Historie
De sterren van Orion herinnert kapelaan Tychon zich veertig jaar later in het gedenkboek bij het achtste lustrum van de sportvereniging Orion. Tychon is een van de oprichters van de club. Die komt voort uit de Jonge Wacht, het patronaat van de Christus Koningsparochie; een handvol jongens wil een eigen club hebben om te voetballen. Een echte club met eigen veld, eigen bal en eigen shirts. Ze krijgen een veld bij de Ark, een echte leren bal en oranje shirts met zwarte kraag en een witte ster op een blauw veld. Ze betalen contributie, 25 cent per maand, en een boete van 15 cent als ze niet komen opdagen bij een wedstrijd.
De eerste jaren beschikt Orion over niet meer dan 11 spelers. Competitievoetbal is dan nog niet mogelijk, ook al omdat het veld, voor de Ark aan de Elzenstraat, niet de vereiste afmetingen heeft. Het is niet meer dan een trapveldje. In 1941 wordt het menens; een aantal jongens is inmiddels ouder dan achttien en er zijn een paar goede voetballers bijgekomen, zodat men kan gaan deelnemen aan de competitie in de Nijmeegse voetbalbond. Eerst op het veld van de voormalige vereniging OBIOD op de Kopse hof, een open veld zonder afrastering.
Vanaf 1942 mag men gebruik maken van het veld van Union aan de Groesbeekseweg (op de plaats van de huidige Pabo Groenewoud). In dat jaar wordt ook het eerste kampioenschap behaald. Het eerste jeugdelftal wordt kampioen in de tweede klasse A, afdeling Nijmegen. Dat betekent een foto in de krant, waarop de spelers trots in de camera kijken, hun ster fier op de borst. En dat valt verkeerd bij de bezetter. De sterren moeten eraf. Die zijn - ook na de oorlog - niet meer teruggekeerd. Aan het eind van de oorlog verhuist de club, dan 52 leden tellend, naar de huidige locatie, het terrein aan de Kwakkenberg. Overigens wordt het veld al na korte tijd door militairen in gebruik genomen.
Na de oorlog komt de club - nu als Orion Boys - weer aan het firmament. Sportief gaat het op en neer, zoals bij elke voetbalvereniging. Soms spelen de jongens de sterren van de hemel, dan weer lijden ze zware nederlagen. Er worden kampioenschappen behaald en er wordt gedegradeerd. In 1960 promoveert de club naar de vierde klasse van de KNVB; in 1971 bereikt men de hoogste plaats in de clubhistorie: de derde klasse van de KNVB. Dan zijn de Orion Boys letterlijk de kinderschoenen ontgroeid; als symbool daarvan gaat vanaf dat jaar de vereniging verder als SV Orion.
Het is echt een club van Oost. Op de ledenlijst en in de achtereenvolgende besturen tref je vaak dezelfde namen: Akkers, Bouten, Frickel, Gruntjes, Van den Ing, Kunkels, School. Men streeft o
ok naar een eigen plek in het hart van Oost. In de beginjaren vergadert men in Unitas of een plaatselijk café, bij een van de leden thuis of in een schoollokaal aan de Acaciastraat. In 1968 verrijst een clubhuis aan de Dommer van Poldersveldtweg, door de clubleden zelf gebouwd. In die jaren ligt daar ook een oefenveld. Op het terrein aan de Kwakkenberg maakt men aanvankelijk in de wintermaanden gebruik van de Toko, de "winkel" van de nabijgelegen camping. De naam "Toko" gaat vervolgens over op een klein clubgebouwtje bij het hoofdveld, later uitgebreid tot het huidige clubgebouw. De accommodatie aan de Luciaweg op de Kwakkenberg werd door de grote toename van vooral jeugdleden in de eerste jaren van het nieuwe millennium snel te klein. En aangezien de buren v.v. Trekvogels (ook met 2 velden ) eenzelfde probleem hadden moest een van de twee verenigingen verhuizen. In 2003 besloot de algemene ledenvergadering met grote meerderheid voor een vertrek naar het terrein op de hoek Nijmeegse Baan-d'Almarasweg, op de grens van Oost. In datzelfde jaar keurde ook de gemeenteraad de plannen goed.
Het nieuwe sportcomplex van s.v. Orion werd onderdeel van een groot en ingewikkeld project "Sportpark de Driehuizen". Maar er ontstond verzet van buurtbewoners en milieudefensie tegen een grootschalige aanleg van sportvelden en tegen het bebouwen van een kostbaar natuurgebied. Daardoor duurde het tot 2006 voordat de verhuizing een feit was. Door de goede jeugdopleiding bleven sportieve successen niet uit: het eerste promoveerde in twee jaar tijd van de vijfde (2003) naar de derde klasse (2005) en won in de aanloop naar de 2 kampioenschappen onderwijl maar liefst 6 periodetitels op rij. Orion is een "nette" vereniging, vertelt Ad Frik, de huidige voorzitter, "en dat willen we blijven". Hij bedoelt dat de club, zonder onderscheid in rangen en standen, veel belang hecht aan het hanteren van algemeen aanvaarde regels en normen, zowel op het veld als daarbuiten. "Wij vinden presteren met technisch, goed verzorgd voetbal belangrijk, maar een goed sociaal contact is nog belangrijker". Orion komt voort uit de katholieke "middenstand" en heeft haar leden altijd iets van die cultuur mee willen geven. Wangedrag blijft bijvoorbeeld nooit onbesproken. De club is sterk in het organiseren van voetbalkampen voor de jeugdleden of van acties bestemd voor een goed doel.
Met 58 jeugdteams heeft Orion tegenwoordig de grootste jeugdafdeling van Nijmege
n. Verder spelen er nog 10 seniorenteams. Medio 2005 had Orion ca. 710 leden. Bij aanvang van het seizoen 2009-2010 staat de ledenteller op ± 1000 leden. De jeugdleden komen de laatste jaren overigens meer uit de "import" in Nijmegen-Oost, mensen die er recent zijn komen wonen.