalige Pasen. 
Na de Beuningse boys, Millingen, Hatert, Treffers, Dio ’30, de Graafschap C1 was nu de C1 van FC Zwolle aan de beurt. De voortekenen waren niet gunstig. Ze staan stijf bovenaan in de tweede divisie, niets verloren en maar vijf doelpunten tegen. Ga er maar aanstaan als goedwillende amateur. Dat deden ze. En hoe.
FC Zwolle begon geweldig aan de wedstrijd. Wat een techniek, wat een beweging en wat een power. Een prachtig team zoals we dat nog niet hebben gezien dit jaar. Overal op het veld waren ze de baas en de keeper stond heel ver voor de goal. Lekker vol op de aanval. Overal een stapje sneller. In de verdediging, op het middenveld en voorin. Al heel snel was het raak. Een balletje werd binnendoor gegeven op de razendsnelle nummer tien (namen volgen nog) linksbuiten. Vanaf de rand van de zestien schoot hij de bal in de lange hoek. Tja..het werd iets stiller rond het veld. ‘Wat moeten we hiertegen beginnen?’ Even later (10de minuut) kregen we bijna een kopie van het doelpunt. Deze keer ging het schot net voorlangs. In de 19de minuut was het wel raak. Dit keer aan de rechterkant. Weer de buitenspeler (7) die even vrij kon uithalen. Zwolle was dodelijk. Het publiek werd stiller. Zouden we dan toch gewoon gekruisigd worden? Maar langzaam maar zeker begon Orion zich wat te herpakken. Ze konden af en toe even de bal rond laten gaan. In de 29ste minuut was Giorgio erdoor maar werd nog achterhaald. Even later had hij een vrije schietkans maar die ging net naast. Het werd beter en beter. De laatste tien minuten van de eerste helft was Orion de betere ploeg. Het was Gijs die een geweldige linkse directe uitdeelde aan de Zwollenaren. Rik legt een vrije trap breed op Giorgio. Gijs komt met een geweldige timing van achteruit, krijgt de bal van Giorgio op maat en schiet met links prachtig binnen (via de binnenkant paal). Het is zijn zwakke been maar ik zou zo willen ruilen. Het publiek veerde op. Het geloof was weer terug. De strijd verlegde zich naar het middenveld (terreinwinst).
De tweede helft was voor Orion. Djordy op rechts hield de druk er goed op bij de Zwollenaren. In de 37ste minuut gaf hij zijn eerste waarschuwing. Een schot op goal en Vince kon bijna scoren uit de rebound. Maar de keeper van Oranje onder de 15 was nog niet onder de indruk. In de 39ste minuut kwam de tweede waarschuwing. Onderschepping Guus, balletje verplaatst door Rik (?) op Djordy maar dit keer stond de paal in de weg. Zwolle kon zich niet herpakken. Onze achterhoede speelde sterk op dat moment. Jip en Jeroen (later Vita) aan de zijkanten en Guus en Gijs (echt de uitblinker vandaag!!) in het midden. Heel sterk. Job haalde op het middenveld en later als back veel gevaar eruit. Rik en later Hens en Daan werkten keihard en dienstbaar. Vince blijft gewoon altijd doorgaan en blijft alles zien ook als ie vaak naar de grond gaat zoals vandaag. Het zwaartepunt van de wedstrijd verschoof langzaam maar zeker naar voren. Ze wilden niet verliezen. In de 47ste minuut was het raak. Een strakke voorzet van Djordy werd door Sebas (voor zijn opa)binnengetikt. Het publiek ontplofte. Wat gebeurt hier? Wat zo zeker leek bleek in een keer lek als de nieuwe waterzakken van Orion. Even later kon Gijs het afmaken. Een corner van Hens kon hij vrij inschieten maar daar zat de keeper weer heel goed bij. De keepers waren al aan het warmdraaien. Even later had Pim weer een geweldige redding met zijn flitshanden maakte hij een leep boogballetje onschadelijk. Het ging snel op en neer nu. Djordy een schot voorlangs in de 62ste minuut en de nummer tien schoot nog in het zijnet. Orion kon het conditioneel prima bijbenen. En de laatste minuten was ik mijn boekje kwijt. Het bleef gelijk. Beide teams weer niet verloren. Maar eentje moet eruit. Meteen aan de penalty's is de regel. Een van de mooiste onderdelen van voetbal toch. Gijs schoot feilloos binnen. De eerste van Zwolle was een dreun. ‘als ze allemaal zo schieten redden we het niet’. De bal van Vince werd gepakt. En weer werd het stil op de tribune. Maar dan hebben we nog Pim. Hij stopt de tweede van Zwolle. Emre schiet keurig raak. Pim pakte de derde van Zwolle. Vita raakt hem eigenlijk verkeerd maar de bal ging net binnen. Pim pakt de derde en die van Daan houden we nog tegoed. Het publiek ontplofte en werd ten hemel opgenomen. Wat een feest. Een prachtige en sportieve wedstrijd. Een geweldige teamprestatie en een geweldige derde helft in een kantine vol voetbalgeluk. Waar de Zwollenaren gelukkig ook nog een tijdje bleven. (Bier Voor Onderweg). Een gedenkwaardige paasviering. Dat smaakt naar meer. Twee juni sowieso de bekerfinale en nog vier finales in de competitie. Zaterdag de eerste tegen DTS thuis. Maar dan liever niet eerst achterkomen. Dat hebben we genoeg gezien!! 


het gaat nog niet van harte bij Job

zware druk in het begin

mooie schutkleur die Pim

opperste concentratie bij Guus. Geen luxe bij die spits.


zoveel beweging. Prachtig om te zien.

job weer top

Vince weer zwaar aangepakt

maar Orion kwam steeds meer voor de goal. Sebas, Giorgio en Vince 

de nummer 10. Erg sterk en op het laatst gelukkig geirriteerd anders had ie de winnende kunnen maken. Verdediging mooi gegroepeerd.

hoogstandje Rik. Waar is de rest?


deze nog niet

deze wel

Pim pakt zijn derde!!

lege handen





mooi werk Tom!

Nog maar een keer. Prachtig Pim!!


31 maart Theole uit 1-1 (0-0)
Sterk begin van Orion maar uiteindelijk zat er niet meer in vandaag. De eerste heflt waren er voldoende mogelijkheden om Theole op achterstand te zetten. Een aanvallend Orion en heel veel corners. Sebas had twee schietkansen en kopte nog een bal over, Rik een schot naast, Vince na een corner recht op de keeper, vrije trap van Gijs werd door de keeper knap uit de hoek gehaald. Theole kreeg nog een heel grote kans net voor de rust na balverlies van Daan kon de rechtsbuiten zomaar doorlopen naar de goal. Hij was zo vriendelijk om in het zijnet te schieten. Het middenveld van Theole kwam er eigenlijk niet aan te pas in de eerste helft. Gewoon overslaan dan maar zullen ze gedacht hebben. Dat was het strijdplan voor de tweede helft. De laatste man geeft lange ballen op de zeer sterke spits en dat bracht keer op keer gevaar en ook de eerste goal. Hoewel gevlagd voor buitenspel werd de goal goedgekeurd. Het werd een taaie pot. Het wilde op een of andere manier maar niet lukken met Orion. Theole ging steeds meer geloven in een stunt. Djordy wilde er niet aan meewerken. Net voor tijd schoot hij met een geweldig schot de gelijkmaker binnen. Het had niet veel gescheeld of Emre had ook nog de winnende binnengeschoten. Op het einde ging het steeds beter draaien. Voor Vince had het nog wel even door mogen gaan, hij zat op het laatst lekker in de wedstrijd. Dat gold voor Job eigenlijk de hele wedstrijd. Toch weer gelijk gemaakt na een achterstand. Knap gedaan. Jammer dat het een beetje onvriendelijk werd langs de lijn. Een paar 'Theolesupporters' gingen erg onsportief inpraten op onze spelers. Tja...en dan zijn onze vaders niet te beroerd om duidelijk te maken dat ze daar niet van gediend zijn. De handen zijn weer geschud en we gaan weer vrolijk verder. Shit happens. We hoeven geen wedstrijd te spelen voor alleen vrouwen en kinderen en....


Daan speelde lekker vandaag. 

Guus en Gijs hadden de sterke nummer negen aardig onder controle.

Al met al had Orion wel het beste van het spel en kwam veel voor de goal van Theole

De zwakste plek is toch wel de man met de waterzak die weinig verstand van blessures heeft.


24 maart Woezik thuis 2-2 (1-2)
(Hens en Rik)
Er had wel meer ingezeten vandaag als we iets scherper begonnen waren. Hoe kan het per wedstrijd zo verschillend zijn? Woezik begon erg fel en Orion erg zwak aan de wedstrijd. Waren het de zenuwen of was het de voorjaarszon? We zullen het niet weten. De eerste kans was nog voor Vince na een ingooi van Giorgio. Woezik scoorde twee keer uit een Vrije trap. De eerste (9de minuut) kon iemand totaal vrij bij de tweede paal binnen schieten. Eerst nog tegen Pim maar daarna binnen. Bij de tweede liet Pim de bal even los en die werd ingeschoten. 'Het wordt een moeilijke pot' verzuchtte Tom. Toch had orion drie riante kansen. Een bal van Job werd net door de keeper gepareerd. Een boogballetje van Vince ging net over. Gelukkig maakte Hens nog voor de rust de 1-2 na een ingooi van Giorgio. De ingooien waren erg gevaarlijk vandaag. De tweede helft speelde Woezik uitgekookter dan onze jongens. Een metertje pakken, wat tijdrekken, overtredinkje. Niet onsportief maar meer op het scherp van de snede. Maar toch werd orion gaande weg de tweede helft steeds sterker. Woezik zakte langzaam maar zeker door de hoeven. De fanatieke aanwijzingen van de tribune konden niet meer ogevolgd worden. Sebas (voor Job) glipte er regelmatig doorheen en het middenveld werd langzaam maar zeker overgenomen. Rik had een prachtige gelijkmaker. Na een corner werd de bal prachtig met een boog in de lange hoek gelegd (zoals bij DVV). Er kwamen kansen genoeg. Rik een schot over. Gijs een kopkans bij de paal. Sebas die onderdoor kopt. En om de haverklap lag er een Woezikenaar op de grond. UIt balorigheid werd de wedstrijdklok door onze reserves stilgezet bij die blessures. Of was het oefenen met de wintertijd? Dat gaf nog een hoop gedoe aan het einde. Een speler uit Woezik liet net even te heftig aan de scheidsrechter weten dat hij te vroeg affloot. Maar hij kan er maar blij om zijn want de kans was groot dat Orion dan had gescoord. Na een 2-0 achterstand hebben ze zich knap terugevochten in de wedstrijd. Meer zat er niet in vandaag (een uitgebreider verslag zit er ook niet in) . Foto's van Klaas. 




vooral de tweede helft veel corners. Vier doelpunten uit dode spelmomenten overigens

Sebas kan hem net niet vol raken

rondje bos. Het wordt bijna gewoonte.

17 maart Graafschap C1 thuis (beker) 4-1 gewonnen (3-0)
(Giorgio, Djordy en Emre 2)
Niet slecht voor amateurs. Het is even wennen om dit op te kunnen schrijven. De uitslag was niet geflatteerd en had hoger uit kunnen vallen. We zagen het al een beetje aankomen in de voorbereiding. Bij het gezamenlijke ontbijt vielen stiltes die we niet gewend zijn. Daarna nog een rondje door het bos gelopen. Vervolgens werd de Graafschap de eerste helft volledig het bos in gestuurd. Bijna onwerkelijk. Wat een explosie van energie!! Het is als geld. Je kunt het maar een keer uitgeven. Maar als het eenmaal rolt lijkt er steeds meer te zijn en komt het overal vandaan. Het middenveld, voorin en achterin. Alles werd met volle energie uitgevoerd. Prachtig aangevuld met trommels, toeters en vuvuzela en aanmoedigingen vanaf de volle tribune. Voor iedere vierkante centimeter kunstgras werd geknokt (Dat zijn we gewend bij Orion) Ik heb ze nog niet zo de kleedkamer in zien komen in de rust. Vol adrenaline en vuur en 3-0 voor. Hoe het ook zou aflopen die helft was binnen. De Graafschap begon wat zuinig en plichtmatig aan de wedstrijd. Ze kenden Orion niet en wisten ook niet wat ze konden verwachten. Toen het duidelijk was, was het ook te laat.
In de tweede minuut viel al de eerste. Sebas (vrijdag nog 40 graden koorts, doet hem goed!) liep er weer eens door op links en gaf voor op Giorgio die binnen tikte. In de 6de minuut had Djordy weer een vrije kans die hij te gehaast naast schoot. Het tweede doelpunt was wel karakteristiek. Hens stoorde furieus op de middenvelder, veroverde de bal gaf mee aan Giorgio en uit zijn voorzet kon Djordy scoren. Vince had even later een open kans op de derde maar die was voor de keeper. De organisatie van de Graafschap was eigenlijk ver te zoeken. Ze lieten zich regelmatig in de duels aftroeven door onze jongens. 'Hou ze onder druk Orion' riep een klein manneke vanaf de tribune. En zo geschiedde. Djordy kreeg weer eens een vrij veld voor zich na een onderschepping van Hens. Hij speelde bal net te ver voor zich uit. Even later was het wel raak. Emre (in de 20ste minuut ingevallen voor Sebas) onderschepte een bal en maakt het meteen ook maar zelf af. Voor de ogen van zijn oom en tante (toevallig) op bezoek vanuit Turkije. En de Achterhoekers hadden eigenlijk maar een grote kans in de 15de minuut en daar zat Pim weer eens goed bij. Tja…en dan is het rust maar niet rustig! Tom gelukkig wel om ervoor te zorgen dat de zaak niet meer uit handen werd gegeven. De tweede helft was iets minder spectaculair maar wel een boeiend gevecht en geen moment saai. In de 38ste minuut was er een Achterhoeker door. Het schot ging via de paal naast. Even later had Pim weer een belangrijke redding bij een corner. Een schot van Vince ging net naast omdat ie net genoeg uit balans was gebracht. Een uitbraak van Emre en een pass die Rik vol op de pantoffel tot afzwaaier bombardeerde. Een ingooi van Giorgio (ze blijven mooi) die door Hens ook ineens werd naast geschoten. Dan even later toch de 4-0.
Een schot van Djordy, keeper kan net niet pakken en Emre (of was het Giorogio?) tikt binnen. Dat kon niet meer stuk. Hoewel?? De controle op het middenveld werd wat minder en de Graafschap werd sterker. Koen Huntelaar (het komt uit de achterhoek en het scoort altijd…) scoorde na een uitbraak over rechts. Even later werd er weer gescoord maar dat was gelukkig buitenspel. Maar de wedstrijd werd keurig over de streep getrokken met Job voor de moegestreden Rik en Daan voor Vince. Tekenend voor de inzet was ook nog wel een momentje dat Guus op de grond lag na een sliding en liggend nog een sliding maakte en liggend ook nog de bal wegkopte tussen een aantal benen. Kramp bij Hens, kramp bij Gijs, Jip en  Jeroen goed gespeeld enleeg gestreden, Vita voor het eerst sinds maanden weer eens ingevallen. Een knappe prestatie met het team als uitblinker en dan kan er maar een man of the match zijn en dat is trainercoach Tom. Het team stond goed en er werd met zeer veel plezier gespeeld. Daar moeten wij het van hebben en het is meer dan genoeg. We zitten bij de laatste vier!!! Volgende bekerwedstrijd op tweede paasdag 14.30 uur speelt de C1 tegen FC Zwolle C1.
De competitiewedstrijd tegen Woezik komende zaterdag is  belangrijker. Voor de liefhebbers en degenen die het gemist hebben; 'van harte welkom op dezelfde plek om 14.00 uur'.   



'zo'n team zijn we dit jaar nog niet tegengekomen' Superboeren!




het gebed

de eerste?




en hebben..

de harde schijf werkt op volle toeren


prachtige sfeer

Gijs als een echte captain

de 4-0 in de maak




Emre, altijd in voor actie

eindelijk kan de staart weer wapperen 


10 maart: SV Venray uit 2-2 (0-1)
(Sebas en Emre)
Wat kansen betreft wel een terechte uitslag op een erg hobbelig veld. Al voor de wedstrijd kregen we alle hoeken van het 'hekkerige' complex te zien. Omkleden hier, spelen op veld 2, warmlopen daar, of nee toch weer een ander veld, klaar voor de wedstrijd, scheidsrechter kwam niet opdagen, rondhangen op het speelveld, een andere scheidsrechter uit Venray opgetrommeld en een kwartier later konden we eindelijk starten. De start van Orion was sterk. Het leek er na een kwartier op dat Venray een hoop doelpunten om de oren zou krijgen. Ze lieten enorm veel ruimte achter de verdediging. de middenvelders hoefden maar diep te spelen en het werd levensgevaarlijk. Sebas kon geregeld doorkomen op links. Hens (rechtshalf vandaag) werd de diepte ingestuurd door Vince maar miste net. Djordy vrij voor de keeper met een schot op de keeper ipv even afleggen. De eerste kon niet lang uitblijven en bleef niet lang uit. Giorgio stuurt Djordy weg met een hakje. De pass op Sebas werd vol op de pantoffel in de hoek geschoten. Wat een heerlijk doelpunt. We gingen er eens goed voor zitten voor zover dat mogelijk was op het scheve bankje in de dugout. Het was geregeld paniek achterin bij Venray en de lange bal was troef. Zonder gevaar was het zeker niet. De linksbuiten zorgde geregeld voor gevaar. Job en in de tweede helft Daan hadden het er druk mee. Een schot maar net voorlangs was het eerste teken. Maar de meeste kansen waren toch voor de Orionnners. Een schot van Sebas ging net over. Een lob van Vince werd net door de keeper onschadelijk gemaakt. Je voelt het al een beetje aankomen. De Venrayse linksbuiten werd weer eens gelanceerd en schoot via Pim (die overigens een geweldige wedstrijd keepte) maar net tot corner verwerkt. Even later haalde Pim op miraculeuze wijze een vrije trap van Venray uit de hoek. 'waar kwam die hand vandaan?' En bij de rust had het dus ook gewoon gelijk kunnen staan. De tweede helft begon met lelijk voetbal maar werd naarmate het einde naderde steeds spannender en leuker. Het had alle kanten op gekund. De gelijkmaker werd ingeleid door de boomlange en brede spits (kaliber Hugo Smits). Hij nam de ballen niet echt goed aan maar hij was zo breed dat Guus er ook niet voor kon komen. Hij legde de bal af op een inlopend mannetje die binnenschoot. Ze gingen er in geloven. Even later maakten ze de tweede. Die had niet mogen vallen. De scheidsrechter floot niet voor een overduidelijke overtreding op Rik die met de handen tegen de grond werd gewerkt. De nummer 14 kon doorgaan en scoren. Het was het startsein voor een opwindende slotfase waarin Orion er alles aan deed om te winnen. Nu kreeg Venray zeeën van ruimte bij de uitbraken. Maar daarvoor hebben we Pim op de 16 staan. Hij had nog een fraaie redding op een uitbraak. Maar Orion knokte zich terug. Een vrije trap van Rik op de lat. Emre kwam erin voor Djordy, werkte hard en bracht veel dreiging op rechts. Het begon met een te zacht schotje in de handen van de keeper. Een schot over. Zijn derde poging was raak. Vince legde een pass van Sebas meteen breed op Emre die heel beheerst in de lange hoek schoot. He, he. Twee minuten nog. Eerst nog een open kans voor Venray die in het zijnet ging. Daarna schoot Emre nog een bal over het doel na een pass van Vince. Jammer dat er geen verlenging kwam!! Een enerverende middag. Zeer sportieve vlaggers aan beide zijden. Dat mag ook wel eens gezegd worden. De meeste vlaggen gaan al omhoog als Djordy hoest maar de vlagger uit Venray had er scherp het oog in. Mooi is dat. 
Toch mooi een punt. Gijs geblesseerd op de bank. Prima vervangen door Jip centraal achterin. Vita bijna weer terug. Volgende week de Graafschap.


hulde aan de vlaggers. Rik als aanvoerder vandaag.



nummer 9 de tank uit Overloon.

Vince, bij vlagen erg goed spelend





en deze keeper had ook zijn dag


25 februari: Udi beter Bed thuis 9-1 winst (2-0)
(Djordy 4, Giorgio 3, Gijs 1, Job 1)
Wat een honger en wat een gretigheid. De uitslag was niet geflatteerd. Udi begon sterk aanvallend met veel druk op de verdediging. Dat gaf wel wat onrust maar vooral ook zeeën van ruimte. Dat is aan onze spitsen wel besteed. Vaak mooi weggestuurd door de stuurlui op het middenveld. Djordy bijvoorbeeld denderde geregeld over de rechterkant richting goal. Met een beetje effectiviteit hadden er nog wel een paar meer in gekund de eerste helft. De eerste was een poeier van afstand na een pass van Vince. Hens had nog een heel grote kans. Udi moest na een kwartier al twee spelers wisselen. Dat hielp ze ook niet echt. De 2-0 viel na een korte corner en schot Rik. Keeper laat los en Giorgio tikte binnen. In de 25ste minuut schoot Djordy hoog over. In de 29ste Djordy alleen voor de goal en even later ook nog Hens. het laatste deel van de eerste helft werd het wat breierig bij Orion achterin. Ballen bleven hangen. De nummer 8 van Udi profiteerde bijna met een schot op de goal. In de 35ste minuut had Giorgio nog een vrije kans. Afgezien van de gemiste kansen was de eerste helft een lust om te zien. Het bijpraten in de rust hielp. Voor de goal werd het wat rustiger en effectiever. Emre viel sterk in. En de ballen vlogen er in rap tempo in. Zeker toen Udi een op een ging spelen na de 5-0. Gijs kon net na de rust, helemaal vrij een corner binnentikken bij de tweede paal. De 4-0 Was een voorzet van Djordy. Emre kopt bij de paal en Giorgio schiet binnen. De 5-0 een pass van Vince op Djordy die heel beheerst binnenschoof. Udi zat er doorheen. De zesde was sterk doorgaan van Giorgio. De zevende een lange bal van Jip op Emre die zich sterk maakt en de voorzet geeft op Djordy. De achste was van Djordy voor zijn vriendin. Wat gaat dat worden als iedereen een vriendin meeneemt. De negende Job na een passje van Vince. Saai zo'n doelpuntenverslag. En dan lijkt het dat de rest niet meedoet maar de verdediging speelde een prima partij vandaag. Jeroentje weer sterk op links. Gijs soeverijn en met veel inzicht. Guus heel degelijk, Jip steeds feller naarmate de wedstrijd vorderde en Pim kapte een keer heel brutaal een aanvaller uit. En tussendoor scoorde Udi nog de 5-1 na wat slordigheden. Orion komt sterk uite startblokken na de winter dat is duidelijk. Het was een puike bedscene. Ze hebben er veel voor gedaan en dat is te zien. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat Udi niet op volle sterkte was. Dat was het bed dat ik er ooit heb gekocht ook niet.

Klaas zijn fototoestel begaf het maar een paar foto's zijn er nog uitgekomen.





een van de doelpunten van ik weet niet wie

Ga er maar aanstaan!


twee oude bekenden uit voetbalschooltijden.


18 februari: Union uit 0-2 verloren
De eerste keer verloren dit seizoen en ik hoef gelukkig niet onder de koude douche. Wedstrijd ging gelijk op tot nummer 19 in het veld kwam. Een 'witte' tornado. Sneller dan zijn schaduw. Hij ging eerst onbesuisd door op Guus zijn scheenbeen. Guus moest eraf en heel even was het zoeken achterin. Precies genoeg voor de nummer 19 om er twee keer doorheen te scheuren om te scoren. De tweede na vijf minuten blessuretijd. Maar goed. De tweede helft was Orion de betere ploeg. Prachtige aanvallen en gedreven spel in alle linies. alleen de kansen gingen er niet in. Emre een vrije kans, Vince had kunnen schieten (eerste helft had hij nog een schot op de lat), Job schoot over, keeper had nog een geweldige redding na een tikje van Emre. Union had nog een kans in het begin van de tweede helft maar daar zat Pim weer goed bij. Hoe dan ook een prachtig verlies!! Mar wij betalen minder contributie en dat is dan toch weer winst.

In de winter pittige looptrainingen van Anna en het zaalvoetballen werd steeds leuker. 




niet te houden die Gijs


Honger naar de bal?

28 januari: NEC uit 1-2 winst
Eerste helft had NEC de beste kansen maar Djordy opende de score op aangeven van Vince. De tweede helft was Orion de beter voetballende ploeg. Hens maakt de 2-0 op zijn oude nest na een ingooi van Giorgio. Hij was zichtbaar opgelucht. Hens en Gijs vonden het spannend om naar de plek te gaan waar ze zoveel jaren dag in dag uit hebben getraind en gedroomd.  Ruim na de wedstrijd waren ze niet weg te branden uit de kleedkamer van hun oude maatjes van de C1. Daar is dan ook weer goed voor.
NEC scoorde tegen na een uitbraak. Iedereen in de aanval. Guus verstapte zich even of wilde twee dingen tegelijk (leek het) en de weg lag open.

7 januari DVC thuis: 2-1 (0-0)
Ze kwamen voor revanche.  Ze kregen ook een voorsprong in de tweede helft. Toen kwam het beste naar boven bij Orion en werd het toch nog winst. Een eigen doelpunt (of was het Hens?) na een voorzet van Sebas en een mooi schot weer van onze Job. Het zag er goed uit. Zonder Djordy, Vince en Giorgio (en Vita nog steeds). Maar met FreekJan (D1) en Naud en Sam (C2). Allemaal prima gespeeld. De kop is er weer af.


Emre speelde goed als linksbuiten.

Sebas had het niet gemakkelijk tegen de sterke verdedigers.

Job speelde een puike pot met weer een mooie goal

Rik en Jeroen vertrouwd en goed op links.


10 dec. DVV uit 1-1 (1-0)
Met een gelijkspel sluiten we het jaar af. Wat kansen betreft misschien wel een terechte uitslag. Als jongens waren begonnen zoals ze eindigden dan hadden ze dik kunenn winnen. Het begin was niet best. Ze moesten ook wel wennen aan de hobbels en de zware klei. De korte tikjes konden vaak net onderschept worden door de gretige Duivenaren.  Ze zaten er bovenop en bij balbezit werden zo snel mogelijk de rappe vleugelspelers aan het werk gezet. En de laatste man kon gemakkelijk inschuiven. Dat leverde vaak gevaar op. In de 11de minuut een schot voorlangs. Net toen Orion een beetje ging voetballen viel de goal uit een slim genomen corner. Langzaam kwam er meer strijdvaardigheid in het team. Job een schot. Giorgio had een kans en even later Sebas een levensgrote kans. Maar kansen benutten gaat even wat minder nu.
De tweede helft had orion het betere van het spel. Al vrij snel kon Rik de gelijkmaker binnenschieten. Hij nam eerst de corner en vervolgens de afgeslagen bal met een prachtig schot over de lange keeper (dus net onder de lat). DVV kreeg daarop twee levensgrote kansen. Een keer vrij voor de goal volledig gemist (dat kennen we) en een keer vrij voor de goal over geschoten. De laatste 20 minuten zagen weer een goed voetballend Orion. Met Daan als invaller die zeer goed speelde. De kracht zat hem in de eenvoud. Gewoon vanuit zijn taak controlerend op het middenveld en de ballen heel goed verplaatstend steeds. Heerlijk voor het team als er simpel gespeeld wordt. Giorgio en Jeroen fleurden op aan linkerkant en speelden eigenlijk alles aan flarden. Ook het midden en op rechts ging het steeds beter draaien. Dan is het spel weer mooi om te zien. Djordy (op halve kracht geloof ik) kon er toch geregeld doorkomen. Een corner van Hens ging maar net voorlangs. Vrije trap van gijs werd gepareerd door de keeper. De rebound was voor Jeroen. Hij was vast van plan om de bal dwars door het net te schieten. Maar Zijn woest schot ging ook voorlangs. Een schot van Gijs werd door de keeper gestopt. Maar we speelden wel met veel risico. DVV kon af en toe gevaarlijk eruit komen. Bijna op het einde zelfs helmaal vrij richting Pim. Maar dat weten we onderhand. Pim is ijzersterk in dit soort situaties. Misschien was het de griep. Hoe dan ook we staan nog steeds bovenaan en gaan even ondergronds om er straks nog sterker uit te komen. Naud heeft de bank warm gehouden. Bedankt!      


Giorgio bezig met een rush


daar kom je niet zomaar bij!!


VT Gijs

terechte knuffels voor Rik


3 dec. WVC Winterswijk thuis 1-1 (0-0)
Soms heb je zo’n droom. Je ziet het gevaar en je wordt er langzaam naartoe gezogen. Bijna surrealistisch zoals de ballen er niet gingen vandaag. Het deed wel een beetje denken aan de wedstrijd tegen DTS alleen waren de kansen nog groter vandaag. Toen stond de keeper nog in de weg. Vandaag stond er drie keer helemaal geen keeper meer. En toch…ging er maar eentje in van de zeven.
De eerste mooi aanval was in de zevende minuut. Rik met een prachtige Zidane aanname speelt in een keer Giorgio vrij die meegeeft aan Sebas. Schot ging naast. In de 26ste minuut ging Jeroentje mooi buitenom en schoot naast. Even later zette hij met een prachtige lange bal Djordy vrij voor de keeper. Hij schoot recht op de keeper. Het was rommelig spel de eerste helft. Gelukkig stonden de verdedigers (Gijs, Guus, Jeroen, Jip en Pim)  als een huis en werd WVC ook niet gevaarlijk. Als het dan niet loopt is het een geruststelling dat er ook niks wordt weggegeven. De tweede helft moesten er wel kansen komen.  En ze kwamen er ook. Vince viel zeer gedreven in op de nummer tien en Hens rechtshalf. Het eerste deel van de tweede helft speelde Orion gewoon erg goed en er werd hard gewerkt. In de 37ste minuut een corner die naast werd geschoten door (?? Weet ik even niet meer). In de 40ste schiet Giorgio naast na een pass van Vince. Even later schiet Djordy in de korte hoek waar er twee stonden te wachten op de bal. Paar minuten verder schiet Djordy naast na een voorzet van Sebas. Sebas weer naast na een voorzet van Giorgio. WVC hapte naar lucht en kwam er niet meer uit. Een achteloze panna van Vince en een voorzet op Giorgio ging er gelukkig wel in. Het was wachten op de tweede en dan de score uitbouwen net zoals de eerste wedstrijd (8-0). Vince toverde weer wat en zette Sebas voor de keeper. Schot rechts op de keeper. Djordy schiet in de korte hoek weer niet. De volgende dan maar in de 54ste minuut. Djordy zet nu mooi voor op de vrijstaande Emre, meter voor de goal en naast. 60ste minuut Vince er alleen door maar werd op het nippertje gestopt door de sterk spelende centrale verdediger. In de 64ste Hens erdoor maar moest met links schieten. En in de 68ste minuut kwam WVC weer eens tot een corner aan de overkant. De afgeslagen bal werd weer teruggebracht op een speler die buitenspel stond. Volgens de scheidsrechter was de bal aangeraakt door een Orionner. We zijn het er nog niet over eens. En net die bal werd binnengeschoten. Nog maar drie minuten om het recht te zetten. Een vrije trap van Rik dan maar op een mooie plek. Normaal schiet hij ze hoog in de verre hoek. Dit keer laag en naast. Was dat vanwege de grote keeper? We vragen het na. En toen was het einde wedstrijd. Het had nog zuurder kunnen aflopen. Sommige ouders hadden een handsbal in het strafschopgebied gezien op het moment dat de scheidsrechter affloot (ik niet). Maar we gunnen het de Winterswijkers wel. Ze hebben er ver voor gereden en sportief gespeeld. Ze hebben ook hard gewerkt en met vlagen goed gevoetbald. Maar het leek de Europese Unie wel. Het zit er wel in maar het komt er niet uit. Of was er iets mis met het gezamenlijke ontbijt? Volgende week tegen DVV maar proberen de ballen door het net te schieten. Of in ieder geval tussen de palen. 


De linksback van WVC rechts en Djordy onze rechtsbuiten. Zoek de verschillen

Je gelooft je ogen niet



Tja, wat doe je eraan?

 

26 november Dio 30 uit 3-5 (0-3)

 

De tweede helft werd het op een vreemde manier toch nog een wedstrijd maar uiteindelijk was het een verdiende zege voor Orion.
Een koude wind over het kunstgras zorgde ervoor dat het moeilijk was om zuiver te spelen. De eerste helft werd er niks weggegeven. Dio kan niet de indruk hebben gehad dat er wat te halen viel vandaag. Het was 3-0 bij de rust maar het had ook 5-0 kunnen zijn. Er werd slordig omgegaan met de kansen. Rik (aanval via Gijs en Emre) opende de score met een schot via de binnenkant van de paal. De tweede was een juweel van een aanval. Een combinatie van achteruit via Job en Hens (prachtige voorzet) werd door Emre (of was het Giorgio) fraai afgerond. De derde een doelpunt van Vince die bij de tweede paal opduikt (voorzet Giorgio). Het is wel mooi om te zien hoe hoog het niveau bij vlagen is. Je raakt eraan gewend maar de combinaties en de technische bagage is soms oogstrelend. Maar ook het enthousiasme waarmee er naar voren wordt gespeeld. Guus met z’n feilloze onliners stoomde lekker mee naar voren vandaag. Gijs gebruikt zijn traptechniek als afstandsbediening voor de voorhoede. Rik speelt heel efficiënt en staat 'Millings' stevig op zijn benen. En over stevig gesproken. Giorgio zou het ook goed doen bij judo. Emre de activist. Hens met z’n fluwelen techniek. Daan het enthousiasme. Vince met zijn hoogsensibele spel. Job en Jip met de drang naar voren. Sebas en Djordy met hamstringslopende demarrages. Pim met zijn ontzettend belangrijke ingrepen. Jeroen de superback en Vita al teveel wedstrijden foutloos. En Tom met zijn fotografische geheugen voor spelsituaties. Tja…. zo dwaalden mijn gedachten af, de tweede helft bij NEC afgelopen zondag en ik ging steeds meer houden van de C1. Het is een logisch geheel.     

De tweede helft van Orion was een vreemde vertoning. Het begon erg slecht en Dio kwam terug. Met vreemde doelpunten maar daarom niet minder spannend. Eerst door een pass van Tom (rechtsback) die werd onderschept. De aanvaller kon meteen in de goal schieten. De tweede uit een penalty na een overtreding van Emre (daar was wel discussie over). Maar even later maakte Sebas er weer 2-4 van. Een prachtige pass van Gijs langs de lijn en Sebas plaatst de bal zuiver in de hoek. Maar toch kwam Dio weer terug. Een vrije trap ging met de wind in de rug onhoudbaar in de hoek. ‘Blijf erin geloven jongens’ riep de grens. ‘Geloof er toch in’. Maar ze konden niet echt meer aanzetten. Een speler zakte met kramp door de hoeven. ‘Godverdomme kramp’. ‘Het is nog maar heel even. Bijten!!!’ probeerde de grens. Een man met een missie. Hij stond een aantal meter in het veld te coachen en te vlaggen. Hij nam zijn taak erg ruim op. Jammer want verder was het een zeer sportieve wedstrijd. Jeroen gaf het einde van de wedstrijd kleur. Een lange actie van Djordy eindigde in een corner. De corner van Hens kwam bij Jeroen voor de voeten. En hij kan hard schieten met die dunne benen. Vlammend en onhoudbaar in de hoek. Altijd lekker voor een back. We zitten bij de laatste acht en de wedstrijden gaan steeds leuker worden. Wordt vervolgd.

En Klaas heeft een nieuwe lens. Kijk en geniet!!



Pim had eigenlijk een rustige dag






druk op de ketel


19 november Margriet C1 thuis 5-2 (2-2)
Een matig verhaal, mooie doelpunten en een happy end.
Margriet had de eerste levensgrote kans. De spits stond plotseling oog in oog met Pim. Als een haas in een lichtbundel. Hij twijfelde en schoot toen maar naast. Ze speelden 4-4-2 en dat is toch even instellen weer. Het eerste kwartier was Margriet de betere ploeg.  Lopende middenvelders die vaak vrij konden oprukken vooral aan de rechterkant. Twee sterk spelende Margrieten achterin omringd met een degelijke bende van Oss en twee grote beweeglijke spitsen. Orion nam de leiding. Een vrije trap na een terugspeelbal een meter voor de doellijn. De muur opende zich keurig voor het schot van Gijs. Vrij snel gevolgd door de tweede treffer. Hens geeft mooi mee op Sebas. De voorzet werd door Vince binnengetikt. Het zat niet tegen. Maar het spelletje was slordig en het middenveld werd overgeslagen. Dat is zonde want daar staan goede voetballers die nu overal achteraan moesten lopen. Margriet kreeg volop kansen. Een levensgrote kans had een doelpunt kunnen zijn maar Daan kon nog net op lijn wegwerken. Even later was het dan toch raak. Voorzet vanaf rechts en een mannetje ontsnapte even aan de aandacht van Jip om te scoren. Net voor de rust werd het ook nog 2-2 na weer onnodig balverlies. Rust voor iedereen behalve Tom. Het team werd even krachtig op het spoor gezet.. ‘voetballen over de grond’. En het werkte.
Job beleefde zijn finest hour. Een schot (met links!!) vanaf een meter of veertig (?) zeilde zomaar onhoudbaar onder de lat. Hij kreeg vleugeltjes. Even later speelde hij zich knap vrij op rechts. Zijn schot werd een corner en uit de corner scoorde Gijs.  Toen werd het toch weer even diarreevoetbal. Overal liepen de Ossenaren erdoor. In de 55ste minuut op links in de 57ste minuut op rechts. Ze hadden er zo een paar kunnen maken. Mara het moet gezegd. Centraal achterin hielden Guus en Gijs het wel lekker dicht. De spitsen kwamen er niet door. Emre gaf de beslissende voorzet. Met een mooie actie speelde hij zich vrij op links. De voorzet leek iets te hoog maar kwam bij Job terecht. Hij gaf een voorzet op Vince die met een simpel tikje de genadeklap uitdeelde. Oss was zwaar teleurgesteld en dat siert de ploeg. Ze kwamen om te winnen en speelden behoorlijk goed. Maar Orion trok weer eens aan het langste eind. Het gaat goed zo en het blijft maar mooi weer. Zaterdag beker tegen Dio uit.


Een soort strafcorner. de muur gaat open maar ik ben blij dat ik er niet insta.


Vince sluipt weer naar een gaatje

Job, sterk gespeeld


12 november: Nuenen uit 1-1

Een gelijkspel waarover we niet mogen klagen. Nuenen had de betere kansen maar Pim stond weer geweldig te keepen vandaag.
Vraag van Guus aan Rik. Liever op gras of kunstgras? ‘Geef mij maar een kutveld’. Daar is hij groot op geworden in Millingen.  Maar het grasveld was prima.
Om maar eens te beginnen met waar de jongens over klaagden. De scheidsrechter. Ze hadden wel een beetje een punt. Hij straalde in niets uit dat hij plezier had in het spelletje of contact wilde met de spelers. Hij bleef maar fluiten met dit mooie weer. En de grens bleef maar uitbundig en vlaggen bij ieder gevaar. Daar kun je mee thuiskomen.
Maar dan Orion. Drie gele kaarten wegens mekkeren. En het hadden er ook nog meer kunnen zijn. Dat doet me dan toch naar rugby verlangen. Uitdelen en incasseren en niet mekkeren. En  zeker niet op de scheids. Rugby moet een verplicht vak worden op school en voor alle voetballers. Kortom werd ik deze middag nog meer een zwevende liefhebber van dit spelletje.
De eerste helft kwam Orion niet aan voetballen toe. De opbouw kwam niet van de grond en Nuenen had afstand kunnen nemen. In de eerste minuut al een schot net naast. In de 24ste minuut kon Pim nog net redding brengen bij een doorgebroken speler. De new kids uit Nuenen speelden het niet goed uit voor de goal anders hadden ze zeker kunnen scoren. De rechtsbuiten kwam vaak gevaarlijk door maar verloor dan gelukkig het overzicht. De spits was razendsnel. Maar het hoogtepunt van de eerste helft was het doelpunt van Orion. Vince die een bal perfect op Giorgio steekt. Hij ziet de keeper uitkomen en lobt er prachtig overheen. Zo hoort het te gaan met de nummer 9 en 10. Even later werd Hens neergehaald. Het was hard maar de val was een tikkeltje overdreven leek mij. Spelers raakten opgefokt en dat ging ten koste van gele kaarten en het eigen spel. Op veel details ging het mis. En dat was nou net wat we nodig hadden om de wedstrijd te winnen. Zoals Emre in de laatste minuut een bal op vrijstaande Djordy wilde geven die net niet aankwam. Maar in het begin van de tweede helft hield Pim weer met een heel goede redding de doorgebroken spits van scoren af. Even later hadden we geluk en schoot de spits maar rakelings naast. Ze werkten er wel hard voor. Hens bijvoorbeeld was in een minuut helemaal voorin om Sebas te ondersteunen en een paar tellen later achterin om Jip te helpen. Hij heeft heel veel gelopen en dat was ook nodig tegen de dynamische middenvelders uit Nuenen. Nuenen scoorde uit een vrije trap (overtreding Djordy). Hij smokkelde meteen wat meters en schoot kiezelhard en onhoudbaar in de hoek. ‘Niks gezien’ zei Pim. Zaterdag Margriet thuis. We staan nog steeds op kop en dat is toch spectaculair. En Vita is de pechvogel van het jaar. Als ze geluk heeft kan ze na de winterstop meedoen. Als ze pech heeft speelt ze het hele seizoen niet meer. Veel sterkte!!



Sebas erdoor


Veel lijf aan lijf gevechten

Bennekom thuis 5-1 (2-1)
Orion ging daverend van start. In de eerste minuten al drie kansen. Sebas was erdoor op links en schoot op de keeper. Vince uit de corner op de keeper en Sebas schoot even later net naast. Maar Orion ging bijna te aanvallend van start. Opwindende en snelle combinaties naar voren. Maar minder controle naar achteren. Het was dan ook Bennekom dat de score opende. Job verspeelde een bal en Guus zat even mis (NSG feest? Hoewel verder niets van  te zien). De speler kon doorlopen en scoren. In de 9de minuut kon Vince doorlopen en werd te hard maar effectief gestuit door de keeper. In de 11de minuut kwam Emre alleen voor de keeper na een pass van Vince. Keeper stopt. Rik schoot nog en keer voorlangs en Hens naast. De gelijkmaker werd ingeleid door een snoeiharde vrije trap van Gijs die Vince in de rebound kon binnenschieten. En in de 31ste minuut kreeg Job het doelpunt waar hij al lang naar op zoek is. Als linksback nog wel vandaag. Een pass van Vince werd scherp binnengeschoten. Maar Bennekom bleef wel gevaarlijk. Gijs moest nog een keer redden bij een uitbraak. Sebas kwam nog een keer gevaarlijk door. We hoorden engelen roepen ‘kom op Sebas’. Of kwam het van de tribune? Net voorlangs.
Vroeg in de tweede helft ging Djordy alleen op de keeper af die toen nog net kon redden (het liefste met een beetje show). De wedstrijd zakte wat in. Het werd pruttelvoetbal. Bij Orion zat er weinig lijn in het spel. Bennekom kon niet meer aanzetten en zakte verder weg. Zeker toen Gijs met een daverende vrije trap de 3-1 binnenschoot. Djordy schoot een klutsbal in een keer binnen. Dat moet te maken hebben met de manier hoe hij zijn been inpakt voor de wedstrijd. De mooiste spullen schuift hij veel precisie laag over laag over het dodelijke been. Zoals Anke van Grunsven Bonfire inpakte voor een vliegreis. De vijfde was erg mooi. Giorgio gaf de bal op het middenveld prachtig mee aan Vince die net op tijd met zijn teen kon scoren. Verdiende overwinning en een zeer sportieve goed geleide wedstrijd. De waterzak had thuis kunnen blijven. Volgende week naar Nuenen

Hachelijk moment bij Pim maar hij houdt zich staande

vrije trap Gijs

Hij juicht al

en terecht

Stofzuigen, scoren. Gijs doet alles. Mooi plaatje Klaas.

29 oktober DTS uit 0-0

Zoals we bij de Treffers eindigden zo gingen we verder in Ede. Het ging gewoon verder zoals we in Groesbeek gestopt waren. Heel veel mogelijkheden en kansen en die gingen er allemaal niet in. Een soort zinloos voetbal. Vince stond wortel te schieten op de penaltystip. De ballen werden gewoon niet teruggelegd vandaag. Het leek een motor die verkeerd was afgesteld. De keeper kon uitgroeien tot man of the match maar het werd hem soms gemakkelijk gemaakt. Vroeg in de eerste helft lepelt Hens een bal vrij voor de goal over na een pass van Vince. Een loepzuivere goal van Gijs werd afgekeurd. Zelfs de grensrechter zag geen buitenspel. Een voorzet van Hens na een korte corner werd door Gijs binnengekopt. Emre schoot naast na een pass van Vince. En Giorgio had nog een kans.
De tweede helft ging Orion fel van start. Hens een schot in de korte hoek met Vince op de penaltystip. Giorgio kon alleen op de keeper maar werd (totaal ten onrechte) buitenspel gegeven. Hens er weer door en weer door op rechts en Vince op de stip. Kortom. Orion speelde bij vlagen goed en kwam geregeld vrij voor de lange keeper. Uittrappen was niet zijn sterkste punt. Hij schoot zomaar bij Giorgio in de voeten die Hens in stelling bracht en weer kon de keeper redden. En raad maar waar Vince stond….Nog een schot van Sebas recht op de keeper. Een geweldig schot van Jip die een afvallende bal op de pantoffel nam werd ook door de keeper overgetikt. Maar de Edenaren gingen steeds meer geloven dat het vandaag hun dag zou worden. Bij vlagen kwamen ze er gevaarlijk uit. Pim had nog een geweldig redding op een schot en een omhaal ging maar net naast. Maar hoe mooi had het kunnen aflopen. Djordy helemaal alleen erdoor. Je weet het nooit met hem. Wordt het kiezelhard of gaat ie voor subtiel? Het werd iets ertussenin. Een soort boogbal over de keeper en over de goal.  Vrije trap van Gijs dan maar? Maar ook die was recht op de keeper. De eerste keer niet gewonnen dit seizoen. Wonderbaarlijk. Maar gelukkig ook niet verloren. Hard gewerkt en genoeg kansen gecreeerd. Het kan een keer gebeuren. Het is ook niet gemakkelijk in de zestien. Het is veel gemakkelijker om met pen en papier achter het front te liggen en achteraf te beschrijven wat er gebeurt. Het gaat goed jongens.

22 oktober Treffers C1 beker uit: 1-3 gewonnen (0-3)

Hoe je ook rijdt. In Groesbeek kom je altijd op voetbalvelden uit. En wat voor velden. Het is alsof je een profclub binnenloopt bij de Treffers. Wat een kleedkamers, wat een velden, wat een ruimte. Het hoofdveld ligt als een heiligdom bewaakt achter het clubhuis. Je kunt er naar kijken maar niemand raakt het heilige gras aan doordeweeks. Jammer, want een bekerwedstrijd hoort op gras gespeeld te worden.
Het zijn altijd aparte wedstrijden. De jongens van de teams hebben elkaar in de loop der jaren op allerlei manieren leren kennen. Ze kwamen en  komen elkaar overal tegen. Dat maakt het voor sommigen spannend. Verliezen is niet eenmalig maar wordt nog lang nagedragen. 
De zenuwen speelden behoorlijk mee bij een aantal. Het werd een vrij lelijke wedstrijd waarbij Orion ook geluk had dat de Treffers de mooiste kansen om zeep hielpen.
Het begin was voor Orion. Sebas was er alleen door en vergat even af te leggen. Emre een schot op goal. Uit een corner van Hens schoot Gijs, via de keeper, de 0-1 binnen. Even leek het erop dat Orion door zou pakken.  Jeroen kwam lekker over links op en schoot via de keeper naast, voorzet van Hens op Sebas die op de keeper schoot. En omgekeerd een schot van Hens naast na een voorzet Sebas op rechts. De Treffers zochten meteen de diepte bij Noek en Luuk. Waarbij onze verdediging vaak zelf buitenspel ophief door terug te lopen. Jammer want achter deze snelle jongens aanlopen is een hachelijke zaak. Het leverde twee grote kansen op. Maar Noek is nog genoeg Orionner om ze naast te schieten. Gijs begon weer eens aan zijn zaterdagse rush naar voren. Helemaal over links en een voorzet vanaf de achterlijn kon door Vince binnengewerkt worden. De Treffers bleven gevaarlijk. Een prachtige eentwee tussen Noek en Luuk werd maar net naast geschoten. Een corner werd even later op de lat gekopt en de rebound voorlangs geschoten. Emre maakt nog voor rust de 0-3 een mooie schuiver in de lange hoek. Djordy was inmiddels in het veld gekomen en de scheidsrechter geloofde zijn ogen niet. In de rust de pasjes er nog maar eens bij gepakt en toen geloofde hij het al helemaal niet meer. De tegenwerping ‘het is hem wel’ ‘waarom zouden we daarmee sjoemelen’ maakte niet veel indruk. Gelukkig maakten de Groesbekers er niet zo’n punt van en konden we na een te lange rust weer verder. De Treffers gingen er onder luide aansporingen van de trainer vol op. Overal op het veld. Al vrij snel werd er overal een op een gespeeld. Dat leverde kansen op aan beide kanten. Luuk schoot in een vrije positie hoog over en Pim had nog een uitstekende redding. Het spel van Orion was erg slordig. Mogelijkheden genoeg om het af te maken maar het contact voorin was soms van Blackberry niveau vandaag. Het tekende zich bij het giechelige intrappen al af. De 1-3 viel na een  ‘duwovertreding’ volgens sommigen (zelf niet gezien). Al met al wel een terechte overwinning maar het was een lelijke pot de tweede helft. Job hield het hoofd koel en speelde een geconcentreerde sterke wedstrijd, twee helften lang en ook Emre speelde sterk als linksbuiten.
Nieuwe bekerronde, nieuwe bekerkansen



Sebas had een paar sterke acties langs de lijn.

Gijs, last van de knie maar toch lekker belangrijk assist en doelpunt

Treffers zaten er lekker fel op. Overal op het veld.

15 oktober: Theole thuis 7-1 winst (2-0)
ed 1, Hens , Vince, Sebastiaan, Djordy 2, Emre. Iedereen kan scoren en doet het ook.
Sterke start van Orion. In de tweede minuut zette Sebas voor met links. Via een verdediger ging de bal erin.  Daarna was het een soort simpel.nl tegen voorschotje.nl. Het ging wat over en weer. 'Er gebeurt helemaal niks' zei Jeroen op de bank. Het krachtverschil was in die fase nog niet zo zichtbaar. Theole had ook kunnen scoren. Job haalde nog een bal van de lijn en Pim had weer een geweldige redding. Einde van de eerste helft werd de draad weer opgepakt. Een voorzet van Sebas werd door Hens binnengetikt. Hens en Gijs hadden een prachtige aanval van achteruit en lieten even zien dat ze een beroepsopleiding gevolgd hebben. Dat werd helaas nog geen goal. De tweede helft voetbalde Orion erg sterk. Het plezier spatte ervan af. Vince kopt de 3-0 binnen uit een vrije trap van Hens. Theole kon het niet meer bijbenen. Het werd mooier en mooier. Daan danste op het middenveld en dan weet je dat de pot binnen is. Djordy had een subtiele dag vandaag. Waar iedereen een daverend schot verwachtte legde hij met een prachtige boog de 6-0 binnen. Even mooi dan de 4-0 van Sebastiaan die een voorzet van Daan vol op de slof nam. En Emre natuurlijk die altijd scoort. Bijna twee keer vandaag. Eerst uit een voorzet van Vince en de tweede bijna met de hak achter het standbeen. Jammer dat er nog een tegendoelpunt viel door een verkeerde pass van Pim. De verdediging speelde nagenoeg foutloos vandaag. Spelers met pretogen na de wedstrijd daar kun je het weekend mee door. Veel publiek en een terecht applaus. Leuk, sportief en attractief voetbal. In schril contrast met wat er verder te zien was op voetbalgebied dit weekend. Verder wordt hel wel weer eens tijd dat we de staart van Vita weer eens langs de lijn zien wapperen.


8 oktober: Woezik C1 uit 1-2 winst (0-2)

Laat in de middag werd de zege veilig gesteld. Slecht weer en goed voetbal in de eerste helft. Bloed zweet en tranen in de tweede helft. De Woezikenaren hadden zich goed voorbereid en spionnen vooruit gestuurd. Het was bijna gelukt.
De eerste helft liet Orion bij vlagen erg goed voetbal zien met twee prachtige goals. De eerste van Rik was een magistrale vrije trap die zelfs de uitstekende keeper van Woezik niet kon houden. De tweede was nog mooier. Net als vorige week schoot Djordy van buiten het strafschopgebied (30 meter?)de bal ongenadig hard bovenin de lange hoek. Wat een gigantisch mooi doelpunt. Hebben ze de leeftijd wel gecontroleerd van Djordy? Overigens was de pass van Vince waarmee hij Djordy de diepte instuurde bijna even mooi. Vallend, liggend of staand, altijd het juiste adres in de navigatie. Hens had nog bijna de 0-3 gemaakt na een prachtige combinatie met Vince (?) schoof hij de bal net naast de paal. De keepers hadden het moeilijk op dit natte kunstgras. Pim had twee keer een dubbele redding. De eerste na een mooie aanval van Woezik waarbij hij tot twee keer toe een bijna zeker goal voorkwam. De tweede keer bij een vrije trap. Want Woezik kwam er af en toe erg gevaarlijk uit. Onze middenvelders (Job, Vince en Rik) hadden het er af en toe moeilijk mee en moeste erg veel lopen bij de uitbraken. Dat brak ze bijna op in de tweede helft. Woezik zette aan. Het werd een steeds mooier gevecht tussen twee teams die perse wilden winnen. Uit een vrije trap maakten ze de 2-1 via een kluts viel de bal voor een Woeziks been. De angst en het geloof gingen mengden zich in de strijd. Het ging in hoog tempo op en neer. Het middenveld kraakte. Daan voor Job vers bloed. Het middenveld blijft lonken als een oude liefde voor Gijs. Soms moet het. Op zijn typisch manier begon hij een rush vanuit het achterveld, via een combinatie met Emre, helemaal naar de linksbuitenpositie. Zijn schot ging via de keeper over. Uit de corner kopte Giorgio net naast (dat had hem kunnen zijn). Giorgio had het toch al niet gemakkelijk tegen het sterke centrum. De tegenaanvallen werden steeds gevaarlijker. Maar voor gevaar heeft Guus een fijne neus. Tot twee keer toe kon hij met zijn typische slidings uitbraken in de kiem smoren. Af en toe hogeschool voetbalmomentjes van Orion maar niet echt dreigend. Jeroen had ondertussen geel gekregen. Hij groeide in de wedstrijd. Dat is af te meten aan de kleur op de wangen. Ook Woezik speelde op het randje. Vooral Vince werd steeds gedwongen tot zitvoetbal (ook geen probleem). De nummer 8 ging over het randje. Hij trapte na op Rik en ging met rood het veld af. Jammer voor hem en Woezik. Het was een van de betere spelers. Het werd er niet rustiger op. De reservebank van Orion kon niet meer zitten. Chaos in het coachvak. Een prachtige voorzet van Emre werd net voor het dodelijke been van Hens weggehaald. De scheidsrechter liet heel lang doorspelen. Al wintertijd? Nog een corner en chaos. En een vrije trap. De lange mannen naar voren. ‘ik was zo bang dat ie erin ging’ zei Jip naderhand.  De bal ketste op de lat, viel net voor de doellijn en daar was het verlossende been van Guus. Een boeiende strijd was ten einde. De laatste vijf minuten had Robin (D1) nog meegedaan en bijna gescoord. Helaas was het net buitenspel.  Sterke tegenstander. Erg leuk dat er zoveel publiek uit Nijmegen was. En de derde helft bij Orion werd erg gezellig.  De A1 was dronken van ‘geluk’. Dat is het voordeel van laat spelen. En de leider Peter Zunnenberg baalt dat we voorlopig blijven volgen op zijn clubladder. 


Nog steeds last van lies en hamstrings maar toch een geweldige goal.


Lekker geconcentreerd


hij zou er toch altijd in moeten kunnen zou je zeggen.


Pim, Prima gekeept weer.


1 oktober (warmste ooit):  SV Venray C1 thuis 4-2 winst (3-1)

Verdiende winst maar het had prettiger gekund.
‘Doe de sieraden maar af, of hebben jullie geen verkering?’ Probeerde de scheidsrechter met een grap voor de wedstrijd. Er werd niet op gereageerd.

Orion begon goed aan de wedstrijd. Vlotte combinaties overal op het veld en Venray werd ver terug gedrongen. Venray probeerde met lange ballen de twee krachtpatsers voorin te bereiken. Daar kwam ook de eerste goal uit. De nummer 15 duwde Jip in de rug en gaf voor op de andere grote spits die bij de tweede paal gemakkelijk kon binnen knikken. Onze jongens waren niet echt onder de indruk en speelden op hoog niveau verder. Rik strooide met subtiele ballen. Hens schoot een keer prachtig maar net over en speelde een andere bal net te ver voor zich uit. Er kwam veel gevaar van die kant. In de 15de minuut kon Sebas binnenschieten na een pass van Jip. Jip speelde een goede wedstrijd. Hij had een forse tegenstander die hard speelde maar Jip speelde scherp en brutaal mee naar voren. Het gezicht van Jip als ie aankomt bij Orion ziet eruit alsof hij erg baalt dat hij van de bank moet komen voor iets onbenulligs als een wedstrijd. Je gaat je bijna schuldig voelen. Maar hij was wel degelijk erg wakker.  Het ging snel nu. In de 19de minuut schot Giorgio binnen na een corner van Rik. Een heel mooie vrije trap van Rik ging even daarvoor maar net naast via de keeper. Kansen in overvloed. Een schot van Vince op de keeper. Giorgio net naast na een subtiele doortikker van Hens. Sebas vanaf rechts kwam net niet goed uit. Maar de tegenaanvallen bleven wel gevaarlijk. De centrale mannen (3 en 14) uit Venray speelden zich af en toe knap onder druk uit en konden de  ‘stormrammen’ bereiken.  Dat leverde in de 29ste minuut een aardige kans op maar Daan kon er net een corner van maken. Daan speelde frank en vrij op het middenveld en werkte keihard (move like Jagger!!). In de 31ste minuut was het weer raak. Pass Vince op Hens (de naam die niet genoemd mag worden), voorzet op Sebas en binnen. De scheids raakte even de draad kwijt door de naam en legde het spel stil. Gaf een scheidsrechtersbal en verbood de spelers van Orion om de naam Hens nog een keer uit te spreken. Op straffe van een vrije trap voor iedere verspreking. Tja…wat dan zeggen? Voldemort is wel lang. Felix dan maar. Ze vragen erom. De scheidsrechter probeerde al zijn beslissingen kracht bij te zetten met 'living statues' poses. Fluit aan de mond en de arm naar de hemel wijzend.
De tweede helft ging het lekker door. Sebas schoot op de keeper, Vince ook en Sebas kon vervolgens scoren. De Venraynaren werden wat gefrustreerd en makaten overtredingen. Felix en Gijs werden een keer neergelegd. 'Loooossssss' riep de keeper in de 46ste minuut en hij hield woord. Tot twee keer toe liet hij de bal los. Maar zonder gevolgen. Orion ging wel steeds slechter en individualistisch spelen. Het middenveld werd overgeslagen en de bal werd heel snel de diepte in gespeeld. Rennen, rennen en nog eens rennen. Er zijn er een paar die het heel goed kunnen maar het is zonde en het team zakte weg. Djordy maakte zijn rentree en iedereen keek bezorgd. De linksback van Venray: ‘wat gaan we nu hebben?’ En wij: ‘als de hamstrings het maar houden’. Hij ging los als een hond die te lang heeft vastgezeten. Met hernieuwde hamstrings is de acceleratie nog groter. Een ren en een daverend ‘A1 schot’ die via de onderkant lat terug het veld inspatte was zijn visitekaartje. ‘ik ben er weer klaar voor’. Onze bezorgdheid was weg. Die van de linksback nog niet. Djordy had een herhaling in petto. Weer een daverend schot met de buitenkant voet die maar net voorlangs ging. Spectaculair maar die bal had ie terug moeten leggen op Emre die helemaal klaar stond. Zo had Sebas even daarvoor ook terug moeten leggen op Vince. Dan was het over geweest. Nu werd het nog spannend want Venray kreeg weer geloof en hoop. Iedereen was naar voren en kinderlijk eenvoudig scoorden ze de 4-2 en even later had het ook 4-3  en 4-4 kunnen zijn. De nummer 15 schoot voorlangs en even later een schot op de binnenkant paal. Sebas werd de diepte ingestuurd en ging echt de diepte in. Een zweepslag!! Wat een enorme teleurstelling. Met z’n tienen werd de wedstrijd uitgespeeld. Goede pot en complimenten voor degenen die niet genoemd zijn hierboven en foutloos en geconcentreerd gespeeld hebben. Vier keer gewonnen. Van de onderste vier dat wel. Volgende week Woezik. Dat is andere koek.


Vol op de aanval eerste helft 


weer een corner

24 september DVC '26 uit 2-3 winst (1-0)
Een prachtig voetbalcomplex. Wat een luxe zoveel velden! De eerste helft in een fanatasieopstelling was het gelijkwaardig. De tweede helft met iedereen op de vertrouwde plekken  liep Orion soepel uit naar 1-3 met mooi aanvallen. Een sterke Girogio aan de linkerkant. Hij kwam net terug van een onderzoek en dat deed hem zichtbaar goed. Doelpunten van Hens, Vince en Giorgio. Op het laatst toch nog een tegen goal uit een slecht verwerkte vrije trap. Luc, Tom en Lorenzo van de C2 speelden mee. Dank daarvoor. Zaterdag weer voor echt, tegen Venray.

blessures alom. Emre, Djordy, Vita

Job als rechtsback vandaag had het niet altijd gemakkelijk.



 

19 september Udi/Beter Bed uit 2-5 winst (1-2)
Sterke pot, stevige winst. Wat heerlijk om weer eens op een echte goede grasmat te kunnen spelen. Het spel wordt er mooier van.
Binnen een paar minuten stond Orion achter. Met het verkeerde been uit bed gestapt?  Even leek het een zware ochtend te worden. De achterhoede stapte verkeerd in en de Udense spits legde de bal met een mooie boog onhoudbaar achter Pim. Kort daarna kon Guus met een sliding op een doorgebroken speler nog net de tweede kans voorkomen. Een vrije trap van Gijs (wat een trap) op Hens bracht de gelijkmaker. Hij speelde zich knap vrij en schoot zuiver in de korte hoek binnen. De opmaat voor een sterke periode van Orion. De aanvallers kregen er plezier in. De acties van Hens waren zo scherp als zijn kapsel. Vince de motor naar voren. Emre zette Giorgio nog een keer alleen voor de keeper maar hij kon net niet op tijd bij de bal komen. Udi kwam er even niet aan te pas. Een prachtige ‘een keer raken aanval’ van Daan, Job, Vince, Job en Hens eindigde in een schot voorlangs. Maar de volgende was raak. Emre scoorde uit een pass van Vince. Emre  scoort altijd! Net op tijd komen is een specialiteit. Ook vóór de wedstrijden. Niet te vroeg en niet te laat. Aan het einde van de eerste helft kreeg Udi nog mogelijkheden. Bij een aantal Orionnners zakte de concentratie even behoorlijk.
De tweede helft werd de goede lijn weer opgepakt. Giorgio had een sterke rush langs de lijn en een voorzet op Sebas die slim een stapje terug zette en met zijn geblesseerde voet de 1-3 binnen schoot. Die voorsprong kwam goed uit want de Udenaren hadden zich iets voorgenomen in de rust. Er stond in een keer een sterke spits en ze gooiden veel energie in de duels. Het werd dreigend. Een corner die voorlangs gekopt werd bijvoorbeeld. Maar echte reddingen hoefde Pim niet te verrichten. En Guus en Gijs speelden een nagenoeg foutloze wedstrijd met veel overleg. En ook onder druk blijft het team altijd gevaarlijk. Sebas ging nog een keer alleen op de goal af. Hens werd in het strafschopgebied gehaakt maar viel te mooi voor een strafschop (twee benen naast elkaar). Giorgio werd op links weer op pad gestuurd door Jeroen en gaf een voorzet op Hens die beheerst de bal in hoek schoof. De spits van Udi kon nog een bal binnenhakken toen Jeroen even vergat de bal weg te rossen. Maar het slotakkoord was toch weer voor Orion. Bij de middenlijn wordt Hens ingespeeld door Jip (tweede helft steeds mee naar in de aanval). De aanname was al beslissend. Balletje rechtsom de back en zelf linksom en heel Uden lag vrij voor hem. Pingen en pingelen, de rest is bijzaak. De voorzet werd door Vince opzij gelegd voor Job. Zijn schot werd door Osei binnengetikt. Door blessures en andere tegenspoed waren Osei en Naud (C2) erbij. Naadloos ingepast!!  Complimenten.
De jongens speelden als team een mannelijke pot vandaag en lieten zich op geen enkele manier van de wijs brengen. Ook niet op het laatst, toen er te veel overtredingen gemaakt werden. Een van de betere bedscenes!



Emre scoort de 1-2


Gijs als Beckenbauer met op de achtergrond het genetisch bronmateriaal 

Guus en Gijs hielden goed stand centraal achterin


Hens met zijn onafscheidelijke volger voor de 2-4




12 september DVV thuis 3-1 winst (0-0 rust)
Een benauwde pot op een drukkende dag. Bij het uitlopen stond het duel nog op de gezichten getekend. Meer opluchting dan blijdschap.
Het begon zo veelbelovend. Vooral de vleugels van de Duivenaren hadden het te verduren in het eerste kwartier. Sebas en Hens denderden eroverheen. Fraai op weg gestuurd met passes en tikjes vanuit het midden en achterveld. Het was wachten tot een van de vele kansen erin zouden gaan. Zo leek het. Maar het was Pim die met een geweldige redding ‘waar kwam die hand ineens vandaan?’ een achterstand voorkwam in de 26ste minuut. Hens en Sebas kregen nog grote kansen maar op een of andere manier ontbrak de rust voor de goal. Het werd al wat stroperiger en de gretigheid om een bal te willen hebben zakte wat weg. Er kwam spanning over het team. DVV kreeg wat mogelijkheden door wat slordigheden in de opbouw.
De tweede helft gebeurde het. ‘van Lansbergen meedoen!!’ riep de coach van de tegenstander. Als achternamen genoemd worden is het oppassen. Vince brak de wedstrijd open. Corner van Gijs, Sebas miste de bal en Vince schiet beheerst binnen.  Even later kon hij zijn tweede maken toen hij alleen op de keeper af kon. Maar die was een maatje te groot. Pim is kleiner maar had in de 48ste minuut weer een erg goede redding. DVV kroop langzaam uit de schulp. Hoewel Hens nog een goede kans kreeg na voorbereidend werk van Jip en Sebas.  
De kogel kwam van links. Even stond het niet goed en via een been van Daan verdween de bal onhoudbaar achter Pim. Even later was het mis. Sebas werd door de keeper en de laatste man in de mangel genomen bij een doorbraak. De enkel klapte dubbel en de penalty werd gemist door Gijs. Wat een domper!! Het werd almaar benauwder!! ‘Dit is niet mijn weer’ zei Rik nog! Maar even later liet hij zien waarom we in de D1 zo’n hekel hadden aan deze Millingenaar. Voorzet van Naud (invaller C2 die ontspannen speelde) vanaf rechts met een subtiel tikje van Vince verlegd en daverend ingeschoten met links door Rik. Heel even was het doodstil bij Orion. 'Ik kreeg er kippenvel van' zei Guus naderhand. De lach van Rik was bijna mooier dan het schot. Het is mooi om hem te zien spelen. Niemand die zichzelf mooier kan uitschelden dan Rik na een mislukte actie. Die zijn er gelukkig heel weinig want hij legt de lat erg hoog voor zichzelf. En nog bleef het spannend. Van Lansbergen deed ondertussen mee en DVV werd sterker en bij Orion vloeiden de krachten weg. Een daverende DVV vrije trap eindigde op de lat. Job was inmiddels in het veld gekomen en speelde gelukkig als linksachter verdienstelijk tegen een sterke grote speler. Emre was erin gekomen voor Girgio.
Naud maakte het af. Pass van Rik op Vince. Vince leek aan te nemen maar ineens ging Naud er met de bal vandoor. Alleen op de keeper af. Die bleef dit keer in de goal staan en dat had hij beter niet kunnen doen. Naud schoof de bal heel beheerst in de hoek. Hé hé
Een taaie pot tegen een goede tegenstander die verdedigend begon maar steeds gevaarlijker werd.
Pot gewonnen, Sebas verloren, Vita nog last van de lies en Djordy van de hamstrings. Maar het valt ook niet mee om hamstring te zijn van Djordy.


de eerste heflt voornamelijk op de DVV helft


Pim had een paar fraaie reddingen

3 september Winterswijk C1 uit: 0-8 winst
Een lange reis op een warme dag. Via het wolvengebied in Duiven steeds dieper de mooie Achterhoek in. Alle tijd voor een uitgebreide bijscholing over hip hop en andere muziek.
Orion was dodelijk vandaag!! Het begon nog wat aarzelend en de Winterswijkers kregen goede kansen. Het was Djordy die wedstrijd openbrak. Sebastiaan stuitte op de keeper na een pass van Rik. De rebound werd door Djordy hard ingeschoten. Lekker als de wedstrijd snel opengebroken wordt. Geen lange inleidingen. Daarna was Winterswijk sterk. Over de vleugels en door het midden konden ze vrij gemakkelijk doorkomen. De rechtsbuiten was snel en gevaarlijk. De gelijkmaker hing in de lucht en tegen de paal. Wel prettig om te zien dat ons team ook levensgevaarlijk blijft als ze onder druk staan. Ze kunnen erg goed counteren. De snelheid en fysieke kracht was teveel voor de achterhoekse achterhoede. Djordy kwam nog een keer vrij voor de goal. Emre had nog een kans. 
Na de drinkpauze kreeg het spel even Catalaanse trekjes. Vince, onze Vibrahimovic, slalomde langs vijf spelers met een verbouwereerde keeper als smakelijk toetje. Als hij begint zie je aan niets wat hij van plan is. Per centimeter wordt het plan bijgesteld en komt het doel dichterbij. Een draai, een kap, een aai, een kleine kluts, een halve pirouette, een grote pas en uiteindelijk een net. De benen stralen het niet uit maar je kunt ze maar beter serieus nemen. Er zitten sensoren in zoals de auto van z'n vader. Dat was de nekslag voor Winterswijk. Sebastiaan maakte meteen de 3-0 op aangeven van Gijs. Djordy de 4-0 na een steekpass van Sebastiaan. De tweede helft bleven ze ‘op z’n oranjes’ erg gedreven spelen. Gijs, Guus, Jip en Jeroen gaven niets weg achterin en de opbouw was goed verzorgd. Op het middenveld kreeg Job zijn eerste kaart met de groeten uit Wintersijk. Sebas maakte de 5-0 op aangeven van Guus. Emre 6-0 op aangeven van Sebas en omgekeerd Sebas op aangeven van Emre 7-0. De laatste viel uit een corner. Emre schoot met kramp in de benen fraai binnen.  Mooie sportieve wedstrijd waarin ons team bij vlagen indrukwekkend speelde. Voorlopig hebben we het meeste last van onze blessures. Vita, Hens, Georgio zaten aan de kant.  Kevin en Osei van de C2 boden versterking. Kevin bleek achteraf een middenvoetsbeentje gebroken te hebben. Sterkte daarmee. Hartelijk dank.


het was te heet in de dugout


Emre, altijd in voor actie


Job, gevaarlijk opkomend

De C1 heeft met overmacht het toernooi in Eijsden gewonnen.
Amper terug van vakantie gingen we met een bus vol Orion naar een toernooi in Eijsden. In de ochtend eerst een bezoek gebracht aan de grotten. De stilte is oorverdovend en voor sommigen al snel te veel. Emre gilde de hele onderwereld bij elkaar. Zeker toen we een stukje zonder licht moesten lopen. Het bezoek was zeker de moeite waard. Vervolgens een picknick op de grens met België en voor het toernooi weer richting Eijsden. Dat werd met overmacht gewonnen. Geen doelpunt tegen in vier wedstrijden en een grote beker. Wel veel geleerd. Sober spelen is ingewikkeld!! Wijs geworden door eerdere aanvallen uit Nijmegen had de voetbalclub uit Eijsden een heuse cafetaria op wielen laten aanrukken. Maar ook dat was niet afdoende. Aan het einde van de dag waren de frieten, uien op, pindasaus op. Dan wordt het tijd om terug te gaan. Op de terugweg was het erg rustig in de bus. Zat ik wel in de goede bus? Het leek wel een uitstapje van korfbalclub ons Eibernest. Of is dit de stilte voor een stormachtig seizoen. Laat het maar snel beginnen dan.






de eerste prijs van het seizoen

Bekerwedstrijden
Drie wedstrijden met een doelsaldo van 25 voor en 2 tegen en we weten niet waar we staan?
Beuningse Boys C1  3-0
Millingen C1  11-0
Hatert C1  11-2

Ontwerp en techniek
door Tromik Webdesign